كاملا برعكس دنياي كهن كه مردم زمين را تا جايي كه تاريخ به ياد دارد از قبل در مالكيت خود داشته و تطابق با محيط چنان به تدريج صورت گرفته است كه اساسا محسوس نبوده، رويارويي آمريكايي ها با سرزمين آمريكا ناگهاني و اغلب با زور و خشونت همراه بوده است. گفته مي شود آمريكا كشوري با جغرافياي وسيع و تاريخ كوتاه است. مهاجران به آمريكا ، قلمرو سرزميني آمريكا با وسعت 536/695/9 كيلومتر مربع را در كمتر از چهارصد سال به تصرف و كنترل خود درآورده اند. جداي از بوميان سرخپوست ساكن در آمريكا كه مي توان آنها را ساكنان اصلي اين سرزمين ناميد، ايالات متحد آمريكاي كنوني را مي توان چكيده دو عامل موثر اجتماعي و طبيعي ( جغرافيايي) دانست:
1- مهاجرت مردمان كشورهاي اروپايي با افكار ، عقايد ، آداب ، رسوم و خصوصيات ملي گوناگون و اختلاط آنها با يكديگر .
2- تاثير يك محيط جديد در آداب و رسوم و فرهنگ اروپايي.
نخستين مهاجران اروپايي كه بعدها بنيانگذار جامعه آمريكايي شدند، تماما به دنبال پول وامكانات اقتصادي بيشتر براي تجارت سودآور و يا استخراج طلا و سنگهاي گران قيمت معدني به اين سرزمين قدم گذاردند. مهاجران به اين افسانه معتقد بودند كه مهاجرتشان از انگلستان نوع جديدي از مهاجرت «قوم يهود» بوده است. به اعتقاد اين گروه ، آمريكا «سرزمين موعود» براي ساختن قلمرو خدا بود. اين انگيزه شبهه ناك مذهبي در واقع توجيهي براي بيرون راندن بوميان و تصرف غيرقانوني سرزمين هاي آنها بود. بعدها نيز آمريكا به استناد همين حق الهي و اينكه ما ملت برتريم؟! بدون اخذ مجوز از سازمان ملل به كشورهايي مثل يوگسلاوي سابق، ويتنام، افغانستان و عراق حمله مي كند.
پس از اينكه قوم بني اسرائيل به دليل رويگرداني از آئين حضرت موسي (ع) و گوساله پرستي چهل سال در صحراي سينا سرگردان بود، مورد بخشش الهي قرارگرفت و به سوي سرزمين فلسطين رهنمون شد. حكومت يهوديان بر فلسطين با حمله امپراتوري روم فرو پاشيد و منجر به تفرق يهوديان در نقاط مختلف دنيا شد. اين پراكندگي آنها را جزء اقليت هر كشوري قرار مي داد و به دليل اعتقادات آنها و عملكرد اجتماعي شان بويژه در مسائل اقتصادي كه بازارهاي تجاري اروپا را با دلالي و رباخواري از حيث مولد بودن دور مي كرد، يهودي ها ملتي منزوي و مورد نفرت اروپايي ها بودند و در گتوها و شهرك هاي حصاردار زندگي مي كردند. البته اين سختي ها و پراكندگي در كنار روحيات استيلاطلبانه يهود زمينه هاي نفوذ آنها در مراكز قدرت و ثروت جوامعي را كه در آن زندگي مي كردند، فراهم مي نمود. از اين رو عده اي از يهوديان پراكنده در جهان نيز به طمع بدست آوردن زمين هاي بكر، ارزان و حاصلخيز به همراه ديگر مهاجران اروپايي به مناطق شمالي ايالت «مي سي سي پي » آمريكا هجوم آوردند. يهوديان براساس آموزه هاي ديني و محروميت از يك سري حقوق اجتماعي مثل حق شهروندي و حق تملك زمين، سريعا به دنبال كسب ثروت و نفوذ در مراكز قدرت و اقتصاد آمريكا برآمدند كه البته در آن موقع هيچ كس باور نمي كرد كه اين اقليت ناچيز به بانفوذترين و موثرترين اقليتها در آينده ايالات متحده آمريكا تبديل شوند و آن چنان ثروت و نفوذي در تمام عرصه هاي اين كشور پيدا نمايند كه روساي جمهور آمريكا چشم به آراي اين اقليت فعال و موثر بدوزند.
