محمد خاتمی و حزب متبوعش که پس از شکست کاندیدای محبوبشان در انتخابات 22 خرداد، به رفتارهای خبرسازی دست زده‌اند، در روزهای اخیر نیز خواستار برگزاری رفراندومی برای سنجش مقبولیت دولت شده‌اند.
پس از آنکه محمد خاتمی، رئیس شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز، در اظهاراتی تعجب‌برانگیز در جمع خانواده‌های دستگیرشدگان اخیر، خواستار برگزاری رفراندومی برای مقبولیت دولت شد، حزب متبوع او این موضوع را در قالب بیانیه‌ای رسمی منتشر کرد.
مجمع روحانیون که پس از شکست کاندیداهای مورد نظرش در انتخابات 22 خرداد، به رفتارهای خبرسازی دست زده، حتی پس از تاکیدات رهبر معظم انقلاب بر قانونگرایی و خودداری از "اردوکشی خیابانی" در جمعه پس از انتخابات، طی بیانیه‌ای آشوبگران را به خیابان‌های مرکزی تهران کشاند و امنیت پایتخت را در آستانه چالش دیگری قرار داد.
گرچه مجمع با فشار شخصیت‌ها، گروه‌ها و تشکل‌های مطرح، دعوت خود را از معترضان برای راهپیمایی غیرقانونی پس گرفت اما "تعلل مشکوک سران" آن در لغو بیانیه مجمع، عملا منجر به شکل‌گیری آشوبی پرهزینه شد که جان و مال تهرانی‌های زیادی را در شب 30 خردادماه بر باد داد.
پیش از این نیز وقتی که محمد خاتمی در بحبوحه تبلیغات انتخاباتی و مناظره‌ها، برای شرکت در کنفرانس بین‌المللی "گفت‌وگوی تمدنها و تنوع فرهنگی" به تونس و از آنجا در سفری اعلام نشده به "قاهره" پایتخت مصر رفت، گفته شد که او ملاقات‌هایی با یک تیم عالی رتبه از مقام های آمریکایی حاضر در قاهره درباره انتخابات ریاست جمهوری دهم داشته است.
در ادامه این رویدادهای مشکوک، بیانیه اخیر خاتمی و مجمع روحانیون هم که پس از به بن‌بست رسیدن ادعاهای آنان مبنی بر تقلب منتشر شده، واکنش‌های بسیاری را در محافل سیاسی و رسانه‌ای به دنبال داشته است.
روزنامه کیهان در این باره در شماره امروز خود طی یادداشتی با عنوان "پیشنهاد خاتمی یا دستورالعمل مایکل لدین؟! " به انتقاد شدید از موضع جدید خاتمی و مجمع روحانیون پرداخته است.
این یادداشت که به قلم حسین شریعتمداری، مدیر مسئول کیهان، نگاشته شده، موضع‌گیری‌های اخیر خاتمی و همفکرانش را برگرفته از مواضع مخالفان نظام دانسته است.
شریعتمداری می‌نویسد: شخصی به گلایه می‌گفت؛ هر وقت در محله ما چیزی مفقود می‌شود، همسایه‌ها مرا به سرقت متهم می‌کنند و آنچه را که مفقود شده از من می‌خواهند. به او گفتند؛ این که نگرانی ندارد، چاره کار آسان است، برای رفع سوء ظن اجازه بده یک بار خانه‌ات را جستجو کنند تا از پاکدست بودنت مطمئن شوند و دیگر تو را به دزدی متهم نکنند. شخص گله‌مند با قیافه‌ای حق به جانب گفت؛ حق با شماست، اما بخت و اقبال با من نیست، زیرا هر وقت خانه ام را جستجو کرده اند، اشیاء مفقود شده را یافته اند!
برخی از مدعیان اصلاحات در حالی ارتباط خویش با محافل بیگانه و پیروی از دستورالعمل دشمنان بیرونی را انکار می‌کنند که طی چند سال اخیر و مخصوصاً طی شش ماه گذشته تقریباً هیچ یک از اقدامات و مواضع آنها را نمی‌توان یافت که دقیقاً برگرفته از دستورالعمل های پیشاپیش اعلام شده و پیشنهاد شده رسانه ها و مقامات آمریکایی نباشد. در این باره طی چند ماه اخیر- و در سال های گذشته نیز- گزارش ها و یادداشت های فراوانی همراه با اسناد و مدارک غیر قابل انکار داشته‌ایم. و اما تازه‌ترین اقدام این جریان سیاسی، درخواست رفراندوم برای مقبولیت دولت- بخوانید نظام - است که طی بیانیه‌ای از سوی سیدمحمد خاتمی مطرح شد و بلافاصله با استقبال گسترده مقامات و رسانه‌های آمریکایی، اروپایی و اسرائیلی روبرو شد. قبل از پرداختن به موضوع یادشده، در این خبر دقت کنید؛ چندی قبل، مایکل لدین -MICHAEL LEDEEN- عضو برجسته مؤسسه "آمریکن اینترپرایز " و دستیار ویژه "دونالد رامسفلد " وزیر دفاع اسبق آمریکا و "دیک چنی " معاون جرج بوش، از "رفراندوم درباره مشروعیت جمهوری اسلامی ایران " با عنوان یکی از راه کارهای مؤثر برای مقابله با اقتدار ایران اسلامی یاد کرده بود. لدین در پیشنهاد خود اشاره می کند که آنچه مهم است، "انجام رفراندوم " نیست زیرا رفراندوم در قوانین ایران گردش کار شناخته شده‌ای دارد و حتی در صورت انجام، نتیجه آن نیز مورد نظر نیست، چرا که مردم ایران به نظام حکومتی خود وفادارند. مایکل لدین معتقد است؛ پیشنهاد رفراندوم از یکسو و حمایت رسانه ای غرب از سوی دیگر می تواند مخالفان جمهوری اسلامی ایران را امیدوار کرده و در صحنه نگاه دارد!
