کاش آقای روحانی قبل از سفرهای خارجی، سفرهای داخلی را شروع می کرد ند و به جای رفتن به اتریش و سویس و مخاطب قرار دادن کشورهای اتحادیه اروپا در بازارها و شهرهای کشور خودش قدمی می زدند و به جای سخنرانی یک بار خود مستمع می شدند و به حرف مردم کشورش گوش می سپردند...
راسخون : یک کشور به منزله بدنی است که در آن هر عضو وظیفه ای را به عهده دارد و اگر عضوی وظیفه اش را به خوبی انجام نداد و یا اینکه باعث اختلال در بقیه اعضاء شد دو نوع برخورد می توان با او انجام داد. اول آنکه اگر قابل ترمیم و درمان بود او را معالجه کرد و اگر هم قابلیت بازگشت به حالت قبلی را نداشت و به طور کلی ضرر بودنش برای سایر اعضاء بیش از نبودنش است اینجا ناچاراند باید با این عضو خداحافظی کرد تا مزاحم سلامت دیگر اندام نباشد.
و یک کشور زمانی می تواند رشد و پیشرفت کند که مانند بدن کل مجموعه ی آن با هم هماهنگ باشند و در برابر آسیب های داخلی و خارجی مقاوم باشند و یکپارچه در برابر آنها ایستادگی کنند؛ نه اینکه فرمانده کل قوا که همان مغز یک جامعه است فرمان اقتصاد مقاومتی بدهد ولی بقیه اعضاء فقط فرمان را بشوند و در جلسه سر خود به عنوان تایید تکان بدهند و یا اینکه فرمان صادر شده از مغز مبنی بر حمایت از تولید داخلی را تایید کنند اما در مقام عمل به واردات چشم بدوزند و مرزهای کشور را برای واردات باز بگذارند و یا اینکه در فصل تابستان هنوز از خواب زمستانی بیدار نشده و صداهای ناهمگون در بازار پر التهاب را نشوند.
مگر چند بار باید از یک سوراخ گزیده شد تا فهمید که مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود؟
اینکه رئیس جمهور کشورمان می گوید: «ما به دنیا ثابت می کنیم که به قواعد بین المللی از جمله عدم اشاعه پایبند هستیم و خواهیم بود. به همه دنیا اعلام می کنیم که ایران خواهان یک روابط عادلانه، قانونی، صلح آمیز و با ثبات در جهان است. ما به ضرر کشوری قدم بر نداشته و بر نمی داریم و برای اتحادیه اروپا اهمیت فوق العاده ای قائل هستیم.» موجب تداعی ضرب المثل «الغریق یتشبث بکل حشیش» در ذهن انسان می شود؛ چون تلاش ایشان در این چند سالی که سمت ریاست دولت را بر عهده داشتند این بود که ایران را برای دنیا ثابت کنند و به تعبیری دنیا (بخوان آمریکا) حق ایران را به رسمیت بشناسد ، ولی کاش ایشان به جای اینکه دنبال آن باشند تا ایران را در برابر اتحادیه اروپا و دیگران ثابت کنند ، خودشان را برای ایرانیان ثابت می کردند تا افسار گسیخته ی اقتصاد کشور را در دست می گرفتند تا این اسب چموش به هر سویی نتازد و به زندگی مردم بیچاره لگد نزند .
آنقدر اقتصاد همچون عشق بی سر و سامان شده که این افکار به ذهن انسان خطور می کند به اینکه نکند اصلا برنامه این است که مردم از وضع اقتصادی به ستوه بیایند تا جایی که در برابر نظام بایستند؟ چون متاسفانه دولت قبلی هم دولت فعلی است دیگر رئیس محترم دولت و معاون اول ایشان نمی توانند همچون سابق خود را بری الذمه کرده و کارهای انجام نشده و بهم ریختگی و ولنگاری اقتصادی و عیب و ایرادها را به گردن دولت قبلی بیاندازند و اینجاست که انسان گمان می کند که مشیت دولت از این نابسامانی ها قرار دادن مردم روبروی نظام است که انشاء الله این فکر در همان حد گمان باقی بماند و به یقین تبدیل نشود این تصور مبدل به تصدیق نشود تا حداقل مردم نسبت به نظام و انقلاب اسلامی بدبین نشوند.
