کارگردان: ران هاوارد
THE DILEMMA
کمدي/ درام
دوراهي
بازيگران: وينس ون (روني والنتين)، کوين جيمز (نيک برانان)، جنيفر کانلي (بت)، وينونا رايدر (جنوا)، چينينگ تاتوم (زيپ)، کوئين لطيفه (سوزان وارنر).
111 دقيقه. درجه نمايشي: 13-PG
دوراهي فقط يک راه به روي مخاطبان احتمالي اش باز گذاشته: نديدن فيلم و دوري گزيدن از آن.
ران هاوارد، کارگردان دوراهي، بي هيچ شک و ترديدي، از فيلمسازان درجه اول هاليوود است. اين کارگردان پنجاه و هفت ساله ي اوکلاهمايي فيلم هاي موفقي همچون دنياي والدين، روزنامه، اسپلش، آپولو 13 و ذهن زيبا را در کارنامه ي حرفه اي خود دارد. هاوارد ندرتاً فيلم بد ساخته و متأسفانه دوراهي يکي از معدود فيلم هاي بد اوست. باورش دشوار است که جمعي از برندگان جوايز اسکار در شکل گيري اين فيلم بد سهم داشته اند. برايان گريزر تهيه کننده، ران هاوارد کارگردان و جنيفر کانلي بازيگر جملگي به خاطر فيلم ذهن زيبا جوايز اسکار را از آن خود ساخته اند اما عجبا که مشارکت اين تيم در فيلم دوراهي حتي منجر به توليد يک فيلم متوسط قابل تحمل هم نشده است.
در سينماي آمريکا ماه هاي ژانويه، فوريه و آگوست معمولاً اختصاص به نمايش فيلم هاي بد و ضعيف دارد. همين که فيلم تازه ي ران هاوارد در ماه ژانويه روانه ي اکران شده، اين خودش مي تواند نشانه اي باشد از اذعان تلويحي سازندگان فيلم به کيفيت پايين محصول توليدي شان. دوراهي را مي توان در ذيل ژانر کمدي دراماتيک رده بندي کرد؛ کمدي دراماتيکي که سعي کرده درام ولرم و کمدي نيم بند خود را در يک ساختار نا متوازن با هم ترکيب کند. در بين معدود فيلم هاي ناموفق ران هاوارد، دوراهي بدترين و مأيوس کننده ترين فيلم است.
اما قبل از رديف کردن معايب دوراهي انصاف حکم مي کند که لحظه اي توقف کنيم و امتيازي به وينس ون به خاطر بازي پر پيچ و تاب اش در اين فيلم به شدت نامتوازن و غير يکدست بدهيم. ون در يکي دو صحنه اين فرصت را يافته که همان سيماي صادق و صميمي هميشگي اش را عرضه کند. بازي خوب ون تنها نکته ي مثبت دوراهي است؛ هر چند که در يک فيلم بد بازي خوب سرنوشتي جز تلف شدن پيدا نخواهد کرد. کوين جيمز، همبازي ون، در صحنه هاي طنز و کميک به مراتب بهتر از صحنه هاي جدي است، اما شکست فيلم هيچ ربطي به او ندارد. و اين حکم شامل حال جنيفر کانلي و وينونا رايدر هم مي شود.
روني والنتين (وينس ون) و نيک برانن (کوين جيمز) از دوران تحصيل در کالج دوستان صميمي يکديگر بوده اند و در حال حاضر همکار يکديگر هستند. نيک با همکلاسي سابق خود جنوا (وينونارايدر) ازدواج کرده است. در حالي که روني به اين فکر مي کند که آيا بايد با دوست صميمي اش بت (جنيفر کانلي) ازدواج بکند يا نه. در ادامه ي ماجرا، روني پي مي برد که زندگي زناشويي نيک چندان کامل و بي عيب و ايراد نيست. او متوجه شده که جنوا، همسر نيک، با مرد خوش تيپ نفهمي به اسم زيپ (چينينگ تاتوم) رابطه دارد. در اينجا، روني با يک دوراهي روبرو مي شود: گفتن قضيه به نيک يا ساکت ماندن در اين مورد و اميدوار ماندن به اين که ماجراي همسر نيک ادامه پيدا نکند و چيز گذرايي باشد. چيزي که قضيه را پيچيده کرده، گرفتاري هاي کاري و حرفه اي نيک است. او در حال حاضر بايد با جديت هر چه تمام کارکند تا سر موقع از عهده ي وظايف مهم اش بربيايد و طبيعتاً در چنين وضعيتي آگاه ساختن نيک از قضيه ي بي وفايي همسرش مي تواند تمرکز کاري او را پاک به هم بزند. در ادامه ي ماجرا، نيک به ديدن جنوا مي رود و قضيه را با او در ميان مي گذارد. جنوا قول مي دهد که به روابط خود با زيپ خاتمه دهد. اما جنوا به اين قول خود وفا نمي کند و در عوض روني را تهديد مي کند که اگر او را لو بدهد همه ي کاسه کوزه ها را بر سر او خواهد شکست و ...
تغيير ريتم دوراهي از کمدي اسلپ استيک به ملودرام و بر عکس چنان ناگهاني صورت مي گيرد که توازن فيلم را بر هم مي زند. ما در بسياري از فيلم ها شاهد بوده ايم که چگونه کارگردانان توانسته اند با استفاده از برخي شيوه ها امکان هم زيستي درام سبک و کمدي سياه را فراهم کنند، اما ران هاوارد از هيچ يک از اين شيوه ها يا الگوها استفاده نکرده است. پيوند عناصر ناهمگون در دوراهي به بدترين شيوه ي ممکن صورت گرفته است و آنچه کار را بدتر کرده اين است که برخي از مايه هاي کميک فيلم اصلاً خنده دار و بامزه در بياورد، لوس و بي مزه و طولاني است. حداقل 20 دقيقه ي فيلم زيادي است. چه بسا حذف اين 20 دقيقه مي توانست فيلم را بهتر کند. در مجموع دوراهي فقط يک راه به روي مخاطبان احتمالي اش باز گذاشته: نديدن فيلم و دوري گزيدن از آن.
منبع: نشريه فرهنگي هنري دنياي تصوير شماره 201
