بازی‌های المپیک

بازی‌های المپیک یک مسابقه ورزشی بین المللی است که هر چهار سال در یک شهر از شهرهای مختلف جهان برگزار می شود. هزاران ورزشکار از سراسر جهان در ورزشهای فردی و تیمی در برابر یکدیگر رقابت می کنند. بیش از 1 میلیارد نفر تماشای بازی در تلویزیون را پیگیری می کنند.
اولین بازی‌های المپیک در یونان در 776 قبل از میلاد برگزار شد. آنها بازی‌های باستانی نامیده می شدند و تا قرن چهارم بعد از میلاد به طول انجامید. بازی‌های مدرن در سال 1896 آغاز شد، زمانی که فرانسوی پیر د کوبرتن بازی‌های جدید را به ارمغان آورد تا صلح و دوستی را برای جوانان سراسر جهان به ارمغان بیاورد.
امروز، بازی‌های تابستانی و زمستانی وجود دارد. تا 1994 هر دو بازی در همان سال برگزار می شد، اما اکنون با یک فاصله زمانی دو ساله از هم جدا شده اند.

حلقه های المپیک

مراسم و نمادها
بازی‌های المپیک با مراسم افتتاحیه آغاز می شود. ورزشکاران از همه کشورهای شرکت کننده به ورزشگاه می روند. یونان در ابتدا وارد می شود، زیرا اولین ملتی بود که بازی‌های المپیک را برگزار می کرد و کشور میزبان در آخرین لحظات وارد می شود.
پرچم المپیک برافراشته می شود و یک ورزشکار انتخاب شده شعله المپیک را روشن می کند. این یک نماد روح، دانش و زندگی است. آتش، نشانی از المپیا، یک شهر کوچک در یونان است و بسیاری از دونده ها شعله را در یک رله ی مشعل (حمل نوبتی مشعل) به سایت بازی‌ها انتقال می دهند. شعله از شروع مراسم افتتاحیه تا پایان بازی‌ها می سوزد.
حلقه های المپیک در سال 1913 ایجاد شد و پنج قاره (آفریقا، آسیا، اروپا، استرالیا و آمریکا) را تشکیل می دهند.
تمام ورزشکاران باید سوگند المپیک را یاد کنند. یکی از آنها باید وعده دهد که تمام ورزشکاران بهترین ها را به خود اختصاص داده و در راهی عادلانه رقابت می کنند.
پس از هر رویداد، مدال به سه تن از ورزشکاران داده می شود. آنها مدال طلا، نقره و برنز دریافت می کنند. پرچم های آنها برافراشته شده و سرود ملی کشور برنده نواخته خواهد شد.

کمیته بین المللی المپیک

IOC سازمانی است که بازیها را اداره می کند. این سازمان تصمیم می گیرد که ورزش و رویدادها در بازی‌ها برگزار شود. IOC همچنین میزبان شهر برای بازی‌های تابستانی و زمستانی، حداقل هفت سال قبل از برگزاری آن، را انتخاب می کند. شهرهایی که بازی را می خواهند باید نشان دهند که:
آنها دارای استادیوم های کافی برای همه رویدادها هستند
آنها فضای کافی برای همه ورزشکاران دارند
آنها می توانند برای ورزشکاران ایمنی فراهم آورند
آنها می توانند ورزشکاران و تماشاگران را از یک رویداد به رویدادی دیگر انتقال دهند
شهرهای میزبان باید یک روستای المپیک را بسازند که در آن همه ورزشکاران در طول بازی‌ها زندگی می کنند.
 

بیشتر بخوانید: اولین ها در تاریخ المپیک

 

چگونه ورزشکاران می توانند شرکت کنند؟

به طور معمول، هر کشوری برای خودش تصمیم می گیرد که ورزشکاران و زنها مجاز به شرکت در آن باشند. ورزشکاران باید قبل از شروع بازی‌های المپیک، با پیروزی و موفقیت در مسابقات، واجد شرایط بازی باشند.
ورزشکاران، که برای کشورشان بازی می کنند باید یک شهروند آن کشور باشند. سال ها، فقط آماتورها توانستند در بازی‌ها شرکت کنند، اما امروزه اکثراً ورزشکاران حرفه ای هستند که پول خود را از طریق ورزش به دست می آورند.
اکثر دولت ها پول تیمهای خود را می پردازند به طوری که بتوانند در بازی‌ها شرکت کنند.

