ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود وز تیغ تو چاک صبر را جوش وجود آن خال سیه نیست که از لطف جبین جای گرهٔ زلف تو گردیده کبود
ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود
وز تیغ تو چاک صبر را جوش وجود
آن خال سیه نیست که از لطف جبین
جای گرهٔ زلف تو گردیده کبود
وز تیغ تو چاک صبر را جوش وجود
آن خال سیه نیست که از لطف جبین
جای گرهٔ زلف تو گردیده کبود
