![جست وجوي عشق جست وجوي عشق](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/11a24842-1029-4d7f-ab13-c4d3d56b909c.jpg)
![جست وجوي عشق جست وجوي عشق](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/1/1388/ordibehesht/07/6562.jpg)
جست وجوي عشق
شايد عبارت " جست وجوي عشق " يکي از همان عبارات کليدي دنياي ما شده باشد اما با شما شرط مي بندم که اگر نخواهيد به درستي معني آن را درک کنيد قطعاً دچار اشتباه و حتي بعضاً دچار توهم معنا در مورد عشق خواهيد شد .
زماني که از " جستجوي عشق " سخن مي گوئيم منظور ما آن نيست که عشق گم شده يا آن را از دست داده ايم چرا که اصلاً عشق گم شدني يا فراموش شدني نيست . عشق يک موهبت الهي است که بستگي دارد ما با آن چگونه برخورد کنيم و مواجه شويم و هر آنچه که بعد از عشق بروز مي کند . ابداً ربطي به خود عشق ندارد . در واقع اين ما هستيم که تصميم مي گيريم عشق چه نتايجي و دستاوردهايي را براي ما رقم بزند .
شايد شما کسي باشيد که يکبار در عشق شکست خورده است و شايد هم بدتر از آن جز کساني هستيد که دائماً در روابط عاشقانه خود با مسائل و مشکلات پيچيده مواجه مي شوند . اما آيا مطمئنيد اين به خود عشق مربوط است ؟ آيا مطمئنيد که مشکل از خود عشق است يا آنکه بد نيست کمي هم منطقي تر باشيم و بپذيريم اين خودمان هستيم که با تعاريف عجيب و غريب از عشق خودمان را در يک رابطه عاشقانه به مساله و چالش مي کشانيم .
مثلاً شايد بارها شنيده ايد که مي گويند عشق کور است . واقعاً گفتن و شنيدن اين جملات جاي تعجب و حيرت دارد . آخر مگر عشق چشم داشته است که حالا کور شود ؟ و اصلاً چشم هاي عشق کجاست ، زير ابرو يا بالاي ابرو ؟!
نه ! من بيشتر بر اين باورم اين ما هستيم که عشق را کور و نابينا و ناشنوا مي کنيم و البته چه بسا انسان هايي هستند که نابينا و ناشنوا هم هستند اما کور و کر نيستند ! منظورم اين است شايد چشم هايشان نبيند و گوش هايشان توانايي شنيدن نداشته باشد اما با دل مي شنوند و مي بينند .
چطور است که عشق براي بسياري دو چشم درشت و تيزبين دارد و سال ها دوام مي آورد و حتي بعد از مرگشان هم طرف مقابلشان هنوز عاشق او باقي مي ماند اما بعضي چنان زهر چشمي از عشق مي گيرند که خودشان هم مي گويند غلط بکنم اگر بار ديگر عاشق شوم ؟ اين به عشق چه ربطي دارد ؟!
البته در جامعه ما که عشق به خود ، کاري زشت و خودپسندانه به نظر مي رسد بايد هم روابط عاشقانه اينگونه کور باشد . بايد هر دو چشم و چشم دل عاشق کور باشد و همه چيز را يک طرفه ببيند و قضاوت را به نفع گيرد . در جامعه اي که هنوز فرد عشق به خود را نياموخته و ندارد پس چگونه قرار است عشق اش را به کسي و بدون چشمداشت ببخشد ؟
معمولاً بخشش و بخشايش زماني حادث مي شود که پر و غني از چيزي باشيم . تا خودمان از عشق و احساس زيباي آن لبريز نشويم بعيد است بتوانيم آن را بدون انتظار بازگشت به کسي ببخشيم و بعيد است که در راه عشق و عاشقي بتوانيم ثابت قدم باشيم و به جاي روي آوردن به قوانين سخت و پيچيده با تمام قوا آن را ساده و دلپذيرتر کنيم .
سادگي ، سادگي ، سادگي ! اين تنها رمز لذت بردن از زندگي است . نگاهي به مهمترين قوانين آفرينش بيندازيد . همه در نهايت سادگي از اهميت و جايگاه بالا برخوردارند .
