چو خود را نبازى به وقت غضب نيفتى تو هرگز به رنج و تعب رسيدى چو اندر...
چو خود را نبازى به وقت غضب
نيفتى تو هرگز به رنج و تعب
رسيدى چو اندر لب پرتگاه
ز لغزش رها گردى از يك نگاه
نيفتى تو هرگز به رنج و تعب
رسيدى چو اندر لب پرتگاه
ز لغزش رها گردى از يك نگاه