رابطه مواد افزودني با بيش فعالي
منبع:روزنامه کیهان
پزشكان انگليسي هشدار مي دهند كه احتمالاً بين بيش فعالي در كودكان و مصرف خوراكي هاي حاوي افزودني ارتباط مستقيم وجود دارد..
نتايج تحقيقي كه توسط اين پزشكان بر روي 300 كودك انجام گرفته شده است حاكي از آن است كه اين كودكان پس از نوشيدن نوشابه هاي حاوي مواد افزودني عمدتاً از روي تفكر رفتار نمي كنند و رفتارشان بيشتر غريزي است. آنها همچنين تمركز فكري ضعيفي دارند.آنان اكنون به اين نتيجه رسيده اند كه كم يا حذف كردن مواد افزودني از رژيم غذايي كودكان به ويژه كودكان بيش فعال براي آنها مفيد خواهد بود.اما كارشناسان تغذيه مي گويند: تغيير در داروهاي مصرفي و نه رژيم غذايي، ممكن است منجر به بهبود علائم بيش فعالي دركودكاني شود كه شديداً بيش فعالند.آنان به مصرف كنندگان مواد غذايي مي گويند كه اگر كودكي علائم بيش فعالي دارد حذف افزودني ها مانند رنگ هاي غذايي از رژيم غذايي او ممكن است مفيد باشد.»
با اين حال عوامل متفاوتي از جمله ژن ها، تولد زودرس، محيط زيست و نحوه پرورش كودك موجب بيش فعالي در او مي شود.
گروه هاي بريتانيايي كه براي ترويج غذاي سالم فعاليت مي كنند مي گويند كه بايد بيش از اين بر زيان هاي مواد افزودني تاكيد مي كرد و سياست هاي جديدي را براي محدود كردن مواد افزودني درخوراكي هاي توليد شده دراين كشور معرفي كند.گفتني است با توجه به اينكه بيش فعالي بسياري از كودكان در سنين دبستان وپيش دبستاني نمود پيدا مي كند، برخي از والدين آن را به حساب بهره هوشي پايين گذاشته و از اقدامات درماني خودداري مي كنند.اين اختلال 3 تا 7 درصد كودكان را مبتلا مي كند. اختلال بيش فعال از سنين 3 الي 4 سالگي شروع و در سنين دبستان شناخته مي شود و عموتاً سير بيماري در سنين بلوغ كاهش مي يابد.كودكان بيش فعال معمولا از ميزان هوش خوبي برخوردارند ولي به دليل مشكلات رفتاري و اختلال در تمركز، عملكرد تحصيلي خوبي ندارند. اما عدم آگاهي از اين موضوع تبعات بدتري از نظر روحي برايشان به همراه دارد. زيرا احساس عدم ارزشمندي و اعتماد به نفس مي كنند.
كودكان بيش فعال معمولا قادر نيستند به راحتي در مكاني آرام بنشينند و به دليل كم بودن دامنه توجه شان معمولا سر كلاس درس نسبت به حرف معلم بي توجه بوده و در انجام تكاليف مدرسه دقت لازم را ندارند. به جزئيات مسائل كمتر اهميت مي دهند، مرتب وسايل شان را گم مي كنند و در مجموع فراموش كارند.اين كودكان هنگام پاسخ دادن به سوال طرف مقابل بدون صبر و حوصله جواب مي دهند، هنگام بازي درنوبت و انتظار قرار نمي گيرند. حرف ديگران را قطع كرده و دركار ديگران دخالت مي كنند و سركلاس درس، نظم را به هم مي ريزند.
البته مي توان اين اختلال را دردوران نوزادي نيز تشخيص داد. كودكان بيش فعال معمولا در دوران شيرخوارگي به محرك ها حساس اند، درمقابل نور و حرارت به شدت ناراحت مي شوند، خواب كمتري دارند، پر تحرك بوده و از نظر هيجاني بي ثبات هستند.
به عقيده متخصصان، كودكان بيش فعال بايد از مصرف غذاهاي شيرين، تند، كافئين دار به دليل تحريك پذيري آنها اجتناب كرده و مصرف آنها را به حداقل برسانند.كودكان بيش فعال به دليل عدم تمركز در دروس و حركات زيادي كه دارند در معرض تنبيه، تحقير و سرزنش قرار مي گيرند و در نهايت دچار عدم اعتماد به نفس مي شوند. اما اگر والدين از اين موارد آگاه باشند، به موقع با متخصصان مشورت كرده و اقدامات لازم را براي كمك به اين كودكان انجام مي دهند.
