رزمارى

گياهى است بوته اى، هميشه سبز تا ارتفاع دو متر با شاخه هاى افراشته، برخاسته و يا گهگاه خوابيده بر روى زمين كه به رنگ سبز قهوه اى و معطر است. برگ ها متقابل كشيده، نخى با بافت چرمى و حاشيه اى لوله شده است. رنگ برگ ها سبز روشن در سطح بالايى چين و چروك دار و در سطح زيرين پوشيده از كرك هاى كوتاه سفيدرنگ است. برگ و سر شاخه هاى گلدار گياه اندام دارويى رزمارى را تشكيل مى دهند. زمان جمع آورى برگ و سرشاخه هاى گلدار گياه رزمارى هنگام شروع باز شدن گل ها و در فصول بهار و تابستان است. ماده متشكله اصلى برگ و سرشاخه هاى گياه رزمارى را روغن فرار تشكيل مى دهد.
ميزان روغن فرار اين گياه در نقاط مختلف دنيا بين ۵/۲ - ۵/۰ درصد گزارش شده است. از رزمارى به صورت خوراكى در درمان اضطراب، سردرد، ميگرن، فشارخون، نفخ و بى اشتهايى و به صورت موضعى به عنوان مسكن موضعى در درمان دردهاى عضلانى و بيمارى هاى رماتيسمى استفاده مى شود. همچنين به علت عطر و طعم مناسب در صنايع آرايشى- بهداشتى مورد استفاده قرار مى گيرد. در طب گذشته از رزمارى به صورت خوراكى به عنوان ضدنفخ و به صورت موضعى به عنوان ضدالتهاب و ضددرد استفاده مى كرده اند. رزمارى در دوران باردارى، شيردهى و در بيماران صرعى بهتر است به كار نرود. مصرف دارويى موضعى گياه و يا كاربرد فرآورده هاى آرايشى- بهداشتى حاوى رزمارى در برخى از افراد حساس، گهگاه ايجاد قرمزى پوست، درماتيت، حساسيت پوستى و حساسيت به نور مى كند.