رئیس مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی دانش‌آموزان استان مرکزی گفت: تقریباً 18 تا 24 درصد از کودکان و نوجوانان مبتلا به بیش‌فعالی "AD/HD" در دوره بزرگسالی به اختلال جامعه‌ستیزی مبتلا می‌شوند که از عمده‌ترین مشخصه‌های آن نقض مکرر حقوق دیگران است.
به گزارش راسخون ، ابراهیم فراهانی در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص بیش‌فعالی کودکان گفت: اختلال ADHD به سه نوع ترکیبی، عمدتاً بی‌توجه و عمدتاً تکانش‌گر تقسیم می‌شود. تقریباً 60 درصد از مبتلایان به این اختلال به نوع ترکیبی، 25درصد به نوع عمدتاً بی‌توجه و 15 درصد به نوع بیش فعال تکانش‌گر مبتلا هستند.
وی اضافه کرد: نوع عمدتاً بی‌توجه اغلب در کودکان بزرگتر و نوجوانان مشاهده می‌شود در حالی که نوع عمدتاً بیش فعال-تکانش‌گر بیشتر در کودکان پیش‌دبستانی و دبستانی خردسال مشاهده می‌شود.
وی عامل اصلی ایجاد اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه را از نظر سبب‌شناسی، ناشناخته دانست و اضافه کرد: با این وجود، فاکتورهای متعدد ژنتیکی، رشدی، صدمات مغزی، عوامل عصبی شیمیایی، فاکتورهای عصبی فیزیولوژیکی و عوامل اجتماعی روانشناختی در ابتلا به این بیماری مؤثر هستند.
فراهانی همچنین شیوع AD/HD در پسران را بیشتر از دختران دانست و شدت نشانه‌های AD/HD را در دختران کمتر از پسران عنوان کرد.
وی اضافه کرد: تقریباً 18 تا 24 درصد از کودکان و نوجوانان مبتلا به AD/HD در دوره بزرگسالی به اختلال ستیز جامعه مبتلا می‌شوند که از عمده‌ترین مشخصه‌های آن نقض مکرر حقوق دیگران است. در مجموع AD/HD در دوره کودکی احتمال ابتلا به بی‌اعتنایی مقابله‌ای، اختلال سلوک و اختلال شخصیت جامعه ستیز را بیشتر از 10 برابر افزایش می‌دهد.
این کارشناس با اشاره به این‌که این کودکان علاوه بر مشکلات رفتاری، دارای مشکلات هیجانی و آموزشی نیز هستند ادامه داد: طبق پژوهش‌های صورت گرفته بیش از 50 درصد از آنان علاوه بر مشکلات هیجانی در مهارت‌های اجتماعی نیز مشکلات شدیدی رانشان می‌دهند.
وی در خصوص ملاک‌ها‌ی تشخیصی کودکان بیش‌فعال گفت: آنها دارای الگوی رفتار منفی‌کارانه، خصمانه و بی‌اعتنایی هستند که حداقل شش ماه دوام دارد و طی آن چهار یا بیش از چهار مورد از این علایم در آنها مشاهده می‌شود، اغلب با بزرگترها مجادله می‌کنند، به طور فعال از اجابت کردن خواسته‌ها و رعایت موازین تعیین شده از سوی بزرگترها، سرباز می‌زنند یا با آنها مقابله می‌کنند، دیگران را به طور عمد ناراحت می‌کنند، دیگران را به علت اشتباهات یا رفتارهای خلاف خود سرزنش می‌کنند، زودرنج و حساس هستند یا به آسانی از دست دیگران ناراحت می‌شوند، اغلب خشمگین و آزرده هستند، اغلب کینه‌توز و انتقامجو هستند، دست و پاهایشان را پیچ و تاب می‌دهند یا در جایشان آرام نمی‌گیرند.
وی ادامه داد: آنها اغلب در کلاس یا در موقعیت‌هایی که لازم است آرام بنشینند، جای خود را ترک می‌کنند، اغلب در موقعیت‌های نامناسب، مدام این طرف و آن طرف می‌دوند و یا بالا و پائین می‌پرند(در نوجوانان یا بزرگسالان ممکن است به احساسات ذهنی بی‌قراری محدود شود)، اغلب در بازی کردن یا انجام فعالیت‌های تفریحی آرام مشکل دارند، اغلب « در حال حرکت هستند» یا آنگونه عمل می‌کنند که گویی «موتوری آنها را به حرکت وا می‌دارد»، اغلب پرحرفی می‌کنند.
فراهانی با اشاره به این نکته که آﻣﻮزش واﻟﺪﯾﻦ و دادن اﻃﻼﻋﺎت ﻻزم و ﮐاﻓﯽ در ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯿﺶﻓﻌﺎل ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ در ﮐﺎﻫﺶ ﻋﻼﺋﻢ ﺑﯿﺶﻓﻌﺎﻟﯽ و ﻣﺸﮑﻼت رﻓﺘﺎری آﻧﻬﺎ و ﺗﻀﺎدﻫﺎی واﻟﺪ- ﻓﺮزﻧﺪی ﻣﻔﯿﺪ و ﻣؤﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ، اضافه کرد: والدﯾﻦ اﯾﻦ ﮔﺮوه از ﮐﻮدﮐﺎن ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮد بیشتر از روشﻫﺎی دﺳﺘﻮری اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻣﻨﻔﯽﻧﮕﺮﻧﺪ و دارای ﺑﺎورﻫﺎی ﻏﯿﺮواﻗﻊﺑﯿﻨﺎﻧﻪ در ﻣﻮرد ﺧﻮد و ﮐﻮدﮐﺸﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ.
وی افزود: ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺷﺪه، ﻟﺰوم آﻣﻮزش واﻟﺪﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ﺳﻼﻣﺖ روان ﺧﻮد و ﮐﻮدک اﺣﺴﺎس ﻣﯽﺷﻮد، ﭼﺮا ﮐﻪ داﺷﺘﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﻻزم در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﻓﺮزﻧﺪﭘﺮوری ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪ و اﺳﺘﺒﺪادی ﺷﻮد و راﺑﻄﻪی ﻣﺜﺒﺖ و ﺑﻪ دور از ﺗﻨﺶ و اﺿﻄﺮاب را ﺑﯿﻦ واﻟﺪﯾﻦ و ﮐﻮدک اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ.
وی همچنین افزود: در ﺗﻌﺎﻣﻞ اوﻟﯿﺎء ﺑﺎ ﮐﻮدکان ﺑﯿﺶﻓﻌﺎل ﻣﯽﺗﻮان راهﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ را ﺑﺮای ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ در رﻓﺘﺎر اراﺋﻪ داد. اﯾﻦ روشﻫﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮاردی از ﺟﻤﻠﻪ اﻗﺘﺼﺎد ژﺗﻮﻧﯽ، ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ و ﻣﻮاردی از اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ ﺑﺎﺷﺪ. در ﻫﺮ ﯾﮏ از این روش‌ها ﺑﻪ واﻟﺪﯾﻦ میﺗﻮان آﻣﻮﺧﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ و ﺷﺮاﯾﻄﯽ را ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻮدک در آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﺪ.
/117/
