قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 142

این ملاحظه کشورهای عضو را به حمایت از پژوهش و توسعه راهکارهای هوش مصنوعی با اهداف اجتماعی و زیست‌محیطی تشویق می‌کند و با تأکید بر تأمین منابع مالی، تعیین حوزه‌های اولویت‌دار و لزوم همکاری میان‌رشته‌ای، چارچوبی برای هدایت نوآوری به سمت منافع عمومی ارائه می‌دهد.  

قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 142

به‌منظور اطمینان از آنکه هوش مصنوعی به نتایج سودمند اجتماعی و زیست‌محیطی منجر شود، کشورهای عضو ترغیب می‌شوند که از پژوهش و توسعه راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در راستای تحقق چنین نتایجی حمایت کرده و آن‌ها را ترویج نمایند؛ از جمله راهکارهایی برای افزایش دسترس‌پذیری برای اشخاص دارای معلولیت، مقابله با نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی، یا تحقق اهداف زیست‌محیطی، از طریق تخصیص منابع کافی، از جمله تأمین مالی عمومی و اتحادیه، و در صورت اقتضا و با رعایت شرایط احراز و معیارهای انتخاب، توجه ویژه به طرح‌هایی که چنین اهدافی را دنبال می‌کنند.

این طرح‌ها باید بر اصل همکاری میان‌رشته‌ای استوار باشند و مشارکت توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی، کارشناسان حوزه نابرابری و عدم تبعیض، دسترس‌پذیری، حقوق مصرف‌کننده، حقوق زیست‌محیطی و حقوق دیجیتال، و همچنین دانشگاهیان را در بر گیرند.
 

تحلیل ملاحظه 142

در این ملاحظه، ابتدا جهت‌گیری ارزشی مقرره مشخص می‌شود. قانون‌گذار صرفاً به تنظیم‌گری مخاطرات اکتفا نمی‌کند، بلکه بر این تأکید دارد که توسعه و به‌کارگیری هوش مصنوعی باید به نتایج مثبت اجتماعی و زیست‌محیطی منتهی شود. این بیان نشان می‌دهد که هدف، هدایت فناوری به سمت منافع عمومی و پایدار است.

در ادامه، نقش کشورهای عضو در تحقق این هدف تبیین می‌شود. آن‌ها تشویق می‌شوند که از پژوهش و توسعه راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی که چنین اهدافی را دنبال می‌کنند، حمایت کنند. این حمایت می‌تواند از طریق تخصیص منابع مالی، چه در سطح ملی و چه در سطح اتحادیه، انجام شود و بیانگر نقش فعال دولت‌ها در جهت‌دهی به نوآوری است.

سپس حوزه‌های اولویت‌دار مشخص می‌شود. مثال‌هایی مانند افزایش دسترس‌پذیری برای اشخاص دارای معلولیت، کاهش نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی و دستیابی به اهداف زیست‌محیطی نشان می‌دهد که قانون‌گذار به‌دنبال کاربردهای مسئولانه و فراگیر از فناوری است. همچنین تأکید بر رعایت شرایط احراز و معیارهای انتخاب نشان می‌دهد که این حمایت‌ها باید در چارچوبی منظم و مبتنی بر ضوابط انجام شود.

در بخش بعدی، به شیوه اجرای این طرح‌ها پرداخته می‌شود. اصل همکاری میان‌رشته‌ای به‌عنوان یک شرط اساسی مطرح می‌شود، به این معنا که توسعه چنین راهکارهایی نباید صرفاً در حوزه فنی محدود بماند، بلکه باید با مشارکت متخصصان حوزه‌های اجتماعی، حقوقی، زیست‌محیطی و دانشگاهی انجام شود. این رویکرد به افزایش کیفیت، جامعیت و اثرگذاری نتایج کمک می‌کند.
در مجموع، این ملاحظه رویکردی هنجاری و سیاست‌گذارانه را نشان می‌دهد که هدف آن جهت‌دهی فعال به نوآوری در حوزه هوش مصنوعی به سمت منافع عمومی، عدالت اجتماعی و پایداری زیست‌محیطی است.  

منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون