راسخون: از برکات صنعتی شدن یکی اش همین کار تایپ می باشد. الان از هر دو نفر یکی در حال تایپ کردن است! باور کن. اما متأسفانه هیچ کدام شرایط منلسبی را برای محیط کاری خود در نظر نمی گیرند. از محیط کاری هم که بگذریم، شرایط قرار گیری بدنی و ... هم برای کسانی که به مدت طولانی نشسته اند، باید خاص باشد.
ياسر لبافي نژاد عضو مرکز تحقيقات طب کار دانشگاه علوم پزشکي ايران با پیشنهاد اين مطلب که بهتر است تایپیست ها برای پیشگیری از آسيب هاي چشمي و اسکلتي، هر بيست دقيقه، 20 ثانيه به اطراف نگاه کنند، گفت: با اين کار به چشم ها فرصت استراحت داده مي شود و علاوه بر اين، هنگام تايپ کردن، وسايل روي ميز بايد به گونه اي باشد که فرد مجبور به دراز کردن دست خود نباشد و وسايلي که کمتر مورد نياز است در نقطه اي دورتر قرار گيرد.
این متخصص طب کار در رابطه با صندلی تایپیست ها نیز افزود: صندلي بايد قابل تنظيم، داراي دسته ی نرم، پايه دار و چرخان، داراي پنج پايه باشد و گودي کمر فرد را پر کند. البته طول نشيمن گاه صندلي نیز، بايد طوري باشد که به پشت پا فشار نياورد و خيلي کوتاه يا خيلي بلند نباشد. از نظر ارتفاع صندلي بايد به گونه اي باشد که پا يا کاملا روي زمين باشد يا اگر پا به زمين نمي رسد روي زير پايي قرار گيرد؛ در عين حال صندلي نيز به راحتي زير ميز برود و دسته آن به ميز گير نکند.
لبافی نژاد توصیه کرده که اگر در مجموع طراحي محيط کار به صورتی باشد که افراد يک مدتي نشسته و مدتي ايستاده کار کنند، بهتر است. نور محل کار هم بايد مناسب باشد و از بالا يا طرفين بتابد و تابش نور از روبرو و يا پشت سر مناسب نيست.
نمايشگر هم بايد جلوي چشم ها باشد به طوري که گردن خم نشود.
تايپيست ها و کساني که زياد با رايانه کار مي کنند، به علت انجام حرکات تکراري بايد هر 20 دقيقه مچ دست ها را تکان دهند و گردن را استراحت و نرمش دهند. صفحه کليد و موس هم بايد به گونه اي باشد که فرد مجبور به خم کردن يا چرخاندن مچ دست نباشد؛ چرا که مچ دست در حين کار نبايد تحت فشار قرار گيرد. هم چنین مچ دست را نبايد به لبه ی ميز تکيه داد، زيرا باعث فشار آمدن به اعصاب دست می شود.
/1041 1002
ياسر لبافي نژاد عضو مرکز تحقيقات طب کار دانشگاه علوم پزشکي ايران با پیشنهاد اين مطلب که بهتر است تایپیست ها برای پیشگیری از آسيب هاي چشمي و اسکلتي، هر بيست دقيقه، 20 ثانيه به اطراف نگاه کنند، گفت: با اين کار به چشم ها فرصت استراحت داده مي شود و علاوه بر اين، هنگام تايپ کردن، وسايل روي ميز بايد به گونه اي باشد که فرد مجبور به دراز کردن دست خود نباشد و وسايلي که کمتر مورد نياز است در نقطه اي دورتر قرار گيرد.
این متخصص طب کار در رابطه با صندلی تایپیست ها نیز افزود: صندلي بايد قابل تنظيم، داراي دسته ی نرم، پايه دار و چرخان، داراي پنج پايه باشد و گودي کمر فرد را پر کند. البته طول نشيمن گاه صندلي نیز، بايد طوري باشد که به پشت پا فشار نياورد و خيلي کوتاه يا خيلي بلند نباشد. از نظر ارتفاع صندلي بايد به گونه اي باشد که پا يا کاملا روي زمين باشد يا اگر پا به زمين نمي رسد روي زير پايي قرار گيرد؛ در عين حال صندلي نيز به راحتي زير ميز برود و دسته آن به ميز گير نکند.
لبافی نژاد توصیه کرده که اگر در مجموع طراحي محيط کار به صورتی باشد که افراد يک مدتي نشسته و مدتي ايستاده کار کنند، بهتر است. نور محل کار هم بايد مناسب باشد و از بالا يا طرفين بتابد و تابش نور از روبرو و يا پشت سر مناسب نيست.
نمايشگر هم بايد جلوي چشم ها باشد به طوري که گردن خم نشود.
تايپيست ها و کساني که زياد با رايانه کار مي کنند، به علت انجام حرکات تکراري بايد هر 20 دقيقه مچ دست ها را تکان دهند و گردن را استراحت و نرمش دهند. صفحه کليد و موس هم بايد به گونه اي باشد که فرد مجبور به خم کردن يا چرخاندن مچ دست نباشد؛ چرا که مچ دست در حين کار نبايد تحت فشار قرار گيرد. هم چنین مچ دست را نبايد به لبه ی ميز تکيه داد، زيرا باعث فشار آمدن به اعصاب دست می شود.
/1041 1002
