گويي طلحه و زبيرها زنده شده اند تا ملت هاي استقلال خواه و عدالت دوست به وضوح سيماي خارج شدگان از دايره ولايت پذيري را روشن تر هميشه به نظاره بنشينند.
گويي تاريخ در اين سرزمين همواره در حال تکرار است و مدام هر انسان خردمندي را به درس گرفتن از گذشته رهنمون مي گردد. گويي طلحه و زبيرها زنده شده اند تا ملت هاي استقلال خواه و عدالت دوست به وضوح سيماي خارج شدگان از دايره ولايت پذيري را روشن تر از هميشه به نظاره بنشينند.
رويدادها و حوادثي که در گذر زمان، رخ مي دهد و پس از چندي به مسئله اي به نام «تاريخ» تبديل مي شود، اگر همراه با روشنگري وبازکاوي هوشمندانه نباشد، گردي به نام «تحريف» بر تارک تاريخ مي نشاند که نه تاريخ که «شبح تاريخ» نام دارد.
امام راحل (ره) هوشمندانه چنين روزهايي را مي ديد که هشدار داد: «ما که هنوز در قيد حيات هستيم و مسائل جاري ايران را که در پيش چشم همه ما به روشني اتفاق افتاده است، دنبال مي کنيم، فرصت طلبان و منفعت پيشگان را مي بينيم که با قلم و بيان بدون هراس از هرگونه رسوايي، مسائل ديني و نهضت اسلامي را برخلاف واقع جلوه مي دهند و به حکم مخالفت با اساس نمي خواهند واقعيت را تصديق کنند و قدرت اسلام را نمي توانند ببينند، و شکي نيست که اين نوشتجات بي اساس به اسم تاريخ در نسل هاي آينده، آثار بسيار ناگواري دارد. درست آنچه را امروز براي ما روشن و واضح است، براي نسل هاي آينده مبهم مي باشد؛ و تاريخ، روشنگر نسل هاي آينده است، و امروز قلم هاي مسموم در صدد تحريف واقعيات هستند، بايد نويسندگان امين اين قلم ها را بشکنند.» (صحيفه نور جلد 3- ص 435)
با مرور انديشه هاي والاي بنيانگذار جمهوري اسلامي به ياد جمله اي عميق از منتخب دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري در جريان تبليغات انتخاباتي افتادم که در پاسخ به سوال مجري برنامه بيان داشت: از سقوط برخي افراد بسيار غمگين مي شوم.
وجود مشعل جاويدان ولايت فقيه در تاريخ پرافتخار جمهوري اسلامي مسئله اي است الهي که همچون چراغ راه امت مي درخشد و در عبور از مسير پر فراز و نشيب همواره از انحراف و احيانا مردود شدن نخبگان سياسي جلوگيري مي کند. هر چند که در اين ميان ميزان علاقمندي به سقوط و خروج از مدار عدل و انصاف در برخي خواص به قدري فاجعه مي آفريند که سکاندار و مدير عاليه نظام اسلامي را ناگزير مي نمايد که به منظور برقراري نظم و آرامش در کشور، و همچنين به موجب پاسداري از اهداف اسلام و مسلمين دست به پالايشي عظيم زند.
در نامه تاريخي حضرت امام(ره) به "منتظري" مورخ 6/1/68 مي خوانيم: « از آنجا که روشن شده است که شما اين کشور و انقلاب اسلامي عزيز مردم مسلمان ايران را پس از من به دست ليبرال‌ها و از کانال آنها به منافقين مي‌سپاريد، صلاحيت و مشروعيت رهبري آينده نظام را از دست داده‌ايد...» و چه حکيمانه آن امام همام در اين نامه با دلي شکسته و پر از غم و اندوه خطاب به مردم عزيزمان گفتند: « تاريخ اسلام پر است از خيانت بزرگانش به اسلام...»