نتايج تحقيقي كه توسط اين پزشكان بر روي 300 كودك انجام گرفته شده است حاكي از آن است كه اين كودكان پس از نوشيدن نوشابه هاي حاوي مواد افزودني عمدتاً از روي تفكر رفتار نمي كنند و رفتارشان بيشتر غريزي است. آنها همچنين تمركز فكري ضعيفي دارند.آنان اكنون به اين نتيجه رسيده اند كه كم يا حذف كردن مواد افزودني از رژيم غذايي كودكان به ويژه كودكان بيش فعال براي آنها مفيد خواهد بود.اما كارشناسان تغذيه مي گويند: تغيير در داروهاي مصرفي و نه رژيم غذايي، ممكن است منجر به بهبود علائم بيش فعالي دركودكاني شود كه شديداً بيش فعالند.آنان به مصرف كنندگان مواد غذايي مي گويند كه اگر كودكي علائم بيش فعالي دارد حذف افزودني ها مانند رنگ هاي غذايي از رژيم غذايي او ممكن است مفيد باشد.»
با اين حال عوامل متفاوتي از جمله ژن ها، تولد زودرس، محيط زيست و نحوه پرورش كودك موجب بيش فعالي در او مي شود.
گروه هاي بريتانيايي كه براي ترويج غذاي سالم فعاليت مي كنند مي گويند كه بايد بيش از اين بر زيان هاي مواد افزودني تاكيد مي كرد و سياست هاي جديدي را براي محدود كردن مواد افزودني درخوراكي هاي توليد شده دراين كشور معرفي كند.گفتني است با توجه به اينكه بيش فعالي بسياري از كودكان در سنين دبستان وپيش دبستاني نمود پيدا مي كند، برخي از والدين آن را به حساب بهره هوشي پايين گذاشته و از اقدامات درماني خودداري مي كنند.اين اختلال 3 تا 7 درصد كودكان را مبتلا مي كند. اختلال بيش فعال از سنين 3 الي 4 سالگي شروع و در سنين دبستان شناخته مي شود و عموتاً سير بيماري در سنين بلوغ كاهش مي يابد.كودكان بيش فعال معمولا از ميزان هوش خوبي برخوردارند ولي به دليل مشكلات رفتاري و اختلال در تمركز، عملكرد تحصيلي خوبي ندارند. اما عدم آگاهي از اين موضوع تبعات بدتري از نظر روحي برايشان به همراه دارد. زيرا احساس عدم ارزشمندي و اعتماد به نفس مي كنند.
كودكان بيش فعال معمولا قادر نيستند به راحتي در مكاني آرام بنشينند و به دليل كم بودن دامنه توجه شان معمولا سر كلاس درس نسبت به حرف معلم بي توجه بوده و در انجام تكاليف مدرسه دقت لازم را ندارند. به جزئيات مسائل كمتر اهميت مي دهند، مرتب وسايل شان را گم مي كنند و در مجموع فراموش كارند.اين كودكان هنگام پاسخ دادن به سوال طرف مقابل بدون صبر و حوصله جواب مي دهند، هنگام بازي درنوبت و انتظار قرار نمي گيرند. حرف ديگران را قطع كرده و دركار ديگران دخالت مي كنند و سركلاس درس، نظم را به هم مي ريزند.
البته مي توان اين اختلال را دردوران نوزادي نيز تشخيص داد. كودكان بيش فعال معمولا در دوران شيرخوارگي به محرك ها حساس اند، درمقابل نور و حرارت به شدت ناراحت مي شوند، خواب كمتري دارند، پر تحرك بوده و از نظر هيجاني بي ثبات هستند.
به عقيده متخصصان، كودكان بيش فعال بايد از مصرف غذاهاي شيرين، تند، كافئين دار به دليل تحريك پذيري آنها اجتناب كرده و مصرف آنها را به حداقل برسانند.كودكان بيش فعال به دليل عدم تمركز در دروس و حركات زيادي كه دارند در معرض تنبيه، تحقير و سرزنش قرار مي گيرند و در نهايت دچار عدم اعتماد به نفس مي شوند. اما اگر والدين از اين موارد آگاه باشند، به موقع با متخصصان مشورت كرده و اقدامات لازم را براي كمك به اين كودكان انجام مي دهند.
