گزینش همسر یکی از پیچیده و مهم ترین مراحل زندگی هر جوانی است. هر پسری که به سنّ ازدواج می رسد ، باید خود را آماده ی خواستگاری های گوناگون و گزینش دختری که بیشترین هماهنگی را با علایقش دارد، سازد. اما سوال اصلی اینجاست که با چه دختری باید ازدواج کرد و کدام ویژگی ها نقش مهم تری در کیان خانواده دارند؟
راسخون : گزینش همسر یکی از پیچیده و مهم ترین مراحل زندگی هر جوانی است. هر پسری که به سنّ ازدواج می رسد ، باید خود را آماده ی خواستگاری های گوناگون و گزینش دختری که بیشترین هماهنگی را با علایقش دارد، سازد. اما سوال اصلی اینجاست که با چه دختری باید ازدواج کرد و کدام ویژگی ها نقش مهم تری در کیان خانواده دارند؟
برخی از پسران و جوانان که خود تحصیلات دانشگاهی یا حوزوی دارند و به فعالیت های علمی و پژوهشی مشغولند، ترجیح می دهند با دختری ازدواج کنند که او هم در مراحل بالای علمی حوزه و دانشگاه باشد تا با داشتن افق فکری نزدیک به هم بتوانند زندگی شیرین تری را تجربه کنند.
مشکل اما آن جا پدید می آید که بسیاری از دختران فاضل و محقق، از مهارت های زندگی زناشویی بی بهره اند و نمی توانند توقعات معمول را برآورده سازند. مهارت هایی نظیر آشپزی، خانه داری، تربیت فرزند و ... در این دختران کمتر دیده می شود؛ چرا که آنان تمام نوجوانی و جوانی خود را صرف مطالعه و پژوهش و نگارش کرده اند و طبیعی است از این مهارت های کاربردی و مهم بهره مند نباشند! از سوی دیگر، ضرورت این مهارت ها به گونه ایست که هر پسری و لو آن که عاشق علم و دانش باشد و دختر عالم و دانشمند را ترجیح دهد، نمی تواند از آن چشم بپوشد و از همسرش توقع انجامش را نداشته باشد!
اینجاست که پسران جوان علم جو، در دو راهی قرار می گیرند: از یک سو با گزینش یک همسر پژوهشگر و اهل علم، می توانند زندگی با فردی همسو و همراه را تجربه کنند و از سوی دیگر، باید مرارت و رنج زندگی با کسی را تحمل کنند که فاقد مهارت های اولیه ی زندگی زناشویی است! ممکن است این جا اشکال شود که اساسا چه کسی این دو گانه را مطرح کرده است؟ چه کسی گفته است دختر یا زنِ زندگی است یا بانوی روشنفکر نویسنده؟ می توان مواردی را یافت که هر دو وظیفه را در کنار هم به خوبی پیش برده اند و مشکلی هم ایجاد نشده است.
پاسخ این است که بله، البته این سخن درستی است و اگر کسی بتواند چنین همسری بیابد، یقینا خیر دنیا و آخرت نصیبش شده است! ولی محل نزاع ما در جایی است که نمی توان هر دو را با هم داشت و در نهایت باید دست به گزینش زد. خصوصا آن که در مواردی حتی اگر دختر خانم مهارت های خانه داری و زناشویی را بداند، اما علقه علمی و علاقه به فعالیت های بیرون از منزل، عملا وقت چندانی برای او باقی نمی گذارد تا کارهای منزل را پیش برد و تکلیف الاهی اش را به سرانجام رساند.
سختی های زندگی با بانوانی که دل در گروی کارهای بیرون از خانه دارند و خانه داری را کسر شان خود می دانند یا اساسا بلد نیستند، معمولا پس از تولد فرزندان، بیشتر خود را نشان می دهد. زیرا تا زمانی که دو طرف، زن و شوهرند و هنوز پدر و مادر نشده اند، ممکن است بتوانند با برنامه ریزی توافقی و پایین آوردن توقّعات، از پس وظایف شان برآیند اما پس از تولد فرزند، دیگر نمی توان به وضع و سیاق سابق ادامه داد. وقت و توجه و توانی که باید مصروف تربیت فرزند شود اساسا متفاوت از پیش از آن است و دیگر چندان با فعالیت های بیرون از منزل قابل جمع نیست.
