Shame (ننگ)

چهارشنبه، 6 اسفند 1393

تخمین زمان مطالعه:

کارگردان : Steve McQueen نویسنده : Abi Morgan بازیگران: James Badge Dale،Michael Fassbender,Carey Mulligan خلاصه فیلم : برندون سالیوان (Michael Fassbender) کارمند جوان و مرفهی است که در نیویورک زندگی می کند و از ظواهر زندگی اش به نظر می رسد چیزی کم نداشته باشد. هزینه ی آپارتمان مجلل و ولخرجی های شبانه اش از درآمد بالایش تأمین می شوند. اما در زندگی او رازی وجود دارد. سیسی (Carey Mulligan) خواهر نیازمندش که صدمه ی عاطفی هم خورده، چون بی سرپناه مانده، برای زندگی پیش او می آید. برندون با دیدن اسباب و اثاثیه ی خواهرش، کنترل خود را از دست می دهد. داستان فیلم درباره ی زندگی آلوده به اعتیاد است و اینکه چطور این اعتیاد کنترل تک تک لحظات زندگی شخص معتاد را در دست می گیرد. برندون، نمی تواند جایی برای شکست خوردن در نظر بگیرد. با اینحال، به مرور زمان کم کم متوجه می شود که زندگی اش چقدر تهی و بی معنی شده است. او نه تنها نمی تواند احساسش با زن مورد علاقه اش را حفظ کند و به سرانجامی برساند، بلکه رفتار ظالمانه ی که با خواهرش دارد هم موجب سرخوردگی اوست. بازی او در فیلم Shame هم درخور جایزه ی اسکار است و هم به یادماندنی و میتوان گفت از لحاظ تأثیر گذاری بی اغراق ما را به یاد بازی های مارلون براندو می اندازد. او به واسطه ی چشم هایش، صورتش و بدنش بازی می کند. خیلی از صحنه های شاهکار او دیالوگی ندارند، و این امر در مورد خود فیلم هم صدق می کند. تأثیر سخنانی که McQueen از دریچه ی دوربینش بیان می کند، کمتر از دیالوگ های شخصیت ها نیست. Shame فیلم دردآوری است، درست همانطور که شایسته ی فیلمی است که درباره ی چنین موضوع غم انگیزی ساخته می شود. McQueen از ما می خواهد خود را تا سطح زندگی برندون پایین بیاوریم و آنجاست که ما را با شخصیت پیوند می دهد تا شاهد تماشای دست و پا زدن های او در این کثافت (همانطور که در جایی از فیلم به این عنوان خوانده می شود) باشیم. برخلاف اکثر داستان هایی که به موضوع اعتیاد می پردازند، اینجا صحبتی از ترک و رها شدن از چنگال آن نیست. هدف این نیست که یک داستان ساختگی شرح داده شود، مثلاً روایت اینکه چطور برندون تا قهقرا می رود ولی سرش به سنگ می خورد و رهایی می یابد، هر چقدر هم که چنین داستانی بتواند به سلامت روحی افراد کمک کند. Shame پایان بندی مشخصی ندارد و تماشاگر را بر سر دو راهی رها می کند. کسانی که پایان بندی های مبهم را دوست ندارند، از عدم وجود نتیجه گیری در پایان داستان آزرده می شوند، اما اگر فیلم به هر شکل دیگری تمام می شد، تماشاگر احساس می کرد فریب داده شده است. منبع : نقد فارسی /987/

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.