![مرگ يك حقيقت است مرگ يك حقيقت است](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/96b604e9-a377-40af-a17c-d233e09e7f3e.jpg)
![مرگ يك حقيقت است مرگ يك حقيقت است](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/859/870/953/DRROM09.jpg)
مرگ يك حقيقت است
نويسنده:مريم سادات كاظمي
مطلع كردن ديگران از فوت يكي از نزديكان يا دوستان، در تمام موارد بسيار سخت و ناراحت كننده است، خصوصاً اگر بخواهيم چنين خبري را به يك كودك بدهيم، موضوع حادتر مي شود. اين كه اين اتفاق مربوط به يكي از والدين، اقوام و يانزديكان باشد، در هر صورت ناراحتي است كه كودك با آن روبرو مي شود.
در چنين شرايطي چطور بايد اين مسئله را به او گفت؟ و در برابر سؤالات، نگراني ها و اندوه او چه عكس العملي بايد نشان داد؟
دور كردن كودك از محيط، راه حل مناسبي نيست. در مدت مراسم خاكسپاري كودك درك مي كند كه چه اتفاقي افتاده و بايد با شخص فوت شده خداحافظي كند. به هر حال گفتن واقعيت بهتر از هر چيز است.
اما منظور از واقعيت چيست؟ هيچ ضرورتي ندارد كه جزئيات مرگ را براي او توضيح داد و فقط مطرح كردن اتفاق پيش آمده به طور ساده كفايت مي كند. به عنوان مثال اگر پدر فوت كرده است، كودك بايد بداند كه او ديگر به خانه برنمي گردد و اين مصيبت نه فقط براي او است كه همه اعضاي خانواده، از اين موضوع رنج مي برند. درست است كه مسئله ساده اي نيست، اما سعي كنيد قبل از هر چيز به او اطمينان خاطر و آرامش دهيد.
گاه ممكن است كه والدين و ديگر اعضاي خانواده كه به خاطر اين اتفاق ناراحت و آشفته هستند، از نيازهاي كودك غافل شوند و توجه نداشته باشند كه او شوكه شده و كاملاً پريشان و ناراحت است. معمولاً در اين شرايط، ممكن است كودك به شدت احساس گناه كند و خود را مسئول فوت اين شخص بداند. اين حالت خصوصاً وقتي در وجود او تشديد مي شود كه او با خود فكر مي كند زماني كه به خاطر مسئله اي از دست شخص فوت شده ناراحت بوده، آرزوي مرگ او را كرده و يا اينكه در زمان حياتش، او را به اندازه كافي دوست نداشته است.
پس از فوت يكي از نزديكان، رفتارهاي كودك نيز تغيير مي كند. برخي از بچه ها، كارهاي كودكانه انجام مي دهند، خود را بيشتر از قبل لوس مي كنند، خواب راحتي ندارند و يا دچار افت تحصيلي مي شوند. در واقع مرگ براي كودك رويدادي است كه او را از يكي از عزيزان جدا مي كند و هر رابطه اي با او را قطع مي كند كه همين مسئله موجب نگراني و اندوه فراوان كودك مي شود.
پس اگر شما هم كودكي داريد كه با اين مسئله روبرو شده، سعي كنيد كه به احساسات و هيجاناتش گوش داده و به سؤالاتش پاسخ دهيد و به او آرامش خاطر بدهيد كه شما و ديگر اطرافيان كنار او هستيد و از او مراقبت مي كنيد. بسيار مهم است كه خويشتن داري و ترديد هاي او را در نظر بگيريد. اگر تمايلي ندارد كه در مراسم خاكسپاري شركت كند، او را مجبور نكنيد زيرا ضربه روحي براي او خواهد بود. به رفتار و رويه خودش با او رفتار كنيد. در موقعيت هايي اين چنين، هر كودكي واكنش خاصي نشان مي دهد كه پيش بيني آن مشكل است. رفتار او به سن، بلوغ فكري، موقعيت فوت و رابطه اي كه او با شخص فوت شده داشته بستگي دارد.
در برخي موارد توصيه مي شود با يك متخصص و روانشناس در مورد رفتار مناسب با كودك مشورت شود. بعضي از كتاب هاي مفيد نيز مي تواند در اين زمينه راهنماي خوبي باشد.
