دری که شب افروزتر از اختر بود از گوهر آفتاب روشنتر بود بربود ز من آنکه تو را رهبر بود مانا که کلاه چرخ را درخور بود
دری که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشنتر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخور بود
از گوهر آفتاب روشنتر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخور بود