اکنون با ورود به دهه چهارم انقلاب برخي نخبگان سياسي و کساني که مدعي داشتن سوابق انقلابي نيز هستند در سراشيبي سقوطي قرار گرفته اند که اگر بيش از اين خود را به خواب غفلت فرو برند يقينا سرنوشت گذشتگان قومشان به مراتب بدتر بر آنان تکرار خواهد شد چرا که انقلاب اسلامي ملت ايران معطل امثال مهدي کروبي ها نخواهد بود و قطار انقلاب از ريل گفتمان امام و انقلاب به سلامت و موفقيت خواهد گذشت.
مواضع ساختارشکن مهدي کروبي که مداوما بر آنها اصرار مي ورزد کار اين شيخ مدعي اصلاح طلبي را به جايي کشانده که حتي جانياني مانند مسعود رجوي نيز زبان به تحسين وي مي گشايند. موضع گيري مشمئزکننده ي اين داعيه دار خط امام(ره) در نامه اخيرش به هاشمي رفسنجاني نشان از بغض وي از پيروزي گفتمان امام و انقلاب در دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري دارد. به خوبي مي توان سرنوشتي که جناب "منتظري" را در سراشيبي سقوطي تاريخي قرار داد امروز در آينده سياسي مهدي کروبي متصور شد.
گره خوردن با ليبرال ها و عناصر خود فروخته که امروز حلقه شماره يک دبيرکل حزب اعتماد ملي محسوب مي شوند اردوگاه اين حزب لجام گسيخته را در آستانه انشقاقي قابل انتظار قرار داده است.
جريان استقلال خواهي که در انتخابات 22 خرداد با راي قاطع ايرانيان سرافراز در کنار توجهات ويژه حضرت ولي عصر(عج الله تعالی الفرجه الشریف) و حمايت هاي پدرانه مقام معظم رهبري و دعاي خير ملت سکاندار دستگاه اجرايي کشور شد، بيش از هر زمان ديگري مي تواند با نگاه حکومتي به امور،تجلي بخش مديريت انقلابي در دهه چهارم انقلاب باشد.انشاءالله
گويي تاريخ در اين سرزمين همواره در حال تکرار است و مدام هر انسان خردمندي را به درس گرفتن از گذشته رهنمون مي گردد. گويي طلحه و زبيرها زنده شده اند تا ملت هاي استقلال خواه و عدالت دوست به وضوح سيماي خارج شدگان از دايره ولايت پذيري را روشن تر از هميشه به نظاره بنشينند.
رويدادها و حوادثي که در گذر زمان، رخ مي دهد و پس از چندي به مسئله اي به نام «تاريخ» تبديل مي شود، اگر همراه با روشنگري وبازکاوي هوشمندانه نباشد، گردي به نام «تحريف» بر تارک تاريخ مي نشاند که نه تاريخ که «شبح تاريخ» نام دارد.
امام راحل (ره) هوشمندانه چنين روزهايي را مي ديد که هشدار داد: «ما که هنوز در قيد حيات هستيم و مسائل جاري ايران را که در پيش چشم همه ما به روشني اتفاق افتاده است، دنبال مي کنيم، فرصت طلبان و منفعت پيشگان را مي بينيم که با قلم و بيان بدون هراس از هرگونه رسوايي، مسائل ديني و نهضت اسلامي را برخلاف واقع جلوه مي دهند و به حکم مخالفت با اساس نمي خواهند واقعيت را تصديق کنند و قدرت اسلام را نمي توانند ببينند، و شکي نيست که اين نوشتجات بي اساس به اسم تاريخ در نسل هاي آينده، آثار بسيار ناگواري دارد. درست آنچه را امروز براي ما روشن و واضح است، براي نسل هاي آينده مبهم مي باشد؛ و تاريخ، روشنگر نسل هاي آينده است، و امروز قلم هاي مسموم در صدد تحريف واقعيات هستند، بايد نويسندگان امين اين قلم ها را بشکنند.» (صحيفه نور جلد 3- ص 435)
با مرور انديشه هاي والاي بنيانگذار جمهوري اسلامي به ياد جمله اي عميق از منتخب دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري در جريان تبليغات انتخاباتي افتادم که در پاسخ به سوال مجري برنامه بيان داشت: از سقوط برخي افراد بسيار غمگين مي شوم.