تا اواسط قرن نوزدهم تنها حدود پنجاه هزار نفر يهودي در بين جمعيت 27 ميليوني آمريكا وجود داشت. اما با رشد دموكراسي ليبرال و كاهش رسمي تبعيض در پرتو انقلابهاي دموكراتيك اروپا، اين رقم با مهاجرت يهوديان آلمان و اروپاي مركزي در دهه 1850 و سپس مهاجرت يهوديان اروپاي شرقي و روسيه در دهه 1880 با سرعت كمي شروع به تغيير نمود. در سال 1860 جمعيت يهوديان به 000/150 نفر و در سال 1880 م 000/250 نفر و تا سال 1914 تقريبا بيش از دوميليون نفر يهودي در آمريكا زندگي مي كرد. سابقه تلاش هاي جدي يهوديان براي ايفاي نقش در آمريكا به بعد از جنگ دوم جهاني برمي گردد.
1- مهاجرت مردمان كشورهاي اروپايي با افكار ، عقايد ، آداب ، رسوم و خصوصيات ملي گوناگون و اختلاط آنها با يكديگر .
2- تاثير يك محيط جديد در آداب و رسوم و فرهنگ اروپايي.
نخستين مهاجران اروپايي كه بعدها بنيانگذار جامعه آمريكايي شدند، تماما به دنبال پول وامكانات اقتصادي بيشتر براي تجارت سودآور و يا استخراج طلا و سنگهاي گران قيمت معدني به اين سرزمين قدم گذاردند. مهاجران به اين افسانه معتقد بودند كه مهاجرتشان از انگلستان نوع جديدي از مهاجرت «قوم يهود» بوده است. به اعتقاد اين گروه ، آمريكا «سرزمين موعود» براي ساختن قلمرو خدا بود. اين انگيزه شبهه ناك مذهبي در واقع توجيهي براي بيرون راندن بوميان و تصرف غيرقانوني سرزمين هاي آنها بود. بعدها نيز آمريكا به استناد همين حق الهي و اينكه ما ملت برتريم؟! بدون اخذ مجوز از سازمان ملل به كشورهايي مثل يوگسلاوي سابق، ويتنام، افغانستان و عراق حمله مي كند.
پس از اينكه قوم بني اسرائيل به دليل رويگرداني از آئين حضرت موسي (ع) و گوساله پرستي چهل سال در صحراي سينا سرگردان بود، مورد بخشش الهي قرارگرفت و به سوي سرزمين فلسطين رهنمون شد. حكومت يهوديان بر فلسطين با حمله امپراتوري روم فرو پاشيد و منجر به تفرق يهوديان در نقاط مختلف دنيا شد. اين پراكندگي آنها را جزء اقليت هر كشوري قرار مي داد و به دليل اعتقادات آنها و عملكرد اجتماعي شان بويژه در مسائل اقتصادي كه بازارهاي تجاري اروپا را با دلالي و رباخواري از حيث مولد بودن دور مي كرد، يهودي ها ملتي منزوي و مورد نفرت اروپايي ها بودند و در گتوها و شهرك هاي حصاردار زندگي مي كردند. البته اين سختي ها و پراكندگي در كنار روحيات استيلاطلبانه يهود زمينه هاي نفوذ آنها در مراكز قدرت و ثروت جوامعي را كه در آن زندگي مي كردند، فراهم مي نمود. از اين رو عده اي از يهوديان پراكنده در جهان نيز به طمع بدست آوردن زمين هاي بكر، ارزان و حاصلخيز به همراه ديگر مهاجران اروپايي به مناطق شمالي ايالت «مي سي سي پي » آمريكا هجوم آوردند. يهوديان براساس آموزه هاي ديني و محروميت از يك سري حقوق اجتماعي مثل حق شهروندي و حق تملك زمين، سريعا به دنبال كسب ثروت و نفوذ در مراكز قدرت و اقتصاد آمريكا برآمدند كه البته در آن موقع هيچ كس باور نمي كرد كه اين اقليت ناچيز به بانفوذترين و موثرترين اقليتها در آينده ايالات متحده آمريكا تبديل شوند و آن چنان ثروت و نفوذي در تمام عرصه هاي اين كشور پيدا نمايند كه روساي جمهور آمريكا چشم به آراي اين اقليت فعال و موثر بدوزند.
تا اواسط قرن نوزدهم تنها حدود پنجاه هزار نفر يهودي در بين جمعيت 27 ميليوني آمريكا وجود داشت. اما با رشد دموكراسي ليبرال و كاهش رسمي تبعيض در پرتو انقلابهاي دموكراتيك اروپا، اين رقم با مهاجرت يهوديان آلمان و اروپاي مركزي در دهه 1850 و سپس مهاجرت يهوديان اروپاي شرقي و روسيه در دهه 1880 با سرعت كمي شروع به تغيير نمود. در سال 1860 جمعيت يهوديان به 000/150 نفر و در سال 1880 م 000/250 نفر و تا سال 1914 تقريبا بيش از دوميليون نفر يهودي در آمريكا زندگي مي كرد. سابقه تلاش هاي جدي يهوديان براي ايفاي نقش در آمريكا به بعد از جنگ دوم جهاني برمي گردد.
