لی ج. کاب

.Cobb, Lee J

بازیگر (1911، نیویورک - امریکا 1976)

با نام لیو جیکوب به دنیا آمد. در کودکی امید داشت که ویولن نواز شود اما با شکستن مچ دستش از ورود به دنیای موسیقی بازماند. در هفده سالگی از خانه فرار کرد و به هالیوود رفت. اما به جایی نرسید و به نیویورک بازگشت. مدتی هم زمان با تحصیل در رشته ی حسابداری کالج شهر نیویورک، در نمایش های رادیویی شرکت داشت. در سال 1931 بار دیگر به کالیفرنیا رفت و، برای نخستین بار، در تماشاخانه ی پاسادنا روی صحنه رفت. از 1935 در تآترهای نیویورک نیز بازی می کرد و سرانجام در 1949 با ایفای نقش «ویلی لومان» در یک اجرای برودوی مرگ یک فروشنده به شهرت رسید. از 1934 وارد سینما شد. اوج کارش طی دهه ی 1950 بود و برای در بارانداز و برادران کارامازوف کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. در تلویزیون نیز (از جمله به خاطر ایفای نقش «قاضی گارت» در مجموعه ی ویرجینیایی ، 1962-1966) محبوبیت داشت. همسر دومش، هلن بورلی (1940-1952)، بازیگر بود. بر اثر سکته ی قلبی درگذشت.

کاب زمانی که خود را آماده ی بازی در نقش کارآگاه «ویلیام کیندرمن» در جن گیر 2: ملحد (جان بورمن، 1977) می کرد، درگذشت (نقشی که قبلاً در جن گیر نیز به عهده گرفته بود). این پایانی شاخص و در عین حال طعنه آمیز برای بازیگر بزرگی بود که در صحنه همیشه محترم تر و موفق تر از روی پرده ظاهر شد. او در سینما به ندرت نقش های سمپاتیک را بازی کرد و اغلب (شاید به لطف دهان کجش!) ایفا گر نقش مردان خبیث بود. از جمله نقش های به یاد ماندنی او، تبه کاران فیلم های دختر محافل («ریکو آنجلو»)، در بارانداز («جانی فرندلی») و مردی از غرب («داک توبین») بودند.

از فیلم ها:

1934 - سایه ی محوشونده (لندرز)؛ 1937 - علی بابا به شهر می رود (باتلر)؛ 1938 - خطر در هوا (هال)؛ 1939 - پسر طلایی (مامولیان)، شبح می خزد (بی بی و گودکایند)؛ 1941 - مردان شهر پسران (تاروگ)؛ 1943 - امشب به بندر کاله حمله می کنیم (برام)، آهنگ برنادت (ه. کینگ)؛ 1944 - پیروزی بالدار (کیوکر)؛ 1946 - آنا و سلطان سیام (کرامول)؛ 1947 - جانی اوکلاک (رابرت راسن)، مکافات عمل (کازان)، کاپیتان کاستیل (ر. کینگ)، کوستا ریکا (راتاف)؛ 1948 - با نورث ساید 777 تماس بگیرید (هاتاوی)، معجزه ی زنگها (پیچل)؛ 1949 - گذشته ی تاریک (ماته)، بزرگ راه دزدان (داسین)؛ 1951 - باد گرم (برنهارت)، راز خانوادگی (ه. لوین)؛ 1952 - مشت زن/ بوکسور (کلاین)؛ 1954 - یانکی پاشا (پونی)، در بارانداز (کازان)؛ 1955 - مسابقه دهندگان (هاتاوی)، دست چپ خدا (دمیتریک)؛ 1956 - افشاگری میامی (سیرز)؛ 1957 - دوازده مرد خشمگین (لومت)، جنگل لباس (و. شرمن و آلدریج)؛ 1958 - مردی از غرب (آ. مان)، دختر محافل (ن. ری)، برادران کارامازوف (ر. بروکس)؛ 1959 - دام (پاناما)، خانه های سبز (م. فرر)؛ 1960 - اکسدوس (پرمینجر)؛ 1962 - چهار سوار آخرالزمان (مینه لی)؛ 1963 - بیا در صور خودت بدم (یورکین)؛ 1966 - مأمور ما فلینت (دانیل مان)؛ 1967 - درست مثل فلینت (گ. داگلاس)؛ 1968 - آنان برای غارت لاس وگاس آمدند (ایزازی)، روز جغد کوچک/ مافیا (دامیانی)؛ 1969 - بلوف کوگان (سیگل)، طلای مکنا (لی تامپسن)؛ 1970 - رهایی ل. ب. جونز (وایلر)؛ 1971 - مرد قانون (وینر)؛ 1973 - جن گیر (فریدکین)، مردی که کت دانسینگ را دوست داشت (سارافیان)؛ 1975 - آخرین نمایش سیرک (گاریاتزو)؛ 1976 - شلیک متقابل (ماسی)؛ 1979- آرتور میلر در زمین خانه (راسکی).