گياهان دارويي
انجير
خواص درماني
محل جمع آوري : منطقه سالوك ساريگل پارك ملي تند دوره (دره ي چهل مير)
اسپند
خواص در ماني
محل جمع آوري
اسطو خودوس
نام ديگر :لا واندا
اسطو خودوس معمولا به صورت انبوهدر مناطق گرم مخصوصا روي شيب هاي آهكي مي رويد .
درختچه ي كوتا هي است شبيه بوته كه ساقه اش شكسته ومستقيم و در زير گلهايش برهنه است ومي تواند به بلندي ي 50 تا 60 سانتيمتر برسد . برگهايش باريك و سبز مايل به خاكستري نيزهاي سخت ومتقابل اند. گلها به صورت سنبله در نوك ساقه جمع مي شوند وآبي و ريزند (18ميليمتر ) وبوي معطر و دل پذيزي دارند . گل در تابستان باز مي شود قسمت مورد استفاده :گلها و سر شاخه هاي گل دار.
آويشن
نام ديگر : پونه ي كوهي
اين درختچه ي كوتاه وخاكستري كه ارتفاعش به 10 تا 30 سا نتيمتر مي رسد به صورت خود رو در تمام مناطق گرم وآفتابي مي رويد(در مناطق كوهستاني لا به لاي سنگها فرو مي رود ) همچنين در بسياري از باغ ها نيز كاشته مي شود . شاقه اش چوبي و پر شاخه باريك و مستقيم است . برگهايش حاشيه ي تاب خورده وسطحي زيرين پرزدار دارند . و ريز و نوك تيز اند .
گلها