کشوری که بیماری داخلی حاد دارد نوبت به جراحی پلاستیک و عمل زیبایی بیرونی نمی رسد.
یعنی آنقدر ارز و سکه همچون صدای کامیون داران و بازاریان تهران و مردم آبادان و خرمشهر و... نارساست که رئیس جمهور محترم آنها را نمی شنوند و دنبال روابط صلح آمیز در سطح جهان است.
آقای دکتر شما به جای ساختن و پرداختن به ذخائر نظام، ایران را بسازید آنگاه دنبال تعامل سازنده با دنیا باشید.
شما تا قبل از این برای کدخدا اهمیت ویژه ای قائل بودید و دشمنان ایران را فردی مودب خطاب می کردید، حال که جایگزین آن فرد مودب روی کار آمد و از درختان برجام گلابی چید و در نهایت ریشه این درخت را سوزاند و برجامی که قرار بود همچون آفتاب تابان باشد، طلوع نکرده رو به افول رفته و غروب کرد.
اما حالا نوبت اروپا شد که دست به دامان آنها شوید و برایشان اهمیت فوق العاده ای قائل شوید؟
ضمنا مگر اروپا مستقل از آمریکاست که شما می خواهید با آنها به طور جداگانه تعامل کنید؟
علاوه بر این مگر دنیا ما را به رسمیت نمی شناسد که بخواهیم با آنها روابط عادلانه و قانونی و صلح آمیز داشته باشیم؟ مگر دنیا منحصر در چند کشور ظالم و زورگوست که شما آنها را دنیا خطاب می کنید؟
آقای روحانی شما که پایبند به قواعد بین اللملی هستید، این آیه از قرآن را شنیده اید که می فرماید: «وَ إِنْ نَکَثُوا أَیْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فی دینِکُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَیْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنْتَهُون [توبه/12] و اگر پیمان هاى خود را پس از عهد خویش بشکنند و آیین شما را مورد طعن قرار دهند، با پیشوایان کفر پیکار کنید؛ چرا که آنها پیمانى ندارند؛ شاید (با شدّت عمل) دست بردارند.»
مگر شیطان اکبر در معاهداتش نقض عهد نکرده است؟ آیا عهد شکنی از سوی آمریکایی که از سرمداران کفر در جهان امروز است صورت نگرفته است؟
اگر کشور ما اسلامی نبود و مبناء هم قرآن نبود خرده ای بر امثال رئیس جمهور در تصمیم گیری هایشان نبود، ولی در جایی که قرآن کریم مبناء است این کلام الهی صراحتا حکم به قتل ائمه کفر می دهد، آنهم نه چون کافرند و مسلمان نیستند؛ بلکه دستور پیکار با آنها به خاطر این است که «اِنَّهُمْ لا أَیْمانَ لَهُمْ» یعنی چون به پیمان های خود پایبند نیستند.
اینکه رهبر معظم چندین بار فرمودند «آمریکا قابل اعتماد نیست.» و «من به مذاکره با آمریکا خوشبین نیستم.» از همین آیه قرآن گرفته است.
کاش آقای روحانی قبل از سفرهای خارجی، سفرهای داخلی را شروع می کرد ند و به جای رفتن به اتریش و سویس و مخاطب قرار دادن کشورهای اتحادیه اروپا در بازارها و شهرهای کشور خودش قدمی می زدند و به جای سخنرانی یک بار خود مستمع می شدند و به حرف مردم کشورش گوش می سپردند تا بلکه در نهایت قدمی بر داشته شود تا این کلام امام راحل روی زمین نماند که فرمود: «مردم ولی نعمت ما هستند.» [1]
اما حالا که قرار است مردم با مشکلات اقتصادی بی سابقه دست و پنجه نرم کنند و اگر کنار نرفت ملت با آن کنار بیایند، شما همچنان مشغول تعاملات خود باشید، اما چون نماینده یک ملت مسلمان هستید لازم است که در تعاملات و مذاکرات خود توجه داشته باشید طبق فرموده نبوی (صلی الله علیه و آله): «الْإِسْلَامُ یَعْلُو وَ لَا یُعْلَى عَلَیه» [2]
امیدواریم در امتحان پیش رو موفق باشید و از این آزمون عزت سربلند بیرون بیاید.
به قلم : محمد صالحی
پی نوشت :
[1]. صحیفه امام، ج18، ص208
[2]. من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 334.
