هیو گریفیث

Griffith, Hugh

بازیگر (1912، ماریان گلسِ انگلسی ویلز شمالی - انگلستان؛ 1980)

ابتدا کارمند بانک بود. از سال 1939روی صحنه می رفت و یک سال بعد نخستین فیلمش را بازی کرد. در تعداد بسیاری از فیلم های انگلیسی و امریکایی در نقش های دوم پِرجلوه ای ظاهر شد. برای تام جونز کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای بن هور بُرد.

از فیلم ها:

1940 - بندر بی طرف (وارنل)؛ 1948 - عشق من چنین شریر است (ل. آلن)، آخرین روزهای دولوین (ا. ویلیامز)؛ 1949 - دل های مهربان و تاج ها (هیمر)؛ 1951 - خنده در بهشت (زامپی)؛ 1953 - اپرای فقیر (ب. بروک)؛ 1954 - ببر خفته (لوزی)؛ 1959 - بن هور (وایلر)؛ 1960 - اکسدوس (پرمینجر)؛ 1961 - بازرس (ف. دان)؛ 1962 - دوران محاکمه (گلنویل)، شورش در کشتی بونتی (مایلستون)؛ 1963 - تام جونز (ریچاردسن)؛ 1964 - قایم موشک (اندفیلد)؛ 1965 - ماجرای عاشقانه ی مال فلاندرز (ت. یانگ)؛ 1966 - چگونه می توان یک میلیون دزدید (وایلر)؛ 1967 - آه بابا، بابای بیچاره....، (کوآین و مکندریک)، ملوانی از جبل الطارق (ریچاردسن)؛ 1968 - آلیور! (ک. رید)، تعمیرکار (فرانکن هایمر)؛ 1970 - بدون من انقلاب را شروع کن (یورکین)، بلندی های بادخیز (فوئست)؛ 1971 - چه کسی عمه رو را کشت؟ (هرینگتن)؛ 1972 - داستان های کنتربری (پازولینی)، چی؟ (ر. پولانسکی)؛ 1973 - لوتر (گ. گرین)؛ 1976 - عموزاده های بامحبت (مارتینو)، توطئه ی روز عید پاک یهودیان (کامپوس)؛ 1977 - کازانووا و هم راهان (آنتل)، آخرین بازسازی بو ژست (فلدمن)، سگ باسکرویل (موریسی).