اگر انسان دائماً به مسائل خلاف عفت فكر كند، حتی اگر به افكارش جامه عمل نیز نپوشاند، در درازمدت به اینگونه افكار عادت كرده، عفت و حیای درونی خود را از دست می دهد و گناه را سبك میشمرد و در نتیجه به سمت آن گرایش می یابد.
اگر انسان دائماً به مسائل خلاف عفت فكر كند، حتی اگر به افكارش جامه عمل نیز نپوشاند، در درازمدت به اینگونه افكار عادت كرده، عفت و حیای درونی خود را از دست می دهد و گناه را سبك میشمرد و در نتیجه به سمت آن گرایش می یابد.