اکنون به پیشنهاد خاتمی که با بیانیه مشابهی از سوی مجمع روحانیون همراه بود باز می‌گردیم.
1- خاتمی می‌داند که انجام رفراندوم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران گردش کار و راه قانونی تعریف شده ای دارد؟ و مطابق اصل 110 قانون اساسی فرمان آن بایستی از جانب رهبری صادر شود و نظارت بر آن مطابق اصل 99 قانون اساسی به عهده شورای نگهبان است. بنابراین وقتی آقای خاتمی در بیانیه خود از انجام رفراندوم- با همان موضوع "مقبولیت "! که پیش از او مایکل لدین پیشنهاد کرده است- سخن می گوید و خواستار برگزاری آن از سوی نهادی غیر از شورای نگهبان می شود، در عمل و آشکارا قانون اساسی را نقض می کند و باید از او پرسید؛ جنابعالی که در اولین گام قانون اساسی را زیر پا می گذارید اولاً؛ چگونه ادعای قانون گرایی دارید؟! ثانیاً؛ وقتی قانون اساسی را نفی می کنید چگونه می توان شما را در چارچوب نظام تلقی کرد؟! و ثالثاً؛ با توجه به آن که می دانید پیشنهادتان قانونی و عملی نیست، آیا غیر از این است که دقیقاً همان دستورالعمل "مایکل لدین " - بخوانید سازمان سیا- را به دست گرفته‌اید؟! لطفاً مثل همیشه فحش ندهید، دلیل بیاورید!
2- خاتمی در بیانیه خود- بخوانید بیانیه مایکل لدین- پیشنهاد کرده است که رفراندوم مورد نظر وی به جای شورای نگهبان از سوی "یک نهاد بی طرف مثل مجمع تشخیص مصلحت نظام "! صورت پذیرد. که در این باره باید گفت؛ اگر مقصود خاتمی از مجمع تشخیص مصلحت، ریاست آن یعنی آقای هاشمی رفسنجانی است که ایشان به وضوح نشان داده اند نه فقط بی‌طرف نیستند بلکه به شدت از خاتمی و موسوی و دار و دسته آنها حمایت می کنند. به عنوان نمونه، آیا پیشنهادهای ایشان در نماز جمعه اخیر تهران، حتی یک کلمه- تأکید می شود حتی یک کلمه- با بیانیه های فتنه انگیزانه موسوی و خاتمی تفاوت داشت؟! و چنانچه منظور خاتمی شخصیت حقوقی نهاد مجمع تشخیص مصلحت است و نه شخص آقای هاشمی رفسنجانی که باید گفت وظیفه مجمع، برگزاری رفراندوم نیست و این نیز نشانه دیگری از بی اعتنایی - یا بی اعتقادی- آقای خاتمی به قانون اساسی است.
از سوی دیگر اگر آقایان اساساً به قانون اساسی اعتقادی نداشته باشند که در این صورت نمی توانند خواستار ریاست قوه مجریه در کشوری شوند که قانون اساسی یعنی میثاق ملی آن را قبول ندارند! این تناقض را چگونه توجیه می کنند؟!
3- خاتمی و یارانش در حالی از انجام رفراندوم سخن می گویند که نشان داده‌اند به هیچ یک از فرایندهای قانونی اعتقادی ندارند و انتخابات اخیر را بدون آن که کمترین دلیل و سندی برای مخدوش بودن آن ارائه کنند، غیر قانونی! دانسته و خواستار ابطال آن شده بودند. بنابراین بر فرض که رفراندومی برگزار شود به یقین نتیجه آن را نمی پذیرند. چرا؟! نکته اصلی دقیقاً در همین نقطه نهفته است.
دار و دسته خاتمی کمترین تردیدی ندارند که پیشنهاد آنها اولاً؛ قانونی نیست، ثانیاً؛ عملی نیست و ثالثاً؛ بر فرض انجام رفراندوم، نتیجه آن برای مدعیان اصلاحات به مراتب از انتخابات دهم شکننده تر خواهد بود. آنها با پیشنهاد رفراندوم بخش دیگری از سناریوی از پیش طراحی شده غرب را برای فتنه انگیزی به صحنه آورده اند و در دورترین افق ذهن خود نیز نه فقط انجام آن را قانونی و عملی نمی دانند، بلکه عدم تحقق آن بخش اصلی این پروژه است چرا که طراحان بیرونی و دنباله های داخلی آنها به وضوح می دانند تحقق رفراندوم نتیجه ای کاملاً معکوس و متضاد با خواست آنها دارد. به بیان دیگر کاربرد اصلی این سناریو داغ کردن تنور تنش است. آرزویی که دار و دسته خاتمی به آن نخواهند رسید و به یقین از بادی که به دستور دشمنان می کارند طوفانی سهمگین به پا خواهد شد که طومارخط جدید نفاق را نیز مانند خط نفاق دهه 60 درهم می‌پیچد.
