از ما که گذشت کمی نگران نسل بعد و فرزندان و ذریه و خودتان باشید که چطور با پس انداز و دارایی ناچیز شما و این بی ارزش شدن پول بتوانند به زندگی لاکچری خود ادامه بدهند. و دچار دوگانگی رفتار و عادات تغییر سبک زندگی نشوند...
راسخون : روزی روزگاری در روستایی در هند حاج تاجری پولداری به روستایی ها اعلام کرد که به ازای هر میمون۲۰ دلار به آنها پول خواهد داد. روستایی ها هم که دیدند اطرافشان پر است از میمون، به جنگل رفتند و شروع به گرفتن میمون ها کردند.
تاجر هم هزارها میمون به قیمت ۲۰ دلار از آنها خرید، ولی با کم شدن تعداد میمون ها روستایی ها دست از تلاش کشیدند.. به همین خاطر تاجر زرنگ این بار پیشنهاد داد برای هر میمون به آنها ۴۰ دلار خواهد پرداخت. با این شرایط روستایی ها فعالیتشان را از سر گرفتند. پس از مدتی موجودی ها هم کمتر و کمتر شد، تا سرانجام روستاییان دست از کار کشیدند و برای کشاورزی سراغ کشتزار های خود رفتند...
این بار پیشنهاد به ۴۵ دلار رسید و… در نتیجه تعداد میمون ها آنقدر کم شد که به سختی می شد میمونی برای گرفتن پیدا کرد.
این بار تاجر ادعا کرد که به ازای خرید هر میمون 70 دلار خواهد داد، ولی چون برای کاری باید به شهر می رفت، کارها را به شاگردش محول کرد تا از طرف او میمون ها را بخرد.
در نبود تاجر شاگرد به روستایی ها گفت: این همه میمون در قفس وجود دارد! من آنها را به 60 دلار به شما خواهم فروخت تا شما پس از بازگشت تاجر آنها را به 70 دلار به او بفروشید.. روستایی ها که وسوسه شده بودند، پول هایشان را روی هم گذاشتند و تمام میمون ها را خریدند.
البته از آن به بعد دیگر کسی نه تاجر را دید و نه شاگردش را... و تنها روستایی ها ماندند و یک دنیا میمون که قبلا هم داشتند و فقط در یک معامله سوری دست به دست کرده بودند.
البته این داستان شاید ربطی به پیش فروش سکه و ... این جور چیزها نداشته باشد امّا این دور باطل که برای مردم دو سر باخت است را کجای دلمان بگزاریم و به کدام وزیر شکوایه و گلایه ببریم که این چه وضع اقتصاد و بازار و بی اعتمادی بعضی مردم به نظام است و ما ذرّه ای نگران ارزش پول خود نیستیم ولی شما را قسم به هر چی می پرستید به دغدغه های زیر پاسخگو باشید:
از ما که گذشت کمی نگران نسل بعد و فرزندان و ذریه و خودتان باشید که چطور با پس انداز و دارایی ناچیز شما و این بی ارزش شدن پول بتوانند به زندگی لاکچری خود ادامه بدهند. و دچار دوگانگی رفتار و عادات تغییر سبک زندگی نشوند.
از ما که گذشت در زمانی که می خواهید از کم کاری هایتان توبه کنید، کمی بیشتر توبه کنید زیرا کم کاری های شما ابعادی داشت که با پیشرفته ترین ماشین حساب هم نمی شود عمق فاجعه بعضی کم کاری را محاسبه کرد و مانند خدمات دولت آن سید تَکرار نشدنی، با گذشت زمان بعد ها مشخص می شود چه بلایی به سر داشته های انقلاب و نظام آورده شده است.
از ما که گذشت آیا فکر کردید تاریخ چطور باید این برهه تاریخ را به تصویر بکشد؟ به قول شهید آوینی بشکند قلم تاریخ اگر ننویسد در این دوره مسئولان مرفه و بدون دغدغه مالی چه بلایی به سر مردم ایران آوردند و نه آب و هوایی برای خوزستان مانند و ... .
از ما که گذشت برای دوران بازنشستگی خود و حضور در انزار عمومی و در بین مردم چه چاره ای اندیشید؟ نکند آن ایام هم با فرست کلاس به مسافرت می روید تا سوالات مردم آرامش شما را به هم نریزد؟ یا اینکه در مناطق بالادست و خوش آب و هوا برنامه ای دقیق –برخلاف این روز های مسئولیت خود- در سر دارید که دیگر طعنه و گلایه ها و انتقادات مزاحم هوا خوری شما و خانواده نشود.
از ما که گذشت و ما برای این تشویش و به هم ریخته گی کلی دلیل و بهانه درست کردیم، از نا ماندگاری امضای "کری" تا کم خاصیتی ادب "اوباما" و زود گذر بودن قدم زدن های اقای ظریف در حیاط خلوت اونها، اما برای فرزندان خود این دوره پر از نفوذ و غرب زدگی و بی ریشه گی را چطور تفسیر و حمل بر صحّت کنیم؟
کلام آخر:
از ما که گذشت را خیلی تعارف نمی کنیم واقعا از ما گذشت و حرفی برای زدن نداریم زیرا نه مجرّد ها توان ازدواج و تشکیل زندگی دارند و نه متاهل ها به فکر ازدیاد نسل هستند و نه پیران مان از ترس خرج کفن و دفن حال مردن دارند. این تنها گوشه ای از کرامات بی برنامگی دولت وقت است و باید بعد ها شاهد باشیم که مانند بمب اتمی هیروشیما نسل هایی بیاییند که بگویند به خاطر اجدادشان که در این دوره زندگی می کردند دچار اختلالات رفتاری و دین زدگی مزمن و جهش ژن و بیماری های لا علاج شده باشند.
به قلم : حجت الاسلام مرتضی باقری
راسخون : روزی روزگاری در روستایی در هند حاج تاجری پولداری به روستایی ها اعلام کرد که به ازای هر میمون۲۰ دلار به آنها پول خواهد داد. روستایی ها هم که دیدند اطرافشان پر است از میمون، به جنگل رفتند و شروع به گرفتن میمون ها کردند.
تاجر هم هزارها میمون به قیمت ۲۰ دلار از آنها خرید، ولی با کم شدن تعداد میمون ها روستایی ها دست از تلاش کشیدند.. به همین خاطر تاجر زرنگ این بار پیشنهاد داد برای هر میمون به آنها ۴۰ دلار خواهد پرداخت. با این شرایط روستایی ها فعالیتشان را از سر گرفتند. پس از مدتی موجودی ها هم کمتر و کمتر شد، تا سرانجام روستاییان دست از کار کشیدند و برای کشاورزی سراغ کشتزار های خود رفتند...
این بار پیشنهاد به ۴۵ دلار رسید و… در نتیجه تعداد میمون ها آنقدر کم شد که به سختی می شد میمونی برای گرفتن پیدا کرد.
این بار تاجر ادعا کرد که به ازای خرید هر میمون 70 دلار خواهد داد، ولی چون برای کاری باید به شهر می رفت، کارها را به شاگردش محول کرد تا از طرف او میمون ها را بخرد.
در نبود تاجر شاگرد به روستایی ها گفت: این همه میمون در قفس وجود دارد! من آنها را به 60 دلار به شما خواهم فروخت تا شما پس از بازگشت تاجر آنها را به 70 دلار به او بفروشید.. روستایی ها که وسوسه شده بودند، پول هایشان را روی هم گذاشتند و تمام میمون ها را خریدند.
البته از آن به بعد دیگر کسی نه تاجر را دید و نه شاگردش را... و تنها روستایی ها ماندند و یک دنیا میمون که قبلا هم داشتند و فقط در یک معامله سوری دست به دست کرده بودند.
البته این داستان شاید ربطی به پیش فروش سکه و ... این جور چیزها نداشته باشد امّا این دور باطل که برای مردم دو سر باخت است را کجای دلمان بگزاریم و به کدام وزیر شکوایه و گلایه ببریم که این چه وضع اقتصاد و بازار و بی اعتمادی بعضی مردم به نظام است و ما ذرّه ای نگران ارزش پول خود نیستیم ولی شما را قسم به هر چی می پرستید به دغدغه های زیر پاسخگو باشید:
از ما که گذشت کمی نگران نسل بعد و فرزندان و ذریه و خودتان باشید که چطور با پس انداز و دارایی ناچیز شما و این بی ارزش شدن پول بتوانند به زندگی لاکچری خود ادامه بدهند. و دچار دوگانگی رفتار و عادات تغییر سبک زندگی نشوند.
از ما که گذشت در زمانی که می خواهید از کم کاری هایتان توبه کنید، کمی بیشتر توبه کنید زیرا کم کاری های شما ابعادی داشت که با پیشرفته ترین ماشین حساب هم نمی شود عمق فاجعه بعضی کم کاری را محاسبه کرد و مانند خدمات دولت آن سید تَکرار نشدنی، با گذشت زمان بعد ها مشخص می شود چه بلایی به سر داشته های انقلاب و نظام آورده شده است.
از ما که گذشت آیا فکر کردید تاریخ چطور باید این برهه تاریخ را به تصویر بکشد؟ به قول شهید آوینی بشکند قلم تاریخ اگر ننویسد در این دوره مسئولان مرفه و بدون دغدغه مالی چه بلایی به سر مردم ایران آوردند و نه آب و هوایی برای خوزستان مانند و ... .
از ما که گذشت برای دوران بازنشستگی خود و حضور در انزار عمومی و در بین مردم چه چاره ای اندیشید؟ نکند آن ایام هم با فرست کلاس به مسافرت می روید تا سوالات مردم آرامش شما را به هم نریزد؟ یا اینکه در مناطق بالادست و خوش آب و هوا برنامه ای دقیق –برخلاف این روز های مسئولیت خود- در سر دارید که دیگر طعنه و گلایه ها و انتقادات مزاحم هوا خوری شما و خانواده نشود.
از ما که گذشت و ما برای این تشویش و به هم ریخته گی کلی دلیل و بهانه درست کردیم، از نا ماندگاری امضای "کری" تا کم خاصیتی ادب "اوباما" و زود گذر بودن قدم زدن های اقای ظریف در حیاط خلوت اونها، اما برای فرزندان خود این دوره پر از نفوذ و غرب زدگی و بی ریشه گی را چطور تفسیر و حمل بر صحّت کنیم؟
کلام آخر:
از ما که گذشت را خیلی تعارف نمی کنیم واقعا از ما گذشت و حرفی برای زدن نداریم زیرا نه مجرّد ها توان ازدواج و تشکیل زندگی دارند و نه متاهل ها به فکر ازدیاد نسل هستند و نه پیران مان از ترس خرج کفن و دفن حال مردن دارند. این تنها گوشه ای از کرامات بی برنامگی دولت وقت است و باید بعد ها شاهد باشیم که مانند بمب اتمی هیروشیما نسل هایی بیاییند که بگویند به خاطر اجدادشان که در این دوره زندگی می کردند دچار اختلالات رفتاری و دین زدگی مزمن و جهش ژن و بیماری های لا علاج شده باشند.
به قلم : حجت الاسلام مرتضی باقری
