انبیاء هر کس به آنها جسارت هم میکرد، هیچ ابداً چیزی به نظرشان نبود، چون که مقصد، مقصد دیگری بود. مطلب یک مطلب دیگری بود. نه مأیوس میشدند و نه دلسرد میشدند و نه گلایهمند میشدند. (صحیفه امام، ج 13، ص 291)
انبیاء هر کس به آنها جسارت هم میکرد، هیچ ابداً چیزی به نظرشان نبود، چون که مقصد، مقصد دیگری بود. مطلب یک مطلب دیگری بود. نه مأیوس میشدند و نه دلسرد میشدند و نه گلایهمند میشدند. (صحیفه امام، ج 13، ص 291)
