این شمع که شب در انجمن می‌خندد ماند به گلی که در چمن می‌خندد هر شب که به بالین من آید تا روز می‌سوزد و بر گریهٔ من می‌خندد

این شمع که شب در انجمن می‌خندد ماند به گلی که در چمن می‌خندد هر شب که به بالین من آید تا روز می‌سوزد و بر گریهٔ من می‌خندد