يک روانشناس در يکي از برنامه هاي خود حرف جالبي در مورد پيچيدگي عشق داشت . مي گويد بعضي ها آنچنان درگير قوانين پيچيده براي عشق و عاشقي مي شوند که آن را تبديل به يک صندوقچه با قفل هاي رمزدار مي کنند . حالا بايد قفل را در بيست و دو حالت و جهت متفاوت بچرخاني تا اگر که درست بود قفل باز شود .
اگر فلان کار را بکني تو را دوست خواهم داشت ، حالا که اين کار را نکرده اي از چشمانم افتاده اي ، حالا که مطابق ميل من رفتار نمي کني احساس مي کنم ديگر عشق سابق را به تو ندارم ، حالا که حاضر نيستي هميشه پيش من باشي پس از عشق چيزي نمي داني !
در چنين وضعي کافي است کمي با خود صادق باشي . گفتي چه ؟ چون او در تمامي دقايق در کنار تو نيست پس از عشق چيزي نمي داند ؟ چه کسي حاضر است يک نفر را در همه دقايق عمرش ببيند ؟ پس زمان تنها بودن و خلوت کردن با خود دقيقاً کي مي شود ؟
گفتيم تنها زماني مي توانيم چيزي را به کسي ببخشيم که خودمان سرشار از آن باشيم . تنها زماني مي توانيم عشقمان را نثار کسي کنيم که عاشق خودمان باشيم . کساني که مي خواهند از هر بيست و چهار ساعت ، بيست و پنج ساعت عمرشان را با معشوق بگذرانند بعيد است چيزي از عشق به خود بدانند چرا که اگرکوچکترين آگاهي از آن داشتند لحظاتي را براي خلوت کردن با خود و در آغوش کشيدن خودشان صرف مي کردند . لحظاتي را مغتنم مي دانستند تا خودشان را تنها بيابند و با خود همدل شوند و به گفتگو بپردازند و خداي خود را ستايش کند .
متأسفانه به دليل همين اشتباهات که بعضاً در نظرات يک طرفه ما صحيح هم به نظر مي رسند لفظ عشق و عاشقي در جامعه ما خراب شده است . وقتي مي گويند کسي عاشق است او را دخترک يا پسرک جوان و سر به هوا مي بينند که قطعاً اگر شش ماه ديگر نه ، دو سال ديگر از تصميم خود دست مي کشد .
اما شما نبايد چنين باوري نسبت به عشق داشته باشيد . عشق انحصار روابط نيست ، عشق بخشيدن است و دقيقاً زماني که مي گويم فلان کار را بکن تا عاشقت باشم هويت عشق را زير يک علامت سوال بزرگ برده ايم و خراب کرده ايم . عشق و تمام لذت آن در اين است که ما کسي را دوست بداريم و عاشقش باشيم . در واقع اين عاشق بودن است که زيباست و نه معشوق !
بايد بياموزيم همانگونه که هستيم خودمان را دوست بداريم و عاشق خود باشيم . بايد ابتدا خودمان را سرشار و لبريز از عشق و احساس آن کنيم و بعد براي بيشتر شدن آن ، عشقمان را به ديگران ببخشيم . بخشيدن باعث مي شود تا بيشتر به دست بياوريم . بايد بخشنده عشقي بدون انتظار جبران باشيم تا با اين کار ظرفيت عاشق بودنمان راافزايش دهيم .
بايد همانگونه که هستيم خودمان را دوست بداريم و عاشق خود باشيم تا ذهنمان آماده پذيرش ديگران بدون توجه به موارد سطح پائيني چون ظاهر آنها باشد . بايد بتوانيم خودمان را دوست بداريم تا تمرين عاشقي و دوست داشتن ديگران را کرده باشيم بايد عاشق خود باشيم تا معني عشق را بدانيم و بتوانيم معنايي را در روابط عاشقانه خود با ديگري جستجو کنيم .
ما عاشق مي شويم تا از دوست داشتن لذت ببريم و نه از دوست داشته شدن و حال جالب آنکه کساني که دوستدار و عاشق هستند دوست داشتني هم خواهند بود چرا که مردم آنها را بخشنده و خيرخواه و انسان مي دانند . توهمات و تعاريف قراردادي عشق و عاشقي را از بنيان حذف کنيد و عاشق بمانيد . عشق درون خود شماست . اين موهبت را در خود جستجو کنيد ، عشق هرگز گم نشده و نخواهد شد . در وجودتان است !
