مواضع متزلزل برخي به اصطلاح نخبه هاي سياسي، نشان از نخبه نبودن آنها و اشتباهات استراتژیک هزینه زای آنان دارد، چرا كه افرادي مانند لاريجاني، باهنر، هاشمي، ضرغامي، علي مطهري، توكلي و... بارها رسانه ها و مردم را، در حالی که انتظار داشتند به پیروی از رهنمودهای مقام معظم رهبری به همراهی و حمایت از دولت بپردازند، متعجب نمود.
علت راي قاطع و بي سابقه در انتخابات رياست جمهوري اخير چيزي نبود جز اعتماد و احساس شناخت قوي نسبت به آقاي احمدي نژاد و از سويي، بي اعتمادي اكثريت مردم به برخي از چهره هاي شاخص قبلي عرصه سياست كشور.
مردم قدر شناس در چهار سال دولت نهم، چيزي جز خشوع در برابر رهبر و مردم از رييس جمهور نديدند و هر آنچه در اين خدمت رساني مانعي بشمار مي آمد، ايشان بي محابا و بدون ترس از مطبوعات آن مانع را رفع مي كرد و حتي پس از هدف قرار گرفتن آماج انتقادات، با تحمل و صبر صرفا شنونده بود و پس از مدتي كه جهت آرام شدن اوضاع لازم مي ديد، مسائل را توضيح و رفع شبهه مي نمود كه البته اين مسأله دقيقا خلاف خواسته بدخواهان بود كه رييس جمهور را فردي انفعالي مي خواستند.
پس از چهار سال، اين رفتار رييس جمهور در برابر انتقادات و مشكلات، كاملا قابل پيش بيني و پذيرفته شده بود، ولي اينكه طي اين مدت زير ذره بين بودن اقدامات دولت، هنوز نخبه هاي سياسي، آنهم نخبه هاي همراه و همفكر دولت، خلق و خوي رييس جمهور را نشناخته و در دام تحريكات دشمن به فكر جدا جلوه دادن رييس جمهور از ولايت فقيه افتاده بودند عجیب بود،حال آن که پس از گذشت چند روز و شنيدن مواضع هميشگي و روشن رييس جمهور، ناگاه ديدند كه در شناخت رييس جمهور اشتباه كرده اند و علاوه بر آن نارضايتي مقام معظم رهبري را با پيشي گرفتن از وي كسب كرده اند که در نتیجه همگي ناچار به عقب نشيني و تعديل در مواضع خويش شدند.
ما نیز همچون مردم فهيم ايران، كه ولايت ناپذيري احمدي نژاد برايمان غير قابل باور است، بيان اين صفت را از سوي هر كس كه باشد، نشانه خامي و يا خصومت وي مي دانيم. و اما درس بزرگ اين ماجرا براي اصول گرايان در رفتار مقام معظم رهبري نهفته است و آن گذشت و تحمل معظم له در بيرون ندانستن افرادي چون آقاي هاشمي و موسوي از دايره نظام است كه علي رغم اشتباه و گناه هاي عديده و بزرگ، هنوز با آنها پدرانه رفتار مي نمايند.
حال با تعللي كه خود آقاي احمدي نژاد نيز از آن ناراحت است، اصولگرایان موارد ديگري چون تغييرات در كابينه ( كه همگي جزء حقوق رييس جمهور بوده و با كمي صبر، استدلال های کافی در خصوص برخي از آنها ارائه مي شود) را نيز از مصاديق ولايت ستيزي وي بيان نمودند! امری که نشانگر چيزي جز (در خوشبينانه ترين حالت) عجول و ناتوان بودن از شناخت افراد و جريان ها نمي توان دانست و در حالت واقع بينانه تر، نشان از وجود برخي جريان هاي نفوذی و انحرافي در ميان اصولگرايان دارد كه تا آنجا كه توانستند در پشت جبهه اغتشاشات به كمك و جانبداري پرداختند در حالی که در ظاهر و در انتخابات هنوز خود را به عنوان رهبران اصولگرایی معرفي و براي رياست داوطلب مي نمايند.
البته جای گله از اصولگرایان دیگری همچون صفار هرندي كه علي رغم مورد انتقاد بودن علني از سوي آقاي احمدي نژاد، در سفرهاي تبليغاتي و در كوران انتخابات از ايشان حمايت جانانه مي كنند ولي ناگاه با اطمينان از نبودن در كابينه دهم، ولايت پذيري را بهانه كرده و به مقابله با رئیس جمهور می پردازند هم هنوز باقی است، هر چند که ایشان در دایره خودی ها بوده و نقد حاضر هم درون گروهی می باشد.
