نور روي تو را نظر نکشد

شاعر : عطار

سوز عشق تو را جگر نکشدنور روي تو را نظر نکشد
خاک کوي تو در بصر نکشدباد خاک سياه بر سر آنک
هفت آتش گه سقر نکشدآتش عشق بيدلان تو را
هيچ کس راه تو به سر نکشداز درازي و دوري راهت
قدر يک گام بيشتر نکشدکه رهت جز به قدر و قوت ما
کانچه عيسي کشيد خر نکشددرد هر کس به قدر طاقت اوست
چون کشد دل که بحر و بر نکشدکوه اندوه و بار محنت تو
پشه‌اي پيل را به بر نکشدخود عجب نبود آنکه از ره عجز
بازوي هيچ پشه در نکشدبا کمان فلک به هيچ سبيل
به ترازوي عقل بر نکشدهيچکس عشق چون تو معشوقي
آن ترازو که بيش زر نکشدچون کشد کوه بي نهايت را
عشق تو عقل مختصر نکشدوزن عشق تو عقل کي داند
تا که ابدال را بدر نکشدعشقت از ديرها نگردد باز
که غم ديگران دگر نکشددل عطار در غم تو چنان است