منبع:مجله خانواده شاد شماره 39
/خ
زماني که از " جستجوي عشق " سخن مي گوئيم منظور ما آن نيست که عشق گم شده يا آن را از دست داده ايم چرا که اصلاً عشق گم شدني يا فراموش شدني نيست . عشق يک موهبت الهي است که بستگي دارد ما با آن چگونه برخورد کنيم و مواجه شويم و هر آنچه که بعد از عشق بروز مي کند . ابداً ربطي به خود عشق ندارد . در واقع اين ما هستيم که تصميم مي گيريم عشق چه نتايجي و دستاوردهايي را براي ما رقم بزند .
شايد شما کسي باشيد که يکبار در عشق شکست خورده است و شايد هم بدتر از آن جز کساني هستيد که دائماً در روابط عاشقانه خود با مسائل و مشکلات پيچيده مواجه مي شوند . اما آيا مطمئنيد اين به خود عشق مربوط است ؟ آيا مطمئنيد که مشکل از خود عشق است يا آنکه بد نيست کمي هم منطقي تر باشيم و بپذيريم اين خودمان هستيم که با تعاريف عجيب و غريب از عشق خودمان را در يک رابطه عاشقانه به مساله و چالش مي کشانيم .
مثلاً شايد بارها شنيده ايد که مي گويند عشق کور است . واقعاً گفتن و شنيدن اين جملات جاي تعجب و حيرت دارد . آخر مگر عشق چشم داشته است که حالا کور شود ؟ و اصلاً چشم هاي عشق کجاست ، زير ابرو يا بالاي ابرو ؟!
نه ! من بيشتر بر اين باورم اين ما هستيم که عشق را کور و نابينا و ناشنوا مي کنيم و البته چه بسا انسان هايي هستند که نابينا و ناشنوا هم هستند اما کور و کر نيستند ! منظورم اين است شايد چشم هايشان نبيند و گوش هايشان توانايي شنيدن نداشته باشد اما با دل مي شنوند و مي بينند .
چطور است که عشق براي بسياري دو چشم درشت و تيزبين دارد و سال ها دوام مي آورد و حتي بعد از مرگشان هم طرف مقابلشان هنوز عاشق او باقي مي ماند اما بعضي چنان زهر چشمي از عشق مي گيرند که خودشان هم مي گويند غلط بکنم اگر بار ديگر عاشق شوم ؟ اين به عشق چه ربطي دارد ؟!
البته در جامعه ما که عشق به خود ، کاري زشت و خودپسندانه به نظر مي رسد بايد هم روابط عاشقانه اينگونه کور باشد . بايد هر دو چشم و چشم دل عاشق کور باشد و همه چيز را يک طرفه ببيند و قضاوت را به نفع گيرد . در جامعه اي که هنوز فرد عشق به خود را نياموخته و ندارد پس چگونه قرار است عشق اش را به کسي و بدون چشمداشت ببخشد ؟
معمولاً بخشش و بخشايش زماني حادث مي شود که پر و غني از چيزي باشيم . تا خودمان از عشق و احساس زيباي آن لبريز نشويم بعيد است بتوانيم آن را بدون انتظار بازگشت به کسي ببخشيم و بعيد است که در راه عشق و عاشقي بتوانيم ثابت قدم باشيم و به جاي روي آوردن به قوانين سخت و پيچيده با تمام قوا آن را ساده و دلپذيرتر کنيم .
سادگي ، سادگي ، سادگي ! اين تنها رمز لذت بردن از زندگي است . نگاهي به مهمترين قوانين آفرينش بيندازيد . همه در نهايت سادگي از اهميت و جايگاه بالا برخوردارند .
يک روانشناس در يکي از برنامه هاي خود حرف جالبي در مورد پيچيدگي عشق داشت . مي گويد بعضي ها آنچنان درگير قوانين پيچيده براي عشق و عاشقي مي شوند که آن را تبديل به يک صندوقچه با قفل هاي رمزدار مي کنند . حالا بايد قفل را در بيست و دو حالت و جهت متفاوت بچرخاني تا اگر که درست بود قفل باز شود .
