مخور زاندیشه روزی دل خود چون شدی مجنون که بهر وحشیان کم نیست آب و دانه در صحرا صائب تبریزی
مخور زاندیشه روزی دل خود چون شدی مجنون
که بهر وحشیان کم نیست آب و دانه در صحرا
صائب تبریزی
که بهر وحشیان کم نیست آب و دانه در صحرا
صائب تبریزی