مرگ، موضوع قابل توجهي است كه بسياري از والدين از صحبت كردن راجع به آن طفره مي روند. گفت و گو در اين باره با كودك، اضطراب و نگراني او را كاهش مي دهد و به او كمك مي كند تا راحت تر با اين مسئله كنار بيايد.
معرفي سايت مرتبط با اين مقاله
در چنين شرايطي چطور بايد اين مسئله را به او گفت؟ و در برابر سؤالات، نگراني ها و اندوه او چه عكس العملي بايد نشان داد؟
دور كردن كودك از محيط، راه حل مناسبي نيست. در مدت مراسم خاكسپاري كودك درك مي كند كه چه اتفاقي افتاده و بايد با شخص فوت شده خداحافظي كند. به هر حال گفتن واقعيت بهتر از هر چيز است.
اما منظور از واقعيت چيست؟ هيچ ضرورتي ندارد كه جزئيات مرگ را براي او توضيح داد و فقط مطرح كردن اتفاق پيش آمده به طور ساده كفايت مي كند. به عنوان مثال اگر پدر فوت كرده است، كودك بايد بداند كه او ديگر به خانه برنمي گردد و اين مصيبت نه فقط براي او است كه همه اعضاي خانواده، از اين موضوع رنج مي برند. درست است كه مسئله ساده اي نيست، اما سعي كنيد قبل از هر چيز به او اطمينان خاطر و آرامش دهيد.
گاه ممكن است كه والدين و ديگر اعضاي خانواده كه به خاطر اين اتفاق ناراحت و آشفته هستند، از نيازهاي كودك غافل شوند و توجه نداشته باشند كه او شوكه شده و كاملاً پريشان و ناراحت است. معمولاً در اين شرايط، ممكن است كودك به شدت احساس گناه كند و خود را مسئول فوت اين شخص بداند. اين حالت خصوصاً وقتي در وجود او تشديد مي شود كه او با خود فكر مي كند زماني كه به خاطر مسئله اي از دست شخص فوت شده ناراحت بوده، آرزوي مرگ او را كرده و يا اينكه در زمان حياتش، او را به اندازه كافي دوست نداشته است.
پس از فوت يكي از نزديكان، رفتارهاي كودك نيز تغيير مي كند. برخي از بچه ها، كارهاي كودكانه انجام مي دهند، خود را بيشتر از قبل لوس مي كنند، خواب راحتي ندارند و يا دچار افت تحصيلي مي شوند. در واقع مرگ براي كودك رويدادي است كه او را از يكي از عزيزان جدا مي كند و هر رابطه اي با او را قطع مي كند كه همين مسئله موجب نگراني و اندوه فراوان كودك مي شود.
پس اگر شما هم كودكي داريد كه با اين مسئله روبرو شده، سعي كنيد كه به احساسات و هيجاناتش گوش داده و به سؤالاتش پاسخ دهيد و به او آرامش خاطر بدهيد كه شما و ديگر اطرافيان كنار او هستيد و از او مراقبت مي كنيد. بسيار مهم است كه خويشتن داري و ترديد هاي او را در نظر بگيريد. اگر تمايلي ندارد كه در مراسم خاكسپاري شركت كند، او را مجبور نكنيد زيرا ضربه روحي براي او خواهد بود. به رفتار و رويه خودش با او رفتار كنيد. در موقعيت هايي اين چنين، هر كودكي واكنش خاصي نشان مي دهد كه پيش بيني آن مشكل است. رفتار او به سن، بلوغ فكري، موقعيت فوت و رابطه اي كه او با شخص فوت شده داشته بستگي دارد.
در برخي موارد توصيه مي شود با يك متخصص و روانشناس در مورد رفتار مناسب با كودك مشورت شود. بعضي از كتاب هاي مفيد نيز مي تواند در اين زمينه راهنماي خوبي باشد.
مرگ، موضوع قابل توجهي است كه بسياري از والدين از صحبت كردن راجع به آن طفره مي روند. گفت و گو در اين باره با كودك، اضطراب و نگراني او را كاهش مي دهد و به او كمك مي كند تا راحت تر با اين مسئله كنار بيايد.
معرفي سايت مرتبط با اين مقاله
تصاوير زيبا و مرتبط با اين مقاله