بازی‌های باستانی

بازی‌های المپیک باستانی در المپیا، یونان هر چهار سال یک بار جشن گرفته می شد. آنها به افتخار خدای زئوس برگزار می شدند. در بازی‌های اولیه، تنها مردان یونانی مجاز به شرکت در این رقابت بودند. این بازی‌ها شامل ورزش هایی نظیر footraces، کشتی، بوکس، pentatlon و اسب سواری بود. آخرین رویداد بازی‌ها معمولا واگن کشی با ارابه بود.
هنگامی که رومیان یونان را در 140 قبل از میلاد فتح کردند این بازی‌ها معنای مذهبی خود را از دست دادند و در سال 393 امپراتور روم این رویداد را ممنوع کرد.

بازی‌های تابستانی

بازی‌های تابستانی در فصل تابستان کشور میزبان برگزار می شود. آنها 16 روز طول می کشد. امروزه بیش از 270 رویداد در طول بازی وجود دارد. بیش از 15 هزار ورزشکار از 190 کشور در آن شرکت می کنند.

بازی‌های زمستانی

اولین بازی‌های زمستانی اختصاصی در سال 1924 در شامونیکس فرانسه برگزار شد. معمولا در فوریه برگزار می شود. امروزه المپیک زمستانی شامل بیش از 60 رویداد است. ورزشکاران از بیش از 60 کشور شرکت می کنند.

سیاست و بازی‌های المپیک

در گذشته، مسابقات المپیک با مسائل سیاسی آشنا شده بود. در سال 1936، IOC برلین را به عنوان سایت برای بازی‌های تابستانی 1936 انتخاب کرد. چند سال بعد حزب نازی آدولف هیتلر به قدرت رسید و هیتلر از بازی‌ها برای نشان دادن قدرت آلمان استفاده کرد.
در سال 1968، دو تن از اعضای سیاه پوست آمریکایی در برابر حکومت خود اعتراض کردند و هنگامی که سرود ملی آمریکا پخش شدند، مشت های خود را بالا بردند.
در سال 1980، ایالات متحده آمریکا و بسیاری از کشورهای دیگر، به دلیل حمله شوروی به افغانستان در یک سال قبل، در مسابقات شوروی شرکت نکردند. در عوض، روس ها و دیگر کشورهای کمونیست حاضر به شرکت در بازی‌های 1984 در لس آنجلس نشدند.
بدترین روز در تاریخ المپیک در تاریخ 5 سپتامبر 1972 در طول بازی‌های مونیخ بود. هشت فلسطینی به روستای المپیک وارد شدند و دو ورزشکار اسرائیلی را کشتند و 9 نفر دیگر گروگان گرفته شدند. آنها می خواستند دولت اسرائیل بیش از 400 زندانی عرب را در اسرائیل آزاد کند. در جریان نبرد با پلیس های آلمان، همه گروگان ها و فلسطینی ها کشته شدند.

المپیا امروز

بازی‌های المپیک در سال های گذشته بسیار موفق بوده اند. مردم بیشتر و بیشتری قادر به تماشای آنها در تلویزیون هستند و ایستگاه های تلویزیونی پول بیشتری برای حقوق پخش بازی‌ها صرف می کنند. IOC پول بیشتری نسبت به قبل کسب می کند. با استفاده از این پول آنها به ورزشکاران در کشورهای فقیرتر کمک می کنند.
مواد مخدر تبدیل به یک مشکل بزرگ شده است. بعضی از ورزشکاران قبل و در طول بازی برای کمک به رشد عضلات خود دارو مصرف می کنند. زمانی که آنها گرفتار می شوند، رد صلاحیت می شوند، و مدال های آنها از آنها گرفته می شود.