دم نوش زنجبیل

زَنجِبیل یا زنجفیل یک گیاه خوراکی، ادویه و گیاه دارویی است. زنجبیل از گیاه زرد رنگ دارای رگه‌های بنفش به دست می‌آید. اگر چه معمولاً از زنجبیل به عنوان ریشه‌ی آن گیاه نام برده می‌شود، ولی در اصل قسمت مورد استفاده گیاه ساقه متورم شده زیر زمینی آن است که «ریزوم» نام دارد. طبیعت زنجبیل در طب سنتی گرم و خشک است.

خواص درمانی

زنجبیل تقویت کننده‌ی حافظه، تقویت کننده‌ی قوه باه، تقویت کننده دستگاه گوارش و معده، تقویت کننده قوای رئیسه بدن، خون‌ساز و تنظیم‌کننده‌ی ادرار است. این دم نوش بر طرف کننده عطش و ادرارآور است. مُلَین است و در درمان اسهال ساده و خونی، کاهش چربی خون، بالا بردن فشار خون، قطع حیض، ضعف اعصاب، نفخ، رطوبت مزاج، بلغم، درد مفاصل و بیماری‌های مفصلی، کمر درد، مسمومیت غذایی، سرفه، تهوع و آشفتگی در مسافرت و انعقاد خون مفید است.
زنجبیل دارای خاصیت ضد سرطانی می‌باشد. مخصوصاً از سرطان روده بزرگ در انسان جلوگیری می‌کند. زنجبیل محرک دستگاه گوارش است و نوشیدن دم نوش آن قبل از غذا باعث افزایش اشتها و بعد از غذا باعث هضم غذا می‌شود. زنجبیل با افزایش ترشح بزاق دهان و آنزیم‌های مجرای گوارشی، به هضم و جذب مواد غذایی کمک می‌کند. زنجبیل خلط‌آور است و با بیرون راندن مخاط خلطی از ریه‌ها، به درمان آسم، برونشیت و دیگر مشکلات تنفسی کمک می‌کند. دم نوش زنجبیل داروی بسیار مناسبی برای پیشگیری و درمان سرماخوردگی و گلودرد است. برای از بین بردن عفونت‌های معده و روده از این دم نوش استفاده کنید.

بیشتر بخوانید: عوارض جانبی ناشی از مصرف چای زنجبیل

 

موارد منع مصرف

زیاده روی در مصرف باعث ایجاد فشار خون و ضعف نیروی جنسی می‌شود. زنجبیل برای افرادی که دچار زخم معده می‌باشند، توصیه نمی‌شود. مصرف هم زمان آن با داروهای ضد انعقاد که برای رقیق شدن خون استفاده می‌شود منع شده است. همچنین اگر باردار هستید یا اینکه به نوزاد خود شیر می‌دهید، جهت مصرف آن حتما با پزشک خود مشورت کنید.

طرز تهیه

یک قاشق چای خوری زنجبیل را در یک لیوان آب جوش بریزید و در ظرف را بگذارید تا حدود ده دقیقه بماند؛ سپس با کمی عسل مخلوط کرده و میل نمایید.
منبع مقاله :
عباسی، زهرا، (1396)، کافی‌شاپ در خانه، قم: فاتح خیبر، چاپ اول.