اما در اینجا چند نکته نیز وجود دارد:
1- همانطوري كه رهبر معظم انقلاب فرمودند، آقاي مشايي در سمت ديگري غير از معاون اولي مي تواند واجد صلاحيت باشد و دليل مخالفت با معاونت اولي از جانب ایشان نيز دلسوزي براي دولت و طرفداران وي ( و نه به علت عدم صلاحیت مشایی) بوده است.
2- آقاي احمدي نژاد موضع خود را در برابر ولايت و دلايل عزل و استعفاي اخير را بيان نمود و همانطوركه انتظار داشتیم كاملا منطقي و قابل درك بود كه اين امر موجب اعتراف برخي عجولان، به اشتباه و بازگشت به سمت رييس جمهور شد.
4- مواردي مانند تنش در هيأت دولت در خصوص مشايي و ارتباط دادن عزل و استعفاي اخير به ولايت ناپذيري احمدي نژاد، از مصاديق ظلم رسانه اي بود كه حتي ساحت رسانه ملي را نيز لكه دار نمود.
5- مواضع متزلزل برخي به اصطلاح نخبه هاي سياسي، نشان از نخبه نبودن آنها و اشتباهات استراتژیک هزینه زای آنان دارد، چرا كه افرادي مانند لاريجاني، باهنر، هاشمي، ضرغامي، علي مطهري، توكلي و... بارها رسانه ها و مردم را متعجب نمود.
6- آقاي احمد نژاد كه علنا و تمام قد، خود را در برابر مافياي بزرگ قدرت و ثروت قرار داد، پس از پيروزي در انتخابات، توقع داشت تا اين جريانها را با كمك قوه قضاييه، وزارت اطلاعات و ... زير تيغ عدالت ببيند ولي وي كه تشنه مقدمات اجراي عدالت بود، نتوانست وقت شناسي و مصلحت سنجي برخي را درك، و اهمال بعضي ديگر را هضم نمايد و در عوض شاهد جریان سازی های اخیر در مقابل خود از جانب خودی ها شد.
هدف از اين نوشته، صرفا اين بود كه از نخبگان دعوت نمايم تا در شناخت افراد و حمايت از آنها كمال دقت را نمايند تا در زمان هاي بحراني، سراسيمه به شناخت ها و حمايت هاي خود پشت نکرده و با توجه به رهنودهای راهگشای مقام معظم رهبری و اندیشه بیشتر، خود و اطرافیان را تحت مدیریت خردمندانه درآورند.
علت راي قاطع و بي سابقه در انتخابات رياست جمهوري اخير چيزي نبود جز اعتماد و احساس شناخت قوي نسبت به آقاي احمدي نژاد و از سويي، بي اعتمادي اكثريت مردم به برخي از چهره هاي شاخص قبلي عرصه سياست كشور.
مردم قدر شناس در چهار سال دولت نهم، چيزي جز خشوع در برابر رهبر و مردم از رييس جمهور نديدند و هر آنچه در اين خدمت رساني مانعي بشمار مي آمد، ايشان بي محابا و بدون ترس از مطبوعات آن مانع را رفع مي كرد و حتي پس از هدف قرار گرفتن آماج انتقادات، با تحمل و صبر صرفا شنونده بود و پس از مدتي كه جهت آرام شدن اوضاع لازم مي ديد، مسائل را توضيح و رفع شبهه مي نمود كه البته اين مسأله دقيقا خلاف خواسته بدخواهان بود كه رييس جمهور را فردي انفعالي مي خواستند.
پس از چهار سال، اين رفتار رييس جمهور در برابر انتقادات و مشكلات، كاملا قابل پيش بيني و پذيرفته شده بود، ولي اينكه طي اين مدت زير ذره بين بودن اقدامات دولت، هنوز نخبه هاي سياسي، آنهم نخبه هاي همراه و همفكر دولت، خلق و خوي رييس جمهور را نشناخته و در دام تحريكات دشمن به فكر جدا جلوه دادن رييس جمهور از ولايت فقيه افتاده بودند عجیب بود،حال آن که پس از گذشت چند روز و شنيدن مواضع هميشگي و روشن رييس جمهور، ناگاه ديدند كه در شناخت رييس جمهور اشتباه كرده اند و علاوه بر آن نارضايتي مقام معظم رهبري را با پيشي گرفتن از وي كسب كرده اند که در نتیجه همگي ناچار به عقب نشيني و تعديل در مواضع خويش شدند.
