یکی از امتیازات منحصر به فرد روحانیت تشیع آن است که در تمامی مقاطع دینی، اجتماعی و سیاسی و در جمیع اموری که پیوندی بین دین و زندگانی فردی و اجتماعی مردم داشته است، پیشگام و در پیشاپیش مردم حرکت می‌نموده است.
در انقلاب شکوهمند ایران این نقش به صورت برجسته خودنمایی کرد و در تمامی حرکت‌های اجتماعی، روحانیون و دانش آموختگان حوزه‌های علمیه در صفوف اولیه به نقش آفرینی و هدایت مردم دست زدند.
در دفاع مقدس نیز شاهد آن هستیم که بیشترین حضور را به نسبت آحاد دیگر مردم، روحانیون و طلاب داشته‌اند. در هر شهری که حوزه‌های علمیه فعال داشت، این روحانیون بودند که علاوه بر ترغیب مردم برای دفاع از کیان اسلام و نظام اسلامی، خود نیز به صورت گسترده در جبهه‌های نبرد حضوری فعال داشتند و نه تنها به تبلیغ دین و بیان احکام در بین رزمندگان اسلام همت می‌گماشتند بلکه در روزها و شب‌های عملیات، همچون سایر مجاهدان سلاح بر کف گرفته و به عنوان رزمندهای فعال و شورآفرین در نبرد شرکت می‌جستند و خطوط دفاع دشمن را در هم می‌شکستند و به قلب دشمن بعثی تجاوزگر حمله می‌نمودند.
رشادت این عالمان با عمل آن چنان زبانزد بود که کمتر رزمندهای را می‌یافتی که خاطره‌ای را از سلحشوری‌های آنان نداشته باشد. طلاب حوزه‌های علمیه در تمامی سطوح جبهه‌ها از فرماندهی قرارگاه‌ها، لشکرها، تیپ‌ها تا رزمندهای ساده و بی آلایش نقشی فعال داشتند.
یاد و خاطره مجاهدانی همچون حجج اسلام مصطفی ردانی پور، فضل الله محلاتی، مهدی شاه آبادی، عبدالله میثمی و سید آزادگان حجت الاسلام سید علی اکبر ابوترابی (رحمت الله علیهم) را گرامی می‌داریم و علو درجات را برای این عالمان عامل از خداوند متعال مسألت داریم.
سید احمد سجادی
