زمان شروع غذاهاي مکمل شير مادر

از شيرگيري و يا به عبارتي صحيح ترتغيير رژيم غذايي کودک از شيرتنها، به شير و غذاهاي مکمل ديگر از حدود ماه هاي پنجم و ششم مي تواند آغاز شود. البته پزشک متخصص با توجه به وضعيت سلامت عمومي بدن کودک، نيازهاي رشدي او و نيز نوع شيري که با آن تغذيه مي شود مي تواند به طور دقيق تاريخ آن را مشخص نمايد. اما معمولاً زماني که نوزاد وارد پنجمين ماه حيات خود مي شود، شير به تنهايي قادر به برطرف نمودن نيازهاي رشدي، که دراين مرحله به شدت احساس مي شود، نيست.
در اين سن وزن کودک معمولاً به دو برابر وزن هنگلام تولد خود رسيده است. به دليل اين رشد سريع، متخصصان امور تغذيه اطفال، افزودن مواد غذايي جديد به برنامه غذايي کودک را، همراه با رعايت اصول و نکات مربوط به آن توصيه مي نمايند. تأخير در اين امر سبب آن مي شود که نوزاد در اثر احساس گرسنگي دائما گريه کند. و حتي شبها با فاصله کمي از شير خوردن مرتباً بيدار شده و بيقراري کند. اما همان طور که قبلاً نيزاشاره شد، هرگز نمي توان زمان دقيق و مشخص را براي از شيرگيري همه کودکان به طور يکسان توصيه نمود و اين امر برعهده پزشک متخصص است.

نکات مهم

1-اگر کودک ازشير مادرتغذيه مي کند، مي توان حتي تا پايان شش ماهگي براي تغيير برنامه غذايي او صبر کرد.
2-در اولين ماه از شيرگيري، فقط يک وعده يعني نهار، به کودک غذاداده مي شود و وعده هاي ديگر را طبق روال سابق فقط شير مادر و يا شير خشک مي خورد.
3-از ماه بعد ( ماه دوم از شيرگيري )، مي توان در وعده شام نيز به او سوپ داد.
4-يک کودک 5 يا 6 ماهه، علاوه بردو وعده شام و نهار، روزانه به نيم ليتر شيراحتياج دارد.
او هنوز براي ارضاء نيازهاي روحي رواني خود، به مکيدن عشق مي ورزد.
5-از دادن شير گاو ( شير پاستوريزه )، حتي به صورت رقيق شده آن با آب، تا قبل از يک سالگي به شدت خودداري نماييد، زيرا هضم آن براي کودک تا قبل از يک سالگي ، بسيار سنگين بوده و مي تواند سبب بروز آلرژي شود.
6-اگر کودک بيمار است، از شيرگيري و دادن سوپ به او را به بعد ازبهبودي کامل موکول کنيد.
7-هر بار فقط يک ماده غذايي را به سوپ او اضافه کنيد و پس ازچند روز مي توانيد ماده غذايي ديگري را به غذاي او بيفزاييد. ابتدا از مقدار بسيار کم و در حد تمايل و خواست کودک شروع کرده و به تدريج به آرامي به مقدارآن بيفزاييد.
8-هرگز براي له کردن مواد داخل سوپ و يا غذاي کودک ازمخلوط کن برقي استفاده نکنيد. زيرا اين عمل سبب آن مي شود که مقدار زيادي هوا به صورت حبابهاي بسيار ريزي وارد غذاي کودک شده و باعث بروز دل درد در او گردد.
9-به ياد داشته باشيد که هيچ قانون خاصي را نمي توان در مورد همه کودکان به طور يکسان رعايت نمود. در مورد خوردن غذا نيز هرکودکي ذائقه مخصوص به خود را دارد. چه در مورد مزه و طعم و چه در خوردن مقدار غذا.
10-از دادن غذاهاي جامد و سفت به کودک خودداري نماييد. زيرا او هنوز قدرت جويدن واستفاده از تکنيک مخلوط کردن آب بزاق با غذا قبل از بلعيدن را به دست نياورده است. به همين دليل، اطفال در اين سن، غذاهاي آبکي و له شده را ترجيح مي دهند.
11-به هنگام استفاده ازگندم در غذاي کودک مراقب گلوتين ( جزء پروتئين گندم که به شدت براي کودکان زير6 ماه سمي مي باشد ) باشيد و بنابراين استفاده از آن را به بعد از شش ماهگي به تعويق اندازيد.
12-جهت تهيه غذاي کودک، کمتر از غذاهاي آماده و بسته بندي شده که حاوي برخي مواد شيميايي براي طولاني ترکردن مدت نگهداري آنها مي باشد، استفاده نماييد. به هنگام خريد آنها، انواعي را انتخاب کنيد که کمتر افزودني هاي ديگر به آنها اضافه شده باشد. البته هميشه استفاده از مواد غذايي تازه و مرغوب ارجحيت دارد.
13-تا يک سالگي غذا را بدون نمک به کودک بدهيد. اضافه کردن نمک به غذاي او، سبب وارد آوردن فشار به کليه ها مي گردد.
14-مواد غذايي که ممکن است آلرژي زا باشند، مانند تخم مرغ و ماهي را بعد از 8 ماهگي به غذاي کودک اضافه کنيد. در کودکاني که در خانواده آنها مورد حساسيت وجود داشته است، دادن اين نوع مواد غذايي را به بعد از يک سالگي موکول نماييد.
15-سعي نکنيد تنها ازيک ماده غذايي خاص هميشه استفاده کنيد.
با رعايت نکات فوق الذکر، کودک را با مزه مواد غذايي مختلف و متناسب با سن او، آشنا کنيد. مزه و رنگ غذا مي تواند درتمايل و يا عدم تمايل کودک به غذا خوردن مؤثر باشد. اين امرعلاوه برتربيت غذايي کودک، به او اين امکان را مي دهد که از مواد مغذي همه مواد غذايي بهره بگيرد.
منبع: کتاب کودک من
/س