راسخون :
سرنوشت انور سادات و مصر
۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ انور سادات رییس جمهور وقت مصر وارد یک مذاکره محرمانه با آمریکا و اسراییل می شود. پس از دوازده روز، در یکی از استراحتگاه‌های رئیس جمهوری آمریکا یعنی کمپ دیوید، مذاکرات به نتیجه می رسد.
جیمی کارتر، درکاخ سفید زیر این قرارداد را به عنوان تضمین امضا می زند. حالا آمریکا بزرگترین کشور مسلمان در صف مبارزه با رژیم صهیونیستى را روى صندلى مذاکره نشاند، تا تابوى عدم مذاکره با اسراییل شکسته شود.
در این پیمان؛ اسرائیل برای اولین بار توسط انور سادات به رسمیت شناخته می شود. پس از انعقاد این قرارداد خیانت بار، انور سادات فکر می کرد طرف مذاکره پشتوانه خوبی است؛ او روز به روز عرصه را بر مردم مصر تنگ تر کرد و در برابر ملت مسلمان مصر، رجزخوانی کرد. سرانجام در 6 اکتبر 1981 هنگام یک رژه نظامی خالد الاسلامبولی به تلافی اقدامات انور سادات؛ این لکه ننگ را از دامان ملت مصر پاک کرد. {1}
یاسرعرفات و سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف)
۲۰ آگوست ۱۹۹۳ در یک روز تابستانی؛ اُسلو پایتخت نروژ میزبان یک مذاکره مخفیانه می شود. طرفین مذاکره با میانجی گری دیپلمات های نروژی بعد از ساعت ها گفتگو به نتیجه می رسند. ۲۴ روز بعد (۱۳ سپتامبر۱۹۹۳) رئیس سازمان آزادی بخش فلسطین یاسرعرفات، با اسحاق رابین نخست وزیر اسراییل در حالی که در محوطه کاخ سفید قدم می زنند، با یکدیگر دست می دهند؛ و در ملأ عام اعلام می کنند که یکدیگر را به رسمیت شناخته اند. این قرارداد در حضور بیل کلینتون امضاء شد. در توافقنامه اسلو به فلسطینیان اجازه خودگردانی در نوار غزه و شهر"رام الله" در کرانه باختری داده شد و در مقابل، عرفات وجود رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخت. اما مسائل بنیادی همچون شهرک های صهیونیستی، آینده آوارگان فلسطینی ۱۹۴۸ و مسئله مهم قدس همچنان به حال خود رها شده است. اشکال عمده این توافق این بود که کلیات را مطرح و جزییات را به آینده موکول کردند. عرفات تا زمانی که علیه صهیونیست ها مبارزه می کرد، یک تروریست محسوب می شد، اما در ۱۴ اکتبر ۱۹۹۴ به خاطرانعقاد قرارداد اسلو جایزه صلح نوبل را دریافت می کند.گ
توافق دوم عرفات
سپتامبر 1995 : توافقنامه "اسلو۲" یا "طابا" امضاء می شود. اسراییل حاکمیت بر شهرهای "جنین" ، "طولکرم" ، "نابلس" ، " رام الله" و بخشی از شهر "الخلیل" را به تشکیلات خودگردان می دهد و عرفات هم مقابل "کلینتون" متعهد می شود بندهای مربوط به نابودی اسرائیل را از منشور ملی فلسطین حذف کند.
توافق سوم عرفات
23 اکتبر 1998 : توافق صلح مریلند با حضور عرفات ، بیل کلینتون و تعهد نتانیاهو و اسرائیل برای عقب نشینی از 13% خاک کرانه باختری امضا شد. عرفات تعهد می دهد که با همکارى آنها فلسطینی هاى ضد صهیونیست را از سر راه بردارد و یک مرکز امنیتى مشترک برای موساد و سیا در قلب فلسطین تاسیس کند. دوسال بعد رژیم صهیونیستی بدون پایبندی به بندهای قراردادها، خاک فلسطین را کاملا اشغال می کند. این اشغال، منجر به قیام مشهور به انتفاضه ى مسجدالاقصى می شود. آمریکا هم که طی 40 سال پای قراردادها را به عنوان تضمین امضاء کرد؛ هیچ گاه تعهدات خود و اسرائیل را عملی نکرد.{2}
عاقبت سازش
۶ دسامبر۲۰۱۷ : از کاخ سفید فرمان به رسمیت شناختن بیت المقدس فلسطینی بعنوان پایتخت اسراییل شنیده شد. این فرمان دونالدترامپ از طریق جراردکوشنر داماد یهودی‌اش اجرایی می شود.
این تصمیم ترامپ، یعنی تمام تعهدات قبلی آمریکا یک "دروغ بزرگ" بود و همه مطالبات فلسطینیان زیر پا له شد. عاقبت قدم زدن با اسحاق رابین و نتانیاهو و دست دادن با بیل کلینتون، حراج کردن آرمان فلسطین به نام صلح و مذاکره بود و امروز قتل عام ده ها فلسطینی مظلوم...
تطبیق مذاکره
امروز: رهبر انقلاب: مذاکره در موضوعات خاص اشکالی ندارد، منتهی من اعتماد ندارم، خوشبین نیستم به مذاکره ، لکن می خواهند مذاکره کنند، بکنند. به اذن الله ما هم ضرری نمی کنیم، یک تجربه ای در اختیار ملت ایران است که این تجربه ظرفیت فکری ملت ما را بالا خواهد برد.{3}
دیروز: در جنگ صفین حاضر نشدند ابن عباس و حتی مالک را که نماینده ی امیرالمومنین علی (علیه السلام) بودند، به مذاکره بفرستند!!! گفتند مالک جنگ طلب، خشن و غیرمنعطف است!!!
پایشان را در یک کفش کردند که حتما باید ابوموسی اشعری برای مذاکره برود... علی(ع) فرمود: من به ابوموسی مطمئن نیستم. {4}
اما ایران
هشت سال دنیا در پوشش صدام با ایران جنگید، اما در نهایت یک وجب از خاکمان از دست نرفت، چون به جای مذاکره، مقاومت کردیم.
اما فلسطین هفتاد سال مذاکره کرد و امروز همچنان اندرخم یک کوچه است. این سرنوشت ملتی است که سکان مدیریت آن به دست غربگرایانی مثل عرفات و محمود عباس و ... است.
« وَ لَن تَرضَی عَنکَ الیَهُودُ وَ لَا النَّصارَی حَتّی تَتَّبِعَ مِلَّتَهُم؛ هرگز یهود و نصاری از تو راضی نمی شوند تا به طور کامل خواسته های آنها را عمل نکنی...!»{5}
به قلم : حجت الاسلام سید صادق موسوی
پی نوشت :
{1}. برداشتی از : اشرفی، لیلا، خالد اسلامبولی ، نشر مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1392
{2}. برداشتی از : خامنه ای، سیدعلی، کتاب فلسطین، نشر مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1393
{3}. بیانات رهبر انقلاب 13 آبان 1392
{4}. برداشتی از : سبحانی، جعفر، جنگ صفین، نشر فجر قرآن، 1385
{5}. سوره مبارکه بقره ، آیه شریفه 120