راسخون : یک کشور به منزله بدنی است که در آن هر عضو وظیفه ای را به عهده دارد و اگر عضوی وظیفه اش را به خوبی انجام نداد و یا اینکه باعث اختلال در بقیه اعضاء شد دو نوع برخورد می توان با او انجام داد. اول آنکه اگر قابل ترمیم و درمان بود او را معالجه کرد و اگر هم قابلیت بازگشت به حالت قبلی را نداشت و به طور کلی ضرر بودنش برای سایر اعضاء بیش از نبودنش است اینجا ناچاراند باید با این عضو خداحافظی کرد تا مزاحم سلامت دیگر اندام نباشد.
و یک کشور زمانی می تواند رشد و پیشرفت کند که مانند بدن کل مجموعه ی آن با هم هماهنگ باشند و در برابر آسیب های داخلی و خارجی مقاوم باشند و یکپارچه در برابر آنها ایستادگی کنند؛ نه اینکه فرمانده کل قوا که همان مغز یک جامعه است فرمان اقتصاد مقاومتی بدهد ولی بقیه اعضاء فقط فرمان را بشوند و در جلسه سر خود به عنوان تایید تکان بدهند و یا اینکه فرمان صادر شده از مغز مبنی بر حمایت از تولید داخلی را تایید کنند اما در مقام عمل به واردات چشم بدوزند و مرزهای کشور را برای واردات باز بگذارند و یا اینکه در فصل تابستان هنوز از خواب زمستانی بیدار نشده و صداهای ناهمگون در بازار پر التهاب را نشوند.
مگر چند بار باید از یک سوراخ گزیده شد تا فهمید که مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود؟
اینکه رئیس جمهور کشورمان می گوید: «ما به دنیا ثابت می کنیم که به قواعد بین المللی از جمله عدم اشاعه پایبند هستیم و خواهیم بود. به همه دنیا اعلام می کنیم که ایران خواهان یک روابط عادلانه، قانونی، صلح آمیز و با ثبات در جهان است. ما به ضرر کشوری قدم بر نداشته و بر نمی داریم و برای اتحادیه اروپا اهمیت فوق العاده ای قائل هستیم.» موجب تداعی ضرب المثل «الغریق یتشبث بکل حشیش» در ذهن انسان می شود؛ چون تلاش ایشان در این چند سالی که سمت ریاست دولت را بر عهده داشتند این بود که ایران را برای دنیا ثابت کنند و به تعبیری دنیا (بخوان آمریکا) حق ایران را به رسمیت بشناسد ، ولی کاش ایشان به جای اینکه دنبال آن باشند تا ایران را در برابر اتحادیه اروپا و دیگران ثابت کنند ، خودشان را برای ایرانیان ثابت می کردند تا افسار گسیخته ی اقتصاد کشور را در دست می گرفتند تا این اسب چموش به هر سویی نتازد و به زندگی مردم بیچاره لگد نزند .
آنقدر اقتصاد همچون عشق بی سر و سامان شده که این افکار به ذهن انسان خطور می کند به اینکه نکند اصلا برنامه این است که مردم از وضع اقتصادی به ستوه بیایند تا جایی که در برابر نظام بایستند؟ چون متاسفانه دولت قبلی هم دولت فعلی است دیگر رئیس محترم دولت و معاون اول ایشان نمی توانند همچون سابق خود را بری الذمه کرده و کارهای انجام نشده و بهم ریختگی و ولنگاری اقتصادی و عیب و ایرادها را به گردن دولت قبلی بیاندازند و اینجاست که انسان گمان می کند که مشیت دولت از این نابسامانی ها قرار دادن مردم روبروی نظام است که انشاء الله این فکر در همان حد گمان باقی بماند و به یقین تبدیل نشود این تصور مبدل به تصدیق نشود تا حداقل مردم نسبت به نظام و انقلاب اسلامی بدبین نشوند.
کشوری که بیماری داخلی حاد دارد نوبت به جراحی پلاستیک و عمل زیبایی بیرونی نمی رسد.
یعنی آنقدر ارز و سکه همچون صدای کامیون داران و بازاریان تهران و مردم آبادان و خرمشهر و... نارساست که رئیس جمهور محترم آنها را نمی شنوند و دنبال روابط صلح آمیز در سطح جهان است.
