نویسنده و کارگردان فیلم «شیار 143»، دلیل نامگذاری این فیلم را تشریح کرد.
به گزارش راسخون به نقل از فارس ، نرگس آبیار در تالار همایش دانشکده علوم پایه دانشگاه فردوسی مشهد در نشست نقد و بررسی این فیلم در جمع دانشجویان، اظهار داشت: من به صورت تصادفی به موضوع جنگ وارد شدم، چراکه در آن زمان با نوشتن رمان و داستان‌های کودکان، تنها به نوشتن فکر می‌کردم.
وی با بیان این مطلب که پس از آشنایی با موضوع جنگ از این مقوله خوشم آمد و با چاپ حدود 30 جلد کتاب به ساخت فیلم کوتاه و مستند روی آوردم، تصریح کرد: ساخت فیلم «شیار 143» ادای دینی به مادران و زنان چشم‌انتظار فرزندان خود از جنگ است.
این بانوی نویسنده و کارگردان با اشاره به اینکه این فیلم نامزد 5 جایزه و دریافت 3 جایزه از جشنواره فیلم فجر سال گذشته شد، افزود: این فیلم با کسب 8 جایزه از جشنواره تجلی اراده ملی، توانست رکورددار این رقابت شود.
آبیار ادامه داد: زمانی که برای نوشتن یکی از کتاب‌هایم با 13 مادر رزمنده آشنا شدم یکی از آنها نظر مرا به خود جلب کرد، چراکه همچنان چشم انتظار فرزندش بود که از اسارت بازگردد.
وی اضافه کرد: نقش «الفت» از این 13 مادر رزمنده گرفته شده و به نظرم علت ارتباط برقرار کردن مردم به خصوص مادران از این فیلم این است که نقش، مابه‌ازای بیرونی دارد.
نویسنده و کارگردان فیلم «اشیاء از آنچه که می‌بینید به شما نزدیک‌ترند» افزود: جنگ مقوله خوبی نیست و دورانی همراه با مشکلات خود را داشته است، اما می‌تواند فیلمساز را به ساخت فیلم‌هایی با این موضوعات علاقمند کند.
آبیار با اشاره به اینکه معدن در این فیلم نماد «الفت» است، بیان داشت: همانطور که در معدن، تکه‌هایی از مواد مذاب جدا می‌شود یا ذوب می‌شود در دل الفت نیز به علت دوری از فرزند این اتفاق می‌افتد، بنابراین لازم بود که در کرمان که دارای معادن بسیار خوبی از نظر لوکشین مناسب فیلمبرداری بود، تصویربرداری انجام شود.
وی در خصوص نحوه بازی خوب بازیگران نیز گفت: ما به بازیگری برای نقش اول نیاز داشتیم که علاوه بر توانایی خوب بازیگری، بتواند نقش جوانی و پیری را به خوبی ایفا کند.
این نویسنده و کارگردان جوان ابراز داشت: 7 گریم بر روی چهره مریلا زارعی انجام شد که خیلی به چشم نیامد و خوشبختانه گریم این اثر به عنوان کاندید جشنواره فیلم سال گذشته انتخاب شد.
آبیار با اشاره به اینکه نام شیار 143 از نام منطقه جنگی گرفته شده است، عنوان داشت: این فیلم اثری ناامیدکننده و مخرب در مخاطب ندارد و نشان‌دهنده ادامه زندگی الفت و امید برای زندگی آینده است.
وی با بیان این مطلب که خواب هم جزوی از واقعیت است و ما در این فیلم سعی کردیم بدون استفاده از موسیقی، طراحی صحنه و نور خاصی آن را به خواب‌های واقعی نزدیک کنیم، تصریح کرد: در این اثر از ابتدا به واسطه فلش‌بک‌های مختلف برای مخاطب سئوالات مختلفی پیش می‌آید که موجب همراهی وی با فیلم می‌شود.
آبیار اضافه کرد: چشم‌انتظاری افراد برای فردی که دوستش دارند و منتظر بازگشتش هستند، موضوع غیرواقعی نیست و مادران شهید و اسرای ایرانی آن را کاملاً درک کردند و این موضوع به بخش روح انسان بازمی‌گردد.
وی، سخت‌ترین کار دنیا را پس از معدن، فیلمسازی دانست و عنوان کرد: زنانی که سختی‌های 9 ماه بارداری را به جان می‌خرند، می‌توانند فیلمسازان خوبی نیز در عرصه جنگ شوند.
این نویسنده و کارگردان جوان اذعان داشت: چند سال پیش وقتی استخوان‌های شهیدان را در مراسم خاک‌سپاری آنها تماشا کردم به ناگاه آنها را شبیه نوزاد دیدم و تصمیم گرفتم سکانس پایانی فیلم را که نقش تأثیرگذار و مهمی داشت از این تفکر استفاده کنم که سکانس خوبی از آب درآمد.
ایران اسلامی نیازی به اسطوره‌سازی ندارد
تهیه‌کننده فیلم شیار 143 نیز با بیان این مطلب که هر کاری سختی‌های خاص خود را دارد، گفت: سینما به خصوص موضوعات جنگی با مشکلات بیشتری نیز روبه‌روست.
محمدحسین قاسمی ادامه داد: ما برای گرفتن پروانه ساخت با مشکلات زیادی روبه‌رو بودیم؛ به عنوان مثال مسئولان مربوطه این فیلمنامه را اثری ضدجنگ و ضدارزش دانستند و می‌خواستند از ساخت آن جلوگیری کنند.
وی اضافه کرد: 16 ساعت تیم تصویربرداری این فیلم در ماه رمضان و گرمای بسیار شهرستان رفسنجان به تولید این اثر مشغول بودند، اما بازهم با انرژی به کار خود ادامه دادند.
قاسمی با اشاره به این مطلب که برخی از کشورها مجبور به ساخت اسطوره در فیلم‌هایشان هستند، اظهار داشت: خوشبختانه در ایران اسلامی نیازی به ساخت اسطوره نیست، چراکه ما افرادی را داریم که می‌توانند به عنوان اسطوره و قهرمان معرفی شوند و مادران رزمنده و شهیدان نیز یکی از این نوع موارد محسوب می‌شوند.
وی در پایان متذکر شد: ما نیازمند معرفی درست و دقیق این اسطوره‌ها در فیلم‌ها و آثار مختلف هنری هستیم.
