بچه ها را جدى بگيريم
نويسنده:سيد محمد موسوى كربلائى
كودكى كه خودش را دوست دارد
الولد الصالح ريحانة من رياحين الجنة
فرزند شايسته، گلى از گلهاى بوستان بهشت است.
بى ترديد تربيت فرزندان از مهم ترين و در عين حال دشوارترين وظايف والدين در سراسر طول زندگى است اما متاسفانه بسيارى از والدين و خانواده ها آمادگى چنين تربيتى را ندارند و چنان كه شايسته است به اين امر بسيار خطير بها نمى دهند. چه بسا پدرانى كه براى ديدن مسابقه فوتبال مورد علاقه خود يا براى حضور در ميهمانى هاى دوستانه و همراه با رفقاى قديمى خود ساعت ها وقت صرف مى نمايند و چه بسا مادرانى كه درباره آشپزى، سفره آرايى و آرايشگرى هزينه هاى گزاف و وقت زيادى صرف مى كنند و چه بسيار خانواده هايى كه هزينه هاى سنگينى براى خريد يا در تماس هاى تلفنى خود ساعات زيادى از روز خود را صرف مكالمات روزمره با بستگان و نزديكان(به غير از فرزندان) خود مى نمايند و چه بسا خانواده هايى كه هزينه هاى سنگين براى خريد كالاهاى مصرفى بى ارزش يا كم ارزش مانند سى دى و نوارهاى موسيقى، پفك، بادكنك و ... مى پردازند ولى نه حاضر به خريد يك كتاب يا سى دى- نوار در زمينه تربيت و پرورش فرزندان خود بوده و نه حاضر به وقت گذارى براى مطالعه در اين امر بسيار خطير مى باشند.
اكثراً گمان مى كنند كه تربيت فرزندان كارى سهل و آسان است و هر كس به آسانى و سهولت از عهده آن برمى آيد، حال اين كه حقيقت غير از اين است. هر كس با سليقه و برداشت شخصى به تربيت فرزندان خود بپردازد و خود را از فراگيرى مباحث تربيتى و راهنمايى صاحبنظران و متخصصان اين رشته بى نياز بداند، خطايى بزرگ است. جاى بسى تاسف است كه امروز جامعه ما شاهد قربانى شدن آشكار و پنهان كودكان، نوجوانان و جوانان بسيارى است كه نتيجه ناآگاهى و بى مسووليتى والدين خود مى شوند و غنچه هاى زيباى وجود آنان ناشكفته پژمرده مى شود. خانواده، اين مكان بسيار مقدس و كانون گرم مهر و محبت و عشق واقعى و مركز آرامش و آسايش به علت ضعف در برقرارى ارتباط و عدم وجود ارتباط قوى و توأم با مهر و محبت والدين با فرزندان خود به محل غيرقابل تحمل و محل ناامن روحى و روانى فرزندان و حتى والدين مبدل گشته است. ايجاد و تقويت و ارتقاء حس خودباورى و خود دوستى در فرزندان مى تواند بهترين راه پيشگيرى از گسستگى والدين و فرزندان و جلوگيرى از پژمردگى، كج روشى و انحراف فرزندان است. پانزده روش زير براى كمك به فرزندان براى باور كردن و دوست داشتن خود، به تمام والدين و خانواده هاى گرامى توصيه مى شود:
۱- براى فرزندان خود وقت بگذاريد و در فعاليت هاى مورد علاقه آن ها فعالانه سهيم شويد.
۲- از فرزندان خود انتظارات منطقى و معقول داشته باشيد.
۳- عقايد، عواطف و احساسات آن ها را جدى بگيريد.
۴- به فرزند خود مسووليت بدهيد.
۵- قوانين و محدوديت هاى خانواده را به طور صريح براى آنان تعريف كنيد و آن ها را مورد تاكيد قرار دهيد ولى در پاره اى از محدوديت ها به آن ها مهلت دهيد.
۶- ارزش را نمايان سازيد.
۷- درباره مشكلات صحبت كنيد ولى بدون سرزنش يا اظهار نظر درباره منش فرزند.
۸- هميشه قابل دسترس باشيد.
۹- به آن ها نشان دهيد رفتار آن ها براى شما مهم است.
۱۰- براى هر مسووليتى كه خوب انجام شود آن ها را تشويق كنيد و جايزه بدهيد و مسووليت آن ها را افزايش دهيد، روى كارهاى خوبى كه انجام مى دهند تاكيد كنيد، نه كارهاى بد.
۱۱- الگوى مناسبى براى فرزند خود باشيد.
۱۲- به فرزندان خود بياموزيد چگونه با اوقات فراغت و پول كنار بيايند.
۱۳- به فرزندان خود كمك كنيد تا مقاومت و تحمل خود را در برابر ارزش ها، هنجارها و الگوهاى متفاوت افزايش دهند.
۱۴- توجه و نگرانى خود را نسبت به آن ها نشان دهيد و آن ها را در آغوش بگيريد، به آن ها بگوييد چقدر آن ها را دوست داريد.
۱۵- از عبارتى استفاده كنيد كه به آن ها عزت نفس مى بخشد نظير «از كمكت متشكرم» يا «اين عقيده اى عالى است».
منبع:http://www.javannewspaper.com
معرفي سايت مرتبط با اين مقاله
تصاوير زيبا و مرتبط با اين مقاله
