در آستانه سالروز شهادت دختر پهلو شکسته رسول خدا(ص) فاطمه زهرا(س) این ستون را به گونه ای دیگر می نگاریم و مرثیه ای از مرحوم سپهر را در سوگ آن بزرگوار می آوریم؛
شهر پیغمبر پر از بیداد شد
آسمان لبریز از فریاد شد
نخل ها بر سینه و سر می زدند
طائران عرش پرپر می زدند
چشم جبریل امین مبهوت بود
غرق ماتم عالم لاهوت بود
چشم عالم لب به لب الماس شد
خاک یثرب مست بوی یاس شد
عالمی خاموش و بی مهتاب گشت
ارغوان رخ، ماه عالمتاب گشت
شاپرک هاییم و خاکستر شدیم
وای مردم، وای بی مادر شدیم
/1001/
