جنايي/ ترسناک/ هيجاني
[اره پوپوليست مي شود!]
کارگردان: کوين گروتروت. بازيگران: توبين بل(اره/جان)، کوستاس منديلور(مارک هافمن)، مارک رالستون(دن اريکسون)، بتسي راسل(حيل تاک).92دقيقه. درجه ي نمايشي:R.
آيا اين عجيب نيست که يک «فيلم کوچولو» ي کم هزينه با دو سه تا بازيگر گمنام که غالب اوقات خود را در داخل يک توالت کثيف سپري مي کردند، توانسته به يک مجموعه ي سينمايي به اصطلاح موفقي تبديل شود که حالا شاهد ششمين قسمت آن هستيم؟ پاسخ دادن به اين پرسش براي آنهايي که هاليوود و سازوکارهاي آن را مي شناسند، چندان دشوار نيست.
اره در سال 2004 با عرضه ي قاتلي که شيفته ي مقوله ي فلسفي «اراده ي انسان براي زنده ماندن» بود و فکر خلاقه اي براي اختراع وسايل شکنجه- يا به قول خودش «بازي» داشت، توانست جايگاه محکمي در سينماي جنايي/ هيجاني براي خود دست وپا کند. ظاهرا نسل جديد تماشاگران سينما علاقه ي خاصي به تماشاي شيوه هاي گوناگون کشتن دارند و فيلم هايي مثل اره و سرنوشت نهايي براساس پاسخگويي به همين علاقه توانسته اند در خط توليد انبوه قرار گرفته و براي شرکت هاي فيلمسازي پولسازي کنند.
اره ي 6 تفاوت چنداني با برادرهاي بزرگ تر خود ندارند و حتي از پاره اي جهات نازل تر از آنهاست. در قسمت ششم، «متاسفانه» هيچ ابتکار و ابداع تازه اي در شيوه ي کشتن و شکنجه دادن قرباني ها به چشم نمي خورد. و حتي مي توان گفت که در قياس با فيلم هاي قبلي اره، اين قسمت ششم از حيث توليد سوسپانس و ترس و وحشت از همه نازل تر و ضعيف تر است. شايد تنها ويژگي قابل توجه در قسمت ششم، اضافه کردن مايه هاي سياسي و اجتماعي به قصه ي فيلم است. همانطورکه مي دانيد طي يک سالي که از رياست جمهوري باراک اوباما در آمريکا مي گذرد، مهمترين مسئله ي اجتماعي اين کشور قضيه ي بيمه هاي درماني است. تقريبا يک ششم مردم آمريکا فاقد بيمه هاي درماني هستند و سالي چندين ده هزار نفر براثر نداشتن بيمه هاي درماني، جان خود را از دست مي دهند. اصلاحات در نظام بيمه هاي درماني يکي از اهداف اصلي دولت آمريکاست و خلاصه اين موضوع در جامعه ي امروز آمريکا موضوع روز است. سازندگان فيلم اره ي 6 در يک حرکت پوپوليستي آمده اند و قربانيان قصه ي فيلم شان را از بين بوروکرات هاي چرب زبان و دست اندرکاران بي رحم بيمه هاي درماني انتخاب کرده اند. هدف سازندگان فيلم اين بوده که تماشاگران از شکنجه شدن و زجرکش شدن اين آدم هاي بي رحم، که از قضا زماني صابون آنها به تن جناب اره (توبين بل) خورده بوده است، لذت وافر ببرند.
اما اين ترفند عملا نتوانسته سبب تيزتر شدن تيغه هاي اره ي 6 شود.قسمت سوم که توسط کوين گورتروت، تدوين گر فيلم اره ي نخست، کارگرداني شده، به سبب بازيگري وحشتناک ضعيف، سوسپانس زير صفر و فقدان منطق در طرح داستاني، با شکست مطلق مواجه شده است. اما آيا اين شکست قادر خواهد بود که نقطه ي پاياني برتوليد فيلم هاي بعدي اين مجموعه بگذارد؟
منبع: دنياي تصوير- ش 188