آقای دکتر شما به جای ساختن و پرداختن به ذخائر نظام، ایران را بسازید آنگاه دنبال تعامل سازنده با دنیا باشید.
شما تا قبل از این برای کدخدا اهمیت ویژه ای قائل بودید و دشمنان ایران را فردی مودب خطاب می کردید، حال که جایگزین آن فرد مودب روی کار آمد و از درختان برجام گلابی چید و در نهایت ریشه این درخت را سوزاند و برجامی که قرار بود همچون آفتاب تابان باشد، طلوع نکرده رو به افول رفته و غروب کرد.
اما حالا نوبت اروپا شد که دست به دامان آنها شوید و برایشان اهمیت فوق العاده ای قائل شوید؟
ضمنا مگر اروپا مستقل از آمریکاست که شما می خواهید با آنها به طور جداگانه تعامل کنید؟
علاوه بر این مگر دنیا ما را به رسمیت نمی شناسد که بخواهیم با آنها روابط عادلانه و قانونی و صلح آمیز داشته باشیم؟ مگر دنیا منحصر در چند کشور ظالم و زورگوست که شما آنها را دنیا خطاب می کنید؟
آقای روحانی شما که پایبند به قواعد بین اللملی هستید، این آیه از قرآن را شنیده اید که می فرماید: «وَ إِنْ نَکَثُوا أَیْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فی دینِکُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَیْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنْتَهُون [توبه/12] و اگر پیمان هاى خود را پس از عهد خویش بشکنند و آیین شما را مورد طعن قرار دهند، با پیشوایان کفر پیکار کنید؛ چرا که آنها پیمانى ندارند؛ شاید (با شدّت عمل) دست بردارند.»
مگر شیطان اکبر در معاهداتش نقض عهد نکرده است؟ آیا عهد شکنی از سوی آمریکایی که از سرمداران کفر در جهان امروز است صورت نگرفته است؟
اگر کشور ما اسلامی نبود و مبناء هم قرآن نبود خرده ای بر امثال رئیس جمهور در تصمیم گیری هایشان نبود، ولی در جایی که قرآن کریم مبناء است این کلام الهی صراحتا حکم به قتل ائمه کفر می دهد، آنهم نه چون کافرند و مسلمان نیستند؛ بلکه دستور پیکار با آنها به خاطر این است که «اِنَّهُمْ لا أَیْمانَ لَهُمْ» یعنی چون به پیمان های خود پایبند نیستند.
اینکه رهبر معظم چندین بار فرمودند «آمریکا قابل اعتماد نیست.» و «من به مذاکره با آمریکا خوشبین نیستم.» از همین آیه قرآن گرفته است.
کاش آقای روحانی قبل از سفرهای خارجی، سفرهای داخلی را شروع می کرد ند و به جای رفتن به اتریش و سویس و مخاطب قرار دادن کشورهای اتحادیه اروپا در بازارها و شهرهای کشور خودش قدمی می زدند و به جای سخنرانی یک بار خود مستمع می شدند و به حرف مردم کشورش گوش می سپردند تا بلکه در نهایت قدمی بر داشته شود تا این کلام امام راحل روی زمین نماند که فرمود: «مردم ولی نعمت ما هستند.» [1]
اما حالا که قرار است مردم با مشکلات اقتصادی بی سابقه دست و پنجه نرم کنند و اگر کنار نرفت ملت با آن کنار بیایند، شما همچنان مشغول تعاملات خود باشید، اما چون نماینده یک ملت مسلمان هستید لازم است که در تعاملات و مذاکرات خود توجه داشته باشید طبق فرموده نبوی (صلی الله علیه و آله): «الْإِسْلَامُ یَعْلُو وَ لَا یُعْلَى عَلَیه» [2]
امیدواریم در امتحان پیش رو موفق باشید و از این آزمون عزت سربلند بیرون بیاید.
به قلم : محمد صالحی
پی نوشت :
[1]. صحیفه امام، ج18، ص208
[2]. من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 334.
مطلب مرتبط :
چرا سازش با آمریکا غیرعقلانی است و نتیجه معکوس دارد؟
نقض برجام
درس های از التهاب بازار
آقای روحانی؛ معذرت می خواهیم!
مدیریت مجازی یا مدیریت جهادی؟
ارز دولتی یا ارز رانتی! مسئله این است!
