روزنتسوایخ

در میان متفکران جدید، روزنتسوایخ، فیلسوف یهودی آلمانی، نقشی محوری دارد
 

چکیده:
روزنتسوایخ معتقد است به عنوان شخصی یهودی می تواند نظر بی طرفانه ای دربارۀ مسیحیت داشته باشد اما مسیحیان به سبب اهداف تبلیغی و تبشیری شدن نمی توانند به یهودیت چنین نگاه بی طرفانه ای داشته باشند. بین یهودیت و مسیحیت آموزه های مشترکی وجود دارد؛ هر دو در مفاهیم خدا، وحی، دعا و رهایی پایانی اشتراک دارند. روزنتسوایخ این مشارکت را به صورت نمادین بیان می کند، به این صورت که اسرائیل را همچون ستاره و مسیحیت را همچون پرتوهای آن تصویر می کند.
 
تعداد کلمات: 932 کلمه / تخمین زمان مطالعه: 5 دقیقه

روزنتسوایخ همچون هرمان کوهن به عیسای تاریخی علاقه مند نبود، بلکه بیشتر دغدغه حقیقت الهیاتی داشت. این علاقه از سوی دوستان او از جمله یوگن روزنتسوک و رودلف ارنبورک، که مسیحی شدند، به وجود آمد. آنها تلاش می کردند او را نیز به تغییر آیین را دارند.
 
روزنتسوایخ معتقد است به عنوان شخصی یهودی می تواند نظر بی طرفانه ای دربارۀ مسیحیت داشته باشد اما مسیحیان به سبب اهداف تبلیغی و تبشیری شدن نمی توانند به یهودیت چنین نگاه بی طرفانه ای داشته باشند. با این وصف، روزنتسوایخ معتقد بود دورۀ جدید فرصت های جدیدی برای جوامع دینی فراهم آورده تا به فهم بهتری از یکدیگر نایل شوند. او با توجه به این شرایط در صدد تبیین ماهیت ایمان یهودی برای دوستانش، که تازه تغییر آیین داده بودند، برآمد. در عین حال او می دانست که انجام دادن این کار چندان که می نماید آسان نیست.
 
بین یهودیت و مسیحیت آموزه های مشترکی وجود دارد؛ هر دو در مفاهیم خدا، وحی، دعا و رهایی پایانی اشتراک دارند. روزنتسوایخ این مشارکت را به صورت نمادین بیان می کند، به این صورت که اسرائیل را همچون ستاره و مسیحیت را همچون پرتوهای آن تصویر می کند.
 
«حقیقت، مقصود تمام حقیقت، نه به یهودیان تعلق دارد نه به ما. ما از درون خود حقیقت را با خود داریم و اگر خواهان حقیقت هستیم باید به درون خود نظر افکنیم. ما خواهان دیدن ستاره ایم نه پرتوهای آن. کسی که به دنبال تمام حقیقت است باید علاوه بر نور به چیزی که نور از آن ساطع می شود، در مثال مذکور ستاره، نیز دسترسی داشته باشد. از طرفی، برای ما یهودیان از ازل مقدر شده که ستاره را ببینیم‌».