وجود مشعل جاويدان ولايت فقيه در تاريخ پرافتخار جمهوري اسلامي مسئله اي است الهي که همچون چراغ راه امت مي درخشد و در عبور از مسير پر فراز و نشيب همواره از انحراف و احيانا مردود شدن نخبگان سياسي جلوگيري مي کند. هر چند که در اين ميان ميزان علاقمندي به سقوط و خروج از مدار عدل و انصاف در برخي خواص به قدري فاجعه مي آفريند که سکاندار و مدير عاليه نظام اسلامي را ناگزير مي نمايد که به منظور برقراري نظم و آرامش در کشور، و همچنين به موجب پاسداري از اهداف اسلام و مسلمين دست به پالايشي عظيم زند.
در نامه تاريخي حضرت امام(ره) به "منتظري" مورخ 6/1/68 مي خوانيم: « از آنجا که روشن شده است که شما اين کشور و انقلاب اسلامي عزيز مردم مسلمان ايران را پس از من به دست ليبرال‌ها و از کانال آنها به منافقين مي‌سپاريد، صلاحيت و مشروعيت رهبري آينده نظام را از دست داده‌ايد...» و چه حکيمانه آن امام همام در اين نامه با دلي شکسته و پر از غم و اندوه خطاب به مردم عزيزمان گفتند: « تاريخ اسلام پر است از خيانت بزرگانش به اسلام...»
اکنون با ورود به دهه چهارم انقلاب برخي نخبگان سياسي و کساني که مدعي داشتن سوابق انقلابي نيز هستند در سراشيبي سقوطي قرار گرفته اند که اگر بيش از اين خود را به خواب غفلت فرو برند يقينا سرنوشت گذشتگان قومشان به مراتب بدتر بر آنان تکرار خواهد شد چرا که انقلاب اسلامي ملت ايران معطل امثال مهدي کروبي ها نخواهد بود و قطار انقلاب از ريل گفتمان امام و انقلاب به سلامت و موفقيت خواهد گذشت.
مواضع ساختارشکن مهدي کروبي که مداوما بر آنها اصرار مي ورزد کار اين شيخ مدعي اصلاح طلبي را به جايي کشانده که حتي جانياني مانند مسعود رجوي نيز زبان به تحسين وي مي گشايند. موضع گيري مشمئزکننده ي اين داعيه دار خط امام(ره) در نامه اخيرش به هاشمي رفسنجاني نشان از بغض وي از پيروزي گفتمان امام و انقلاب در دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري دارد. به خوبي مي توان سرنوشتي که جناب "منتظري" را در سراشيبي سقوطي تاريخي قرار داد امروز در آينده سياسي مهدي کروبي متصور شد.
گره خوردن با ليبرال ها و عناصر خود فروخته که امروز حلقه شماره يک دبيرکل حزب اعتماد ملي محسوب مي شوند اردوگاه اين حزب لجام گسيخته را در آستانه انشقاقي قابل انتظار قرار داده است.
جريان استقلال خواهي که در انتخابات 22 خرداد با راي قاطع ايرانيان سرافراز در کنار توجهات ويژه حضرت ولي عصر(عج الله تعالی الفرجه الشریف) و حمايت هاي پدرانه مقام معظم رهبري و دعاي خير ملت سکاندار دستگاه اجرايي کشور شد، بيش از هر زمان ديگري مي تواند با نگاه حکومتي به امور،تجلي بخش مديريت انقلابي در دهه چهارم انقلاب باشد.انشاءالله