ما نیز همچون مردم فهيم ايران، كه ولايت ناپذيري احمدي نژاد برايمان غير قابل باور است، بيان اين صفت را از سوي هر كس كه باشد، نشانه خامي و يا خصومت وي مي دانيم. و اما درس بزرگ اين ماجرا براي اصول گرايان در رفتار مقام معظم رهبري نهفته است و آن گذشت و تحمل معظم له در بيرون ندانستن افرادي چون آقاي هاشمي و موسوي از دايره نظام است كه علي رغم اشتباه و گناه هاي عديده و بزرگ، هنوز با آنها پدرانه رفتار مي نمايند.
حال با تعللي كه خود آقاي احمدي نژاد نيز از آن ناراحت است، اصولگرایان موارد ديگري چون تغييرات در كابينه ( كه همگي جزء حقوق رييس جمهور بوده و با كمي صبر، استدلال های کافی در خصوص برخي از آنها ارائه مي شود) را نيز از مصاديق ولايت ستيزي وي بيان نمودند! امری که نشانگر چيزي جز (در خوشبينانه ترين حالت) عجول و ناتوان بودن از شناخت افراد و جريان ها نمي توان دانست و در حالت واقع بينانه تر، نشان از وجود برخي جريان هاي نفوذی و انحرافي در ميان اصولگرايان دارد كه تا آنجا كه توانستند در پشت جبهه اغتشاشات به كمك و جانبداري پرداختند در حالی که در ظاهر و در انتخابات هنوز خود را به عنوان رهبران اصولگرایی معرفي و براي رياست داوطلب مي نمايند.
البته جای گله از اصولگرایان دیگری همچون صفار هرندي كه علي رغم مورد انتقاد بودن علني از سوي آقاي احمدي نژاد، در سفرهاي تبليغاتي و در كوران انتخابات از ايشان حمايت جانانه مي كنند ولي ناگاه با اطمينان از نبودن در كابينه دهم، ولايت پذيري را بهانه كرده و به مقابله با رئیس جمهور می پردازند هم هنوز باقی است، هر چند که ایشان در دایره خودی ها بوده و نقد حاضر هم درون گروهی می باشد.
اما در اینجا چند نکته نیز وجود دارد:
1- همانطوري كه رهبر معظم انقلاب فرمودند، آقاي مشايي در سمت ديگري غير از معاون اولي مي تواند واجد صلاحيت باشد و دليل مخالفت با معاونت اولي از جانب ایشان نيز دلسوزي براي دولت و طرفداران وي ( و نه به علت عدم صلاحیت مشایی) بوده است.
2- آقاي احمدي نژاد موضع خود را در برابر ولايت و دلايل عزل و استعفاي اخير را بيان نمود و همانطوركه انتظار داشتیم كاملا منطقي و قابل درك بود كه اين امر موجب اعتراف برخي عجولان، به اشتباه و بازگشت به سمت رييس جمهور شد.
4- مواردي مانند تنش در هيأت دولت در خصوص مشايي و ارتباط دادن عزل و استعفاي اخير به ولايت ناپذيري احمدي نژاد، از مصاديق ظلم رسانه اي بود كه حتي ساحت رسانه ملي را نيز لكه دار نمود.
5- مواضع متزلزل برخي به اصطلاح نخبه هاي سياسي، نشان از نخبه نبودن آنها و اشتباهات استراتژیک هزینه زای آنان دارد، چرا كه افرادي مانند لاريجاني، باهنر، هاشمي، ضرغامي، علي مطهري، توكلي و... بارها رسانه ها و مردم را متعجب نمود.
6- آقاي احمد نژاد كه علنا و تمام قد، خود را در برابر مافياي بزرگ قدرت و ثروت قرار داد، پس از پيروزي در انتخابات، توقع داشت تا اين جريانها را با كمك قوه قضاييه، وزارت اطلاعات و ... زير تيغ عدالت ببيند ولي وي كه تشنه مقدمات اجراي عدالت بود، نتوانست وقت شناسي و مصلحت سنجي برخي را درك، و اهمال بعضي ديگر را هضم نمايد و در عوض شاهد جریان سازی های اخیر در مقابل خود از جانب خودی ها شد.
هدف از اين نوشته، صرفا اين بود كه از نخبگان دعوت نمايم تا در شناخت افراد و حمايت از آنها كمال دقت را نمايند تا در زمان هاي بحراني، سراسيمه به شناخت ها و حمايت هاي خود پشت نکرده و با توجه به رهنودهای راهگشای مقام معظم رهبری و اندیشه بیشتر، خود و اطرافیان را تحت مدیریت خردمندانه درآورند.
