ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود وز تیغ تو چاک صبر را جوش وجود آن خال سیه نیست که از لطف جبین جای گرهٔ زلف تو گردیده کبود

ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود وز تیغ تو چاک صبر را جوش وجود آن خال سیه نیست که از لطف جبین جای گرهٔ زلف تو گردیده کبود