سوءظن يا شيزوفرنى

در اين ستون كه به طور مرتب ميهمان شما خواهد بود معرفى دقيق علمى و جزئى بيمارى هاى رايج روان پزشكى، علل بروز راه هاى شناسايى و مقابله ابتدايى با آنها و در نهايت روش هاى درمان علمى و نيز راهكارهاى جلوگيرى از گسترش چنين ناهنجارى هاى فكرى و روحى آسيب زننده اى را بررسى خواهيم كرد. اين بار به سراغ سوءظن آمديم كه به لحاظ آمار مبتلايان در دنيا يكى از رايج ترين بيمارهاى روحى است كه معمولا نيز سخت ترين و زمانبرترين پروسه درمان را دارد.
يك بيمارى شناخته شده و مهم روان پزشكى كه در ابتدا به ايجاد اختلال در ادراك فرد و سپس تغيير درك و تعابير وى از واقعيات منجر مى شود و در نهايت عدم كاركردهاى اجتماعى، خانوادگى و شغلى را در پى خواهد داشت. به رغم اينكه تصور مى شود اين بيمارى بيش از هر موضوع ديگر روى ادراك و شناخت شخص تاثير مى گذارد اما اختلالات مزمن رفتارى و احساسى نيز در مبتلايان به اين عارضه بسيار ديده مى شود. نشانه هاى مثبت و طبيعى آن را مى توان تصورات واهى توهم هاى شنوايى و اختلالات فكرى و تصميم گيرى برشمرد كه معمولا انواع معمولى بيمارى هاى روحى هستند. اما نشانه هاى منفى معمولا به حالاتى اتلاق مى شود كه در آنها از دست رفتن يا كم رنگ شدن ويژگى ها و توانايى هاى طبيعى انسان اتفاق بيفتد براى مثال احساسات خشك و بى روح، بى تفاوتى، فقر كلامى و حركت نداشتن از جمله اين حالات هستند. در مراحل بعدى نيز كاهش حافظه، ميزان توجه به اطراف، كاهش قدرت حل مساله، از بين رفتن قدرت كارهاى عملى و ميزان درك و شناخت اجتماعى از جمله عوارض اين بيمارى محسوب مى شوند.