چهره ماندگار فلسفه ایران گفت : عالم نظیر یک رودخانه‌ای است که مدام در حال حرکت است و هیچ‌گاه این آب تکراری نمی‌شود، زندگی ما نیز همین گونه است، اگر از حرکت بایستیم یا بصیرتمان زیاد نشود، گنداب می‌شویم.
به گزارش راسخون، غلامحسین ابراهیمی‌دینانی چهره ماندگار فلسفه ایران ضمن تبریک حلول سال نو به ملت ایران و فارسی‌زبانان جهان در گفت‌وگو با فارس صحبت های خود را با این غزل حافظ آغاز کرد: نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشی/ که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی/ من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش / که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی.
وی سپس گفت: پیش‌تر نیز گفته‌ام که نوروز یک روز نیست و هر روز ما روز نو است اما ما همان ابتدای سال جدید را نوروز می‌نامیم و جشن می‌گیریم، از ابتدای آفرینش تا کنون یک روز هم تکراری نبوده است و خداوند نیز هر دم برای ما نو است، بنابراین هر روز نوروز است.
دینانی با اشاره به دعای اول سال نو «یا مقلب القلوب والابصار، یا مدبر الیل والنهار...»، گفت: حال انسان مانند شب و روز متغیر است، در این نوشیدن‌های نوروزی انسان خودش را با طبیعت پیوند می‌زند، خداوند در آیه قرآن کریم می‌فرماید که «وَهُوَ الَّذِی یُرْسِلُ الرِّیَاحَ بُشْرًا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ...» در غزل حافظ هم داریم که:
زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی / از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
وی با اشاره به اینکه فرستنده این باد خداوند است و گردش لیل و نهار نیز جز از سوی پروردگار جهان امکان‌پذیر نیست، توضیح داد: اینها همه فلسفه‌های بزرگی دارند، عالم نظیر یک رودخانه‌ای است که مدام در حال حرکت است و هیچ گاه این آب تکراری نمی‌شود، زندگی ما نیز همین گونه است اگر از حرکت بایستیم یا منحرف شویم، گنداب می‌شویم.
وی با تأکید بر اینکه لحظه‌ای نفس بخشش و فیض خداوند از بین نمی‌رود، توضیح داد: عالم کهنه نیست و همیشه در جریان است، خداوند نیز به گونه‌های مختلف خود را در این عالم متجلی می‌کند و هیچ‌گاه تکراری نمی‌شود.
چهره ماندگار فلسفه ایران با بیان اینکه منظور از «مقلب القلوب و الابصار»، قلب معنوی است نه آن قلب جسمانی صنوبری، اظهار داشت: انسان از دوران تولد تا مرگ یک انسان است ولی چند و چون قلبی و مکنوناتش متفاوت می‌شود. با این حال دل انسان همیشه مانند یک باغ تازه و نو است، در صورتی که دچار انجماد نشده باشد و به انحراف کشیده نشود.
وی با خواندن بیت «خیزید و خز آرید که هنگام خزان است/ باد خنک از جانب خوارزم وزان است» درباره نوروز گفت: برعکس خزان، حدیث باد بهاری باعث لقاح درختان و تازگی انسان و دیگر موجودات می‌شود اما غیر از این تازه کردن طبیعت معنی وزیدن معنوی هم دارد چرا که باطن انسان را تازه می‌کند و این معنویت و نفخه الهی است.
دینانی در پایان گفت‌وگوی خود اظهار داشت: هیچ زمان دعای «یا مقلب القلوب و الابصار» را فراموش نکنیم و باید دعا کنیم تا بصیرت ما در نوروز و هر روز نو بیشتر شود.
/2759/
