عشن تو مرا توانگری آرد بر از دیده بلؤلؤ و ز رخسار بزر با عشق توام عیش خوشست، ای دلبر آری ز توانگری چه باشد خوشتر؟
عشن تو مرا توانگری آرد بر
از دیده بلؤلؤ و ز رخسار بزر
با عشق توام عیش خوشست، ای دلبر
آری ز توانگری چه باشد خوشتر؟
از دیده بلؤلؤ و ز رخسار بزر
با عشق توام عیش خوشست، ای دلبر
آری ز توانگری چه باشد خوشتر؟