اگر فلان کار را بکني تو را دوست خواهم داشت ، حالا که اين کار را نکرده اي از چشمانم افتاده اي ، حالا که مطابق ميل من رفتار نمي کني احساس مي کنم ديگر عشق سابق را به تو ندارم ، حالا که حاضر نيستي هميشه پيش من باشي پس از عشق چيزي نمي داني !
در چنين وضعي کافي است کمي با خود صادق باشي . گفتي چه ؟ چون او در تمامي دقايق در کنار تو نيست پس از عشق چيزي نمي داند ؟ چه کسي حاضر است يک نفر را در همه دقايق عمرش ببيند ؟ پس زمان تنها بودن و خلوت کردن با خود دقيقاً کي مي شود ؟
گفتيم تنها زماني مي توانيم چيزي را به کسي ببخشيم که خودمان سرشار از آن باشيم . تنها زماني مي توانيم عشقمان را نثار کسي کنيم که عاشق خودمان باشيم . کساني که مي خواهند از هر بيست و چهار ساعت ، بيست و پنج ساعت عمرشان را با معشوق بگذرانند بعيد است چيزي از عشق به خود بدانند چرا که اگرکوچکترين آگاهي از آن داشتند لحظاتي را براي خلوت کردن با خود و در آغوش کشيدن خودشان صرف مي کردند . لحظاتي را مغتنم مي دانستند تا خودشان را تنها بيابند و با خود همدل شوند و به گفتگو بپردازند و خداي خود را ستايش کند .
متأسفانه به دليل همين اشتباهات که بعضاً در نظرات يک طرفه ما صحيح هم به نظر مي رسند لفظ عشق و عاشقي در جامعه ما خراب شده است . وقتي مي گويند کسي عاشق است او را دخترک يا پسرک جوان و سر به هوا مي بينند که قطعاً اگر شش ماه ديگر نه ، دو سال ديگر از تصميم خود دست مي کشد .
اما شما نبايد چنين باوري نسبت به عشق داشته باشيد . عشق انحصار روابط نيست ، عشق بخشيدن است و دقيقاً زماني که مي گويم فلان کار را بکن تا عاشقت باشم هويت عشق را زير يک علامت سوال بزرگ برده ايم و خراب کرده ايم . عشق و تمام لذت آن در اين است که ما کسي را دوست بداريم و عاشقش باشيم . در واقع اين عاشق بودن است که زيباست و نه معشوق !
بايد بياموزيم همانگونه که هستيم خودمان را دوست بداريم و عاشق خود باشيم . بايد ابتدا خودمان را سرشار و لبريز از عشق و احساس آن کنيم و بعد براي بيشتر شدن آن ، عشقمان را به ديگران ببخشيم . بخشيدن باعث مي شود تا بيشتر به دست بياوريم . بايد بخشنده عشقي بدون انتظار جبران باشيم تا با اين کار ظرفيت عاشق بودنمان راافزايش دهيم .
بايد همانگونه که هستيم خودمان را دوست بداريم و عاشق خود باشيم تا ذهنمان آماده پذيرش ديگران بدون توجه به موارد سطح پائيني چون ظاهر آنها باشد . بايد بتوانيم خودمان را دوست بداريم تا تمرين عاشقي و دوست داشتن ديگران را کرده باشيم بايد عاشق خود باشيم تا معني عشق را بدانيم و بتوانيم معنايي را در روابط عاشقانه خود با ديگري جستجو کنيم .
ما عاشق مي شويم تا از دوست داشتن لذت ببريم و نه از دوست داشته شدن و حال جالب آنکه کساني که دوستدار و عاشق هستند دوست داشتني هم خواهند بود چرا که مردم آنها را بخشنده و خيرخواه و انسان مي دانند . توهمات و تعاريف قراردادي عشق و عاشقي را از بنيان حذف کنيد و عاشق بمانيد . عشق درون خود شماست . اين موهبت را در خود جستجو کنيد ، عشق هرگز گم نشده و نخواهد شد . در وجودتان است !
منبع:مجله خانواده شاد شماره 39
/خ