رخسار تو را که ماه و گل بنده بود لشکر گه آن زلف سر افکنده بود زلفت به شکار دل پراکند آری لشکر به شکارگه پراکنده بود
رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
لشکر گه آن زلف سر افکنده بود
زلفت به شکار دل پراکند آری
لشکر به شکارگه پراکنده بود
لشکر گه آن زلف سر افکنده بود
زلفت به شکار دل پراکند آری
لشکر به شکارگه پراکنده بود
