می گریز از هم نشین بد نام کُن یار خود، رسوای خاص و عام کن لاجرم در طبع ساده، خویِ بد برق را ماند که در خرمن زند استاد شهریار
می گریز از هم نشین بد نام کُن
یار خود، رسوای خاص و عام کن
لاجرم در طبع ساده، خویِ بد
برق را ماند که در خرمن زند
استاد شهریار
یار خود، رسوای خاص و عام کن
لاجرم در طبع ساده، خویِ بد
برق را ماند که در خرمن زند
استاد شهریار