روی راجرز

Rogers, Roy

بازیگر (1912، سین سیناتی اوهایو- امریکا؛ 1988)

با نام لنرد فرانکلین اسلای به دنیا آمد. پس از مدتی کار در کارخانه ی کفش سازی، در سال 1929 به عنوان کارگر میوه چین وارد کالیفرنیا شد. حرفه نمایشی خود را با  خوانندگی اغاز کرد. ابتدا با نام لن اسلای روی صحنه می رفت، اما پس از مدتی با نام دیک وستن به کارش ادامه داد. در 1933 به جک لوفور و گروهش پیوست و مدتی بعد گروه خواننده ی پسران پیش گامان را (که هم راه شان در یکی از شبکه های رادیویی لس آنجلس برنامه داشت) تشکیل داد. در 1935 با ایفای نقش های کوتاه وارد سینما شد (که نخستین آن ها خانه ی قدیمی بود)، و گاه با جین اتری خواننده هم بازی می شد اما از 1937، به دنبال بستن قراردادی با ریپابلیک پیکچرز به عنوان بازیگر نقش های اصلی شناخته شد، و از 1938 با بازی در زیر ستارگان غربی با اتری برای به دست آوردن مقام «سلطان کابوی ها» به رقابت افتاد (مقامی که در 1942 به دنبال اعزام آتری به خدمت در نیروی هوایی، به آن رسید). در طول دهه ی 1940 و اوایل دهه ی 1950 در تعداد  زیادی فیلم وسترن حضور یافت، که در اغلب آن ها سوار بر اسبش، تریگر («زرنگ ترین اسب سینما»)، با جرج گابی هیز و دیل اوانز (همسرش از 1947) تیم بازیگری تشکیل می داد. و نهایتاً به عنوان ستاره ی اصلی کابوی ها شناخته شد. از 1948 تا 1957 ستاره ی شوی روی راجرز در رادیو، و از 1951 تا 1957 در بیش از صد قسمت برنامه ای به همین نام در تلویزیون بازی کرد. هم چنین در 1962 ستاره ی شوی روی راجرز و دیل اوانز در رادیو بود. پس از غیبتی طولانی در 1975 به جلوی دوربین بازگشت. راجرز و اتری تنها بازیگران درجه دویی بودند که توانستند به عنوان یکی از ده عامل موفقیت فیلم ها، در آمار سالانه موشن پیکچر هرالد، جای گاهی به دست آورند. ابتدا ریپابلیک از راجرز به عنوان جانشین اتری استفاده می کرد، اما پس از آن که فروش زیر ستارگان غربی از مقدار پیش بینی شده فراتر رفت، راجرز را در فیلم هایی شرکت دادند که شخصیتیش را از شخصیت اتری متمایز می شاخت. مثلاً فیلم های راجرز در سال های دور رخ می داد، در حالی که ماجراهای آتری مربوط به امریکای دهه ی 1930 بود. هم چنین راجرز کم تر از آتری در فیلم ها آواز می خواند، بیش تر روی لباس هایش تکیه داشت، و به طور مکرر در نقش یکی از قهرمانان معروف وسترن (مثل «بوفالو بیل» یا «وایلد بیل هیکاک») ظاهر می شد، در حالی که آتری همیشه در نقش خودش بود. با اعزام اتری به خدمت در نیروی هوایی، راجرز در پس زمینه های مدرن تر (رادیو، هواپیما و اتوموبیل های آخرین مُدل) کاملاً جای او را گرفت، و با آمدن اوانز در 1944، تعداد و تأثیر تولیدات آنان به سرعت از اتری تنها بیش تر شد. با مرگ همسر اول راجرز (آرلن ویلکینز) در 1946، یک سال بعد با اوانز ازدواج کرد، و آنان از همان زمان برنامه ی هفتگی خود را در رادیو آغاز کردند. راجرز و اوانز در همه ی برنامه های نمایشی خود با هم بودند (وانز نیز کار خود را با خوانندگی شروع کرده بود). تنها پس از آن که هر دوی شان حضور فعال در برنامه های نمایشی را ترک گفتند، اوانز به عنوان شخصیتی مستقل، در دفاع از اعتقادات مذهبی اش، به سخنرانی و انتشار کتاب پرداخت. علاوه بر این، راجرز تاجر زیرکی نیز بود. و در دهه ی 1950 هم راه همسرش به ایجاد زنجیره ای از تشکیلات تجاری، از جمله تأسیس شرکت تلویزیونی خصوصی، تولید و پخش محصولات فرهنگ وسترن، خرید و فروش لک و احشام و اسب، برگزاری نمایش های اسب سواری، و نیز تأسیس رستوان های زنجیره ای مبادرت ورزید. به طوری که در اواخر عمر دارایی هایش بالغ بر صد میلیون دلار برآورده شده بود.

از فیلم ها:

1935- خانه ی قدیمی (نای)؛ 1936- مرجان قدیمی (ج. کین)، نمایش بزرگ (رایت)؛ 1938- رقص دسته جمعی قدیمی (ج. کین )، زیر ستارگان غربی (ج. کین)، بیایید رنجرها (ج. کین)؛ 1939- روزگار جسی جیمز (ج. کین)، جمع شدن چابک سواران (ج. کین)، پیش به سوی جنوب (ج. کین)، در کالینته قدیم (ج. کین)، پناه به خدا (مک دانلد)؛ 1940- کلرادو (ج. کین)، سلطه ی تیره (والش)، بچه ی کارسن سیتی (ج. کین)، بیل هیکاک جوان (ج. کین)؛ 1941- رابین هود پکاس (ج. کین)، قاضی آرکانزاس (مک دانلد)، کلانتر تومستون (ج. کین)، نوادا سیتی (ج. کین)، جسی جیمز در تنگنا (ج. کین)؛ 1942- قلب غرب طلایی (ج. کین)، مردی از شاین (ج. کین)، غروب در بیابان (ج. کین)، پسران پیش تازان (ج. کین)؛ 1943- آیداهو (ج. کین)، سلطان گاو چرانان (ج. کین)، مردی از کوهستان موسیقی (ج. کین)؛ 1944- گاوچران و دوشیزه خانم (ج. کین)، رُز زرد تکزاس (ج.کین)، دره ی سن فرناندو (کانوت و اینگلیش)، روشنایی های سانتا فه ی قدیم (مک دانلد)؛ 1945- غروب در ال دورادو (مک دانلد)، زنگ های رُزاریتا (مک دانلد)، مرا حبس نکن (اینگلیش)؛ 1946- ترانه آریزونا (مک دانلد)، دوست من ماشه (مک دانلد)، بگذر ماه تکزاس (ویتنی)، زنگ های سن آنجلو (ویتنی)، در گذرگاه اسپانیایی قدیم (ویتنی)؛ 1948- زیر آسمان های کالیفرنیا (ویتنی)، چشم های تکزاس (ویتنی)، هنگام آهنگ (والت دیزنی)؛ 1949- مرز دوردست (ویتنی)، گذرگاه سوزانا (ویتنی)، نریان طلایی (ویتنی)؛ 1950- زنگ های کلرادو (ویتنی)، غروب در کوهستان (ویتنی)، غروب در غرب (ویتنی)، سیر رابین هود (ویتنی)؛ 1951- پسر رنگ پریده (تاشلین)، غارت گران دشت ها (ویتنی)، در آماریلوی قدیم (ویتنی)، رفقای غرب طلایی (ویتنی)؛ 1959- جسی جیمز قلابی (مک لیود)؛ 1975- مکینتاس و ت. ج. (چامسکی).