حضرت سلیمان که دارای قدرت و حکومتی فوق‌العاده بود وقتی اراده نموده بود تخت بلقیس را از کاخش در سرزمین سبا به کاخ خود آورد، یکی از درباریانش که در کمتر از یک چشم به هم زدن، این کار را برایش انجام داد به این قدرت و عظمت فوق العاده‌ای که در اختیار داشت، مغرور نشد و گفت: «هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّی لِیبْلُوَنِی أَأَشْکرُ أَمْ أَکفُرُ؛ این از فضل پروردگار من است، تا مرا آزمایش کند که آیا شکر او را به جا می‌آورم یا کفران [نعمت] می‌کنم». (نمل: 40)
حضرت سلیمان که دارای قدرت و حکومتی فوق‌العاده بود وقتی اراده نموده بود تخت بلقیس را از کاخش در سرزمین سبا به کاخ خود آورد، یکی از درباریانش که در کمتر از یک چشم به هم زدن، این کار را برایش انجام داد به این قدرت و عظمت فوق العاده‌ای که در اختیار داشت، مغرور نشد و گفت: «هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّی لِیبْلُوَنِی أَأَشْکرُ أَمْ أَکفُرُ؛ این از فضل پروردگار من است، تا مرا آزمایش کند که آیا شکر او را به جا می‌آورم یا کفران [نعمت] می‌کنم». (نمل: 40)