باز در این جا ممکن است اشکال شود که ما دیده ایم مواردی را که بانوی منزل، هم وظایف خانه داری و تربیت فرزندان را انجام می دهد و هم به فعالیت های بیرون از منزلش می رسد!
در پاسخ باید گفت اولا وجود استثناء، قاعده ی عام را نقض نمی کند و ثانیا باید دید چنین بانوانی چگونه از پس کار سنگین تربیت فرزند برمی آیند؟
آیا صرف رشد بیولوژیکی بچه ، نشان دهنده موفقیت والدین در تربیت است یا مسائلی فراتر از آن مطرح است؟
این که مادر دوشادوش پدر، سر کار برود یا به هر طریق و دلیلی به فعالیت های برون خانه ای مشغول باشد و بچه را به مهدکودک بسپارد، یعنی رسالت مادری اش را به بهترین شکل انجام داده است؟؟
تربیت مهد کودک، آیا بچه را از پرورانده شدن در دامان مهر و محبت مادری، بی نیاز می کند؟
آیا بچه ای که به خاطر علاقه ی مادر به ترک کارهای منزل و پرداختن به کارهای اجتماعی، از تمام 24 ساعت شبانه روز فقط شب هنگام و به وقت خواب، مادر خویش را می بیند، از نظر روانی، کاملا سالم خواهد بود؟
آیا این کودک، در آینده دچار بحران کمبود محبت و مشکلات متعدد پس از آن نخواهد شد؟
اینها و ده ها سوال و اشکال دیگر نشان می دهد که ازدواج با دخترانی که کار بیرون از خانه را به همسرداری ترجیح می دهند اگر چه ممکن است در سال های اولیه ازدواج به خصوص برای پسرانی که خود اهل علم و تحقیق اند، دل پذیر باشد اما در آینده و به خصوص بعد از تولد فرزند، آنها را با مشکل جدی مواجه خواهد کرد. بنابراین عقل حکم می کند در دو راهی ازدواج با دختران خانه دار و بانوان اجتماعی، اولی را برگزینیم.
به قلم : علی بهاری
راسخون : گزینش همسر یکی از پیچیده و مهم ترین مراحل زندگی هر جوانی است. هر پسری که به سنّ ازدواج می رسد ، باید خود را آماده ی خواستگاری های گوناگون و گزینش دختری که بیشترین هماهنگی را با علایقش دارد، سازد. اما سوال اصلی اینجاست که با چه دختری باید ازدواج کرد و کدام ویژگی ها نقش مهم تری در کیان خانواده دارند؟
برخی از پسران و جوانان که خود تحصیلات دانشگاهی یا حوزوی دارند و به فعالیت های علمی و پژوهشی مشغولند، ترجیح می دهند با دختری ازدواج کنند که او هم در مراحل بالای علمی حوزه و دانشگاه باشد تا با داشتن افق فکری نزدیک به هم بتوانند زندگی شیرین تری را تجربه کنند.
مشکل اما آن جا پدید می آید که بسیاری از دختران فاضل و محقق، از مهارت های زندگی زناشویی بی بهره اند و نمی توانند توقعات معمول را برآورده سازند. مهارت هایی نظیر آشپزی، خانه داری، تربیت فرزند و ... در این دختران کمتر دیده می شود؛ چرا که آنان تمام نوجوانی و جوانی خود را صرف مطالعه و پژوهش و نگارش کرده اند و طبیعی است از این مهارت های کاربردی و مهم بهره مند نباشند! از سوی دیگر، ضرورت این مهارت ها به گونه ایست که هر پسری و لو آن که عاشق علم و دانش باشد و دختر عالم و دانشمند را ترجیح دهد، نمی تواند از آن چشم بپوشد و از همسرش توقع انجامش را نداشته باشد!
