اثری زیبا از ذهنی پاک

نگاهی به اطراف خود بیاندازیم. به طبیعت و آنچه مخلوق خداوندست. جز زیبایی چیز دیگری دیده می شود؟ تا چه حد به این گفته که خداوند زیباست و زیبایی ها را دوست دارد، معتقد هستیم. و تا چه میزان بر این باوریم که خالق و منبع زیبایی ها تنها و تنها خداوند بزرگ و مهربان است. اصلا چرا خداوند را زیبا می خوانند. چه نسبتی میان زیبایی و خداوندست.
برای پاسخ به این سوال باید از نشانه ها بهره گرفت. وجود شیء نشان از وجود خالق شیء دارد. وقتی زیبایی های پیرامون خود را می بینیم، نشان از کسی می گیریم که زیبانگر و زیبا دوست بوده باشد. چون اگر اینگونه نبود خلق اینچنین اثر زیبایی از وی محال به نظر می آمد.
و خداوند زیباست و ما این را از آثارش درک می کنیم.از آثار پروردگار به صفات او نائل شدیم اما عامل این زیبایی چیست؟ چه چیزی سبب شده که خداوند زیبا باشد. آیا هر فردی می تواند زیبانگر باشد. و آیا هر کسی می تواند خلق زیبایی ها کند. آیا می شود هر اثری را زیبا خواند و ...
در جواب باید گفت، علت زیبا بودن خداوند چیزی نیست جز پاک بودن او از هرگونه بدی، زشتی و پلیدی. اینهاست که سبب می شود خداوند زیبا باشد و ما او را زیبا بدانیم و ببینیم.پیامبر اسلام که درود خداوند بر او و خاندانش باد، می فرماید: «انّ الله جمیـل و یحبّ الجمــال و یحب ان یری اثر نعمه علی عبده»، خداوند زیباست و زیبایی ها را دوست دارد و دوست دارد اثر این نعمت خود را بر بنده اش ببیند.
این نعمت یعنی زیبایی، زیبا دوستی و زیبانگری، وقتی در انسان تجلی می یابد که چون خالق خود پاک باشد و خود را از همه بدی ها، زشتی ها و گناهان تطهیر کند. آن وقت زیبا می شود و می تواند آثاری زیبا خلق کند.هنر هم یعنی همین. یعنی زیبایی و هر آنچه زیبا آفریده می شود و هنرمند نیز کسی است که زیبا باشد و زیبا بیآفریند.
بنابراین هنرمند کسی است که پاک باشد تا بتواند از ذهن پاک و بی آلایش خود بهره بگیرد و هنری پاک و الهی و اثری زیبا پدید آورد.آثاری که از ذهنی ناپاک و گناه آلود تراوش کند نتیجه ای جز زشتی و نا زیبایی نخواهد داشت.
باید توجه کرد که در خلق آثار هنری، ملاک زیبایی باید مد نظر قرار گیرد. اگر خداوند زیباست به خاطر اینست که پاکست، پس زیبایی با پلیدی و گناه در تضاد خواهد بود. ملاک زیبایی نیز همین است؛ رجوع به صفات پروردگار عالم که خود منبع زیبایی هاست. بنابراین هر اثری که با این ملاک خلق شود زیباست و غیر آن زیبا محسوب نمی گردد و ارزشی ندارد و نتیجه ای جز گمراهی بشر در پی نخواهد داشت.
نکته دیگر اینست که خداوند دوست دارد این نعمت زیبایی در بندگانش اثربخش باشد. دوست دارد بنده اش زیبا فکر کند و از ذهن زیبای خود زیبایی ها را به عالم هدیه کند. /س