راسخون: حسین غدیری پور از نظریه پردازان جوان فوتبال ایران و مولف کتاب از فوتبال تا فوتبال در گزارشی اختصاصی برای راسخون، سطح کمی و کیفی رقابت های لیگ نهم را مورد ارزیابی قرار داده است.
استقبال تماشاگران و رضايت آنها از مسابقات اصلاً مثل سالهاي قبل نيست. حتي طرفداران بي‌شمار تيم فولادمباركه‌ي سپاهان كه دو هفته مانده به پايان ليگ، قهرماني خود را تثبيت كرد هم از بازي‌هاي اين تيم در طول 10 ماهه‌ي فصل، قلباً و باطناً لذت آنچناني نبرده‌اند. آنها در 43 درصد بازي‌هاي‌شان ناكام بوده و امتياز از دست داده‌اند. در حالي كه تيمي مثل بارسلونا در 80 درصد مسابقات پيروز شده‌اند. (با استناد به تفاوت سطح ليگ‌ها به تناسب قابليت تيم‌ها، مقايسه تصديق است)
عدم بازيكن‌پروري و ظهور استعدادهاي درخشان از طرف باشگاهها در اين فصل به اوج خود رسيد. يك فصل به پايان رسيد بدون توليد حتي يك فوتباليست شاخص! اين به دليل عدم توجه باشگاهها به تيم‌هاي پايه است. در كشورهاي شرق آسيا، شمال آفريقا، و اروپا باشگاههاي فوتبال دسته‌هاي بالا و پايين‌ترشان از آكادمي‌هاي تخصصي با بهترين مدرسان براي تيم‌هاي پايه بهره‌مند هستند، اما در ايران چنين آكادمي‌هاي تخصصي در هيچ‌كدام از باشگاهها مشاهده نمي‌شود.
اگر دقت نماييد بهترين بازيكنان و گلزنان چند فصل اخير ليگ برتر، يا بازيكناني بوده‌اند نظير جانواريو، ابراهيم‌توره، عمادرضا و... كه خارجي هستند يا بازيكناني بوده‌اند نظير كريم باقري، علي كريمي، فرهاد مجيدي و... كه سال‌هاست از فوتبال مل‍ّي خداحافظي كرده‌اند. لذا ميانگين سني بازيكنان ليگ برتر 28 مي‌باشد در حالي كه در تمام دنيا ميانگين سني بازيكنان زير 25 سال است و اين طبيعي است كه از ميزان كيفيت و سطح مسابقات مي‌كاهد.
ريشه‌ي افت كيفي ليگ برتر به‌خصوص در فصلي كه به پايان رسيد، عدم ثبات مديريتي و برنامه‌ريزي فكري و عملي باشگاههاي فوتبال است. 12 باشگاه ليگ برتر در اين فصل مربي عوض كرده‌اند. تغييرات پياپي در ركن‌هاي يك باشگاه هيچ‌گاه نمي‌تواند يك روند منظم و مستمر فكري و عملي را دنبال كرده و به اهداف بلندمدت دست‌يافت.
در حالي كه فوتبال ذاتاً ورزشي است كه براي نتيجه‌گيري، به برنامه‌ريزي حداقل 5 ساله نياز دارد. در سالهاي اخير تنها دو باشگاه فولادمباركه‌ي سپاهان و ذوب‌آهن از ثبات مديريتي و برنامه‌ريزي برخوردار بوده‌اند كه به نتايج مطلوبي نيز دست يافته و نتايج اين برنامه‌ريزي‌ها قطعاً در آينده نيز بيش از اين به ثمر خواهدنشست.
در نهمين دوره‌ي ليگ برتر، نكته‌ي برجسته‌ي بسيار اميدوارانه‌كننده‌اي كه شاهد آن بوديم، استفاده از سيستم‌ها و تاكتيك‌هاي مدرن‌تر از فصل‌هاي قبل است. مربيان جديدي كه در فصل سپري‌شده هدايت تيم‌ها را بر عهده داشتند، از جمله مربيان نسبتاً جواني بودند نظير منصور ابراهيم‌زاده، عبدالصمد مرفاوي، علي دايي، حميدرضا استيلي، و فراز كمالوند كه از دانش و انگيزه‌ي مضاعفي نسبت به مربيان پا به سن گذاشته برخوردار هستند.
اما بديهي است كه مربيان هرچه‌قدر هم مدرنيزه باشند، تا زماني كه باشگاهها از پايه و شالوده‌ي فوتبال خويش، برنامه‌ريزي جهت ارتقاء و توسعه نداشته باشند، تأثير آنچناني در كيفيت مسابقات‌شان به‌وجود نخواهدآمد. در فصلي كه سپري شد افت كيفي ليگ برتر به حدي رسيد كه باشگاه گسترش‌فولاد تبريز از ليگ دسته‌ي پايين‌تر به فينال جام حذفي كشور رسيد.
البته ذكر اين نكته ضروري است كه مسابقات ليگ برتر فصل 89 ـ 1388 از برنامه‌ريزي و نظم بسيار خوبي از طرف سازمان ليگ فدراسيون فوتبال برخوردار بود، اما دليل افت مسابقات ليگ، فقط به نوع مديريت باشگاهها برمي‌گردد و اين افت، در نهايت به تضعيف تيم‌هاي ملي ختم مي‌شود. چراكه تيم ملي فوتبال ايران كه هميشه در آسيا حرف اول را مي‌زد اكنون در مكان چهارم رده‌بندي تيم‌هاي ملي برتر آسيا گرفته است.
در باره مولف: حسين غديري‌پور در سن 18 سالگي با تأليف كتاب دانشگاهي «علم مربيگري فوتبال» در بين نشريات و خبرگزاري‌ها مطرح شد. آموزش فوتبال او كه به صورت نرم‌افزار موجود است، به زبان‌هاي انگليسي و عربي نيز ترجمه شده است.
/1029 1002
جذب خبرنگار افتخاري
