اجداد ما چه مي خوردند؟

چاقي پديده اي است که در همه دنيا در حال شيوع است. از هر 10 نفر آمريکايي، 2 نفر و از 10 اروپايي، يک نفر از چاقي رنج مي برند. ابتلا به ديابت افزايش يافته و بيماري هاي قلبي عروقي و انواع سرطان ها هر روز قرباينان شان را به دام مرگ مي کشند. در کنار تمامي اين بيماري هاي غيرواگير، عوامل ژنيتکي و محيطي که نوع تغذيه عامل دخيل در آنهاست، جايگاه مهمي را به خود اختصاص داده است.
دکتر بويداتن از دانشگاه اموري واقع در آتلانتاي جورجيا در سال 1985 پس از انجام تحقيقات اعلام کرد بازگشت به رژيم غذايي انسان هاي ماقبل تاريخ مي تواند سلامت را به ما بازگرداند. به اعتقاد وي طي 40 هزار سال گذشته و به خصوص 10 هزرا سال گذشته به دليل انقلاب هاي صنعتي و کشاورزي، تغذيه ما دچار فراواني شده است و در پي همين تغييرات، ژن هاي ما نيز تغييرات و جهش هاي هر چند کوچکي پيدا کرده اند.

رژيم غذايي گذشتگان

در گذشته هاي دور، مصرف مواد برداشتي افراد نظير ميوه، سبزي، عسل، گردو و... را تشکيل مي داد. از آنجا که هر کي از افراد خود کشاورزي مي کردند، محصولات به محض چيده شدن مصرف مي شدند و دست خوش تغيير نبودند. واضح است که در اين صورت ميزان ويتامين، پروتئين و مواد معدني در آنها بسيار بيشتر از ميوه و سبزيجاتي که امروز ما پس از دست به دست شدن هاي بسيار مصرف مي کنيم، بوده است. انسان هاي عصر ديرينه سنگي حدود 3 هزار کالري در روز دريافت و 3 تا 10 برابر بيش از ما مواد غذايي ويتامين کسب مي کردند. ميزان ويتامين c دريافتي آنها نيز 600 ميلي گرم در روز يعني 6 برابر آنچه ما امروز توصيه مي کنيم مصرف شود، بوده است، ميزان مصرف روازنه کلسيم و پتاسيم آنها نيز روزانه 10 گرم بوده است در حالي که امروز ما 2/5 گرم مصرف مي کنيم. به همين دلايل احتمال بروز فشارخون در انسان هاي ديرينه سنگي 30 برابر کمتر از احتمال بروز اين بيماري در انسانهاي مدرن عصر کنوني بوده است.
در کنار ميوه و سبزيجات، گوشت نيز جايگاه مهمي را در سبد غذايي آنها داشته است و مردمان عصر ديرينه سنگي تقريباً 30 درصد از کالري مورد نياز روزانه بدن شان را به شکل پروتئين از طريق شکار حيوانات و مصرف گوشت ماهيچه تأمين مي کردند. اين ميزان پروتئين مصرفي تقريباً دو برابر آن چيزي است که امروز متخصصان مصرف آن را توصيه مي کنند. البته اين موضوع را نبايد فراموش کرد که گوشتي که آنها مصرف مي کردند با گوشتي که امروز ما مصرف مي کنيم تفاوت داشته است، زيرا بررسي ها نشان داده است که حيوانات وحشي که از گياهان وحشي تغذيه مي کنند گوشتي کم چرب تر داشته اند.
ميزان چربي موجود در گوشت اين حيوانات 4 درصد بوده در صورتي که ميزان چربي گوشت حيوانات مصرفي ما 25 درصد است. به طور کل تحقيقات نشان داده است که انسان هاي عصر ديرينه سنگي، لبنيات مصرف نمي کرده اند و ميزان چربي اشباع شده دريافتي شان 2 تا 3 برابر پايين تر از ميزان دريافتي اين گروه در حال حاضر است.
بررسي روي استخوان هاي به جا مانده از انسان هاي عصر ديرينه سنگي نشان مي دهد قد اين انسان ها بين 170 تا 180 سانتي متر بوده است. و استخوان هاي محکمي داشته اند که تا عصر ما باقي مانده اند و هيج نشانه اي از پوکي و پوسيدگي در آنها ديده نمي شود و اين به دليل نوع تغذيه آنهاست.
پس از پايان يافتن عصر ديرينه سنگي، مردم به کاشت غلات روي آوردند که تا پيش از آن مصرف نمي شد. 19 هزار سال پيش مردم گندم را شناسايي کرده و به صورت وحشي آن را جمع آوري مي کردند اما 9 هزار سال پيش ياد گرفتند چگونه اين گياه را خود در مزارع توليد کنند و انسان ياد گرفت چگونه مي تواند آن را آسياب کرده و نان بپزد اولين پوسيدگي ها در همين دوران ديده شد و دندان و استخوان ها به دليل قند اين مواد و اسيد فيتيک غلات که کاهش جذب مواد معدني را به همراه داشت دچار پوکي و پوسيدگي شد. ميزان مصرف گوشت نسبت به عصر قبل کاهش يافت و نمک، شکر و مواد لبني جايگزين
مقداري از آن شد اما از آنجا که بدن انسان هنوز قادر به هضم لاکتوز يا همان قند شير نبود مشکلاتي نظير اسهال و نفخ در بسياري از افرد شيوع پيدا کرد.

برگرديم به گذشته

از نظر کارشناسان اين تغذيه همان نوعي است که امرزه متخصصان تلاش مي کنند مردم را به سمت آن بازگردانند. مصرف گوشت هاي کم چرب و خوردن ميوه و سبزيجات فراوان براي جلوگيري از بروز بيماري هاي قلبي و چاقي، کاهش ميزان مصرف آرد و نان براي کاهش ميزان گلوکز در خون که دليل اصلي چاقي در عصر حاضر است و افزايش ميزان پروتئين که جايگزين مناسب مواد قندي است، همه اقداماتي هستند براي برگشتن به وضعيت تغذيه اي که متخصان همواره به آن اشاره دارند.
منبع:روزنامه سلامت - ش 229 /س