اینجاست که پسران جوان علم جو، در دو راهی قرار می گیرند: از یک سو با گزینش یک همسر پژوهشگر و اهل علم، می توانند زندگی با فردی همسو و همراه را تجربه کنند و از سوی دیگر، باید مرارت و رنج زندگی با کسی را تحمل کنند که فاقد مهارت های اولیه ی زندگی زناشویی است! ممکن است این جا اشکال شود که اساسا چه کسی این دو گانه را مطرح کرده است؟ چه کسی گفته است دختر یا زنِ زندگی است یا بانوی روشنفکر نویسنده؟ می توان مواردی را یافت که هر دو وظیفه را در کنار هم به خوبی پیش برده اند و مشکلی هم ایجاد نشده است.
پاسخ این است که بله، البته این سخن درستی است و اگر کسی بتواند چنین همسری بیابد، یقینا خیر دنیا و آخرت نصیبش شده است! ولی محل نزاع ما در جایی است که نمی توان هر دو را با هم داشت و در نهایت باید دست به گزینش زد. خصوصا آن که در مواردی حتی اگر دختر خانم مهارت های خانه داری و زناشویی را بداند، اما علقه علمی و علاقه به فعالیت های بیرون از منزل، عملا وقت چندانی برای او باقی نمی گذارد تا کارهای منزل را پیش برد و تکلیف الاهی اش را به سرانجام رساند.
سختی های زندگی با بانوانی که دل در گروی کارهای بیرون از خانه دارند و خانه داری را کسر شان خود می دانند یا اساسا بلد نیستند، معمولا پس از تولد فرزندان، بیشتر خود را نشان می دهد. زیرا تا زمانی که دو طرف، زن و شوهرند و هنوز پدر و مادر نشده اند، ممکن است بتوانند با برنامه ریزی توافقی و پایین آوردن توقّعات، از پس وظایف شان برآیند اما پس از تولد فرزند، دیگر نمی توان به وضع و سیاق سابق ادامه داد. وقت و توجه و توانی که باید مصروف تربیت فرزند شود اساسا متفاوت از پیش از آن است و دیگر چندان با فعالیت های بیرون از منزل قابل جمع نیست.
باز در این جا ممکن است اشکال شود که ما دیده ایم مواردی را که بانوی منزل، هم وظایف خانه داری و تربیت فرزندان را انجام می دهد و هم به فعالیت های بیرون از منزلش می رسد!
در پاسخ باید گفت اولا وجود استثناء، قاعده ی عام را نقض نمی کند و ثانیا باید دید چنین بانوانی چگونه از پس کار سنگین تربیت فرزند برمی آیند؟
آیا صرف رشد بیولوژیکی بچه ، نشان دهنده موفقیت والدین در تربیت است یا مسائلی فراتر از آن مطرح است؟
این که مادر دوشادوش پدر، سر کار برود یا به هر طریق و دلیلی به فعالیت های برون خانه ای مشغول باشد و بچه را به مهدکودک بسپارد، یعنی رسالت مادری اش را به بهترین شکل انجام داده است؟؟
تربیت مهد کودک، آیا بچه را از پرورانده شدن در دامان مهر و محبت مادری، بی نیاز می کند؟
آیا بچه ای که به خاطر علاقه ی مادر به ترک کارهای منزل و پرداختن به کارهای اجتماعی، از تمام 24 ساعت شبانه روز فقط شب هنگام و به وقت خواب، مادر خویش را می بیند، از نظر روانی، کاملا سالم خواهد بود؟
آیا این کودک، در آینده دچار بحران کمبود محبت و مشکلات متعدد پس از آن نخواهد شد؟
اینها و ده ها سوال و اشکال دیگر نشان می دهد که ازدواج با دخترانی که کار بیرون از خانه را به همسرداری ترجیح می دهند اگر چه ممکن است در سال های اولیه ازدواج به خصوص برای پسرانی که خود اهل علم و تحقیق اند، دل پذیر باشد اما در آینده و به خصوص بعد از تولد فرزند، آنها را با مشکل جدی مواجه خواهد کرد. بنابراین عقل حکم می کند در دو راهی ازدواج با دختران خانه دار و بانوان اجتماعی، اولی را برگزینیم.
به قلم : علی بهاری
مطلب مرتبط :
بانوان خانه‌دار، خزانه‌داران فرهنگ ایران
مزایا و معایب کار کردن خانم ها
کدام حقوق زنان!؟
به زنان خانه دار حقوق و مزایا بدهید
اصلاح بینش و مهارت هدف مهم توانمند سازی زنان خانه‌دار
