چرا واقعی نیست؟

راسخون : گزارشگر سراغ مردم می‌رفت و می‌خواست نتیجه بازی‌های ایران را پیش بینی کنند. هرکسی چیزی می‌گفت، یکی امیدوار بود و دیگری توقع صعود نداشت؛ اما در این میان مردی میانسال نظر متفاوتی داشت: «مراکش رو می‌بریم، با اسپانیا مساوی می‌کنیم، پرتغال رو هم شکست می‌دیم، می‌ریم بالا. خوشت اومد؟». گزارشگر ولی انگار خوشش نیامده بود. گفت: «این‌که واقعی نیست». مرد اما مردانه پای حرفش ایستاده بود: «چرا واقعی نیست؟ ما هشت سال با همه دنیا جنگیدیم و شکست‌شون دادیم».

امروز شاید بیشتر مردم با اعتراض آقای گزارشگر هم‌نوا باشند، ولی منطق مرد میانسال ما ساده و روشن است. ما ثابت کرده‌ایم کار نشد ندارد. ما این تفکرات باصطلاح واقع بینانه را در انقلاب و دفاع مقدس به چالش کشیده‌ایم. انقلاب با تعریف رایج از واقع بینی اصلا نباید آغاز می‌شد؛ جنگ نابرابر با صدام هم باید خیلی زود تمام می‌شد و تهران را تسلیم صدام می‌کردیم. حالا ما انقلاب را به پیروزی رسانده‌ایم، جنگ هشت ساله در برابر دنیای پشت سر صدام را برده‌ایم، انقلاب مخملی و بسیاری توطئه‌های دیگر را ناکام گذاشته‌ایم، در حالی که یکی از این‌ها برای سرنگون کردن بسیاری از دولت‌ها و نظام‌ها کافی است. با این تجربه‌ها، جای تاسف نیست که هنوز هم کسی که حرف از بردن فلان حریف قدرتمند در یک مسابقه فوتبال می‌زند، متهم به خوش خیالی و واقع بین نبودن بشود؟ مگر نه این است که همین تیم ملی ما بود که در برابر نایب قهرمان جام، آن نمایش خیره کننده را داشت و اگر نبود خطای داوری، شاید پیروز میدان هم می‌شد؟ پس این حس خودباوری کی قرار است در ما ایجاد شود؟

درست است که از نظر مسائل فنی فوتبال، ما در یک نبرد نامتقارن هستیم، ولی همه مسائل فنی بازی یک طرف، اراده بازیکنان دو تیم یک طرف؛ این که بازیکن برای بردن به میدان برود، یا برای نباختن. یاد سخنی از رهبر انقلاب افتادم در دانشگاه افسری، که حتما ویژه جنگ نظامی نیست. فرمودند: «ممکن است او یک امکاناتی داشته باشد که ما نداشته باشیم امّا ما هم امکاناتی داریم که او ندارد؛ آن امکان چیست؟ توکّل، اعتماد به خدا، اعتماد به پیروزی نهایی، اعتماد به قدرت انسان، به قدرت اراده انسان مؤمن؛ این را ما داریم؛ این شد جنگ نامتقارن. در جنگ نامتقارن اراده‌ها هستند که با هم می‌جنگند؛ هر اراده‌ای غلبه پیدا کرد، پیروز خواهد شد... در میدان نبرد، اراده را دچار تزلزل نکنید. اگر یک طرفِ جنگ در میدان نبرد اراده‌اش سست شد، قطعاً شکست خواهد خورد. نگذارید اراده‌تان سست بشود،... این اراده مستحکم را نگه دارید؛ این ضامن پیروزی است».

فوتبال از ورزش‌هایی است که شانس در آن نقش زیادی دارد و شاید از این جهت قابل مقایسه با میدان جنگ سیاسی و اقتصادی و... نباشد، ولی حرف این نیست که اگر ایمان به برد داشتیم و بازیکانانمان همه توان خود را در زمین گذاشتند، قطعا پیروز خواهند بود؛ حرف این است که تا زمانی که خود را ناتوان ببینیم و واقعا امیدوار نباشیم که می‌توانیم، بسیار کمتر از آنی نشان خواهیم داد که واقعا هستیم. فوتبال میدان شگفتی‌هاست و ایرانی مسلمان شگفتی ساز، در هر میدانی؛ تکرار می‌کنم؛ هر میدانی.


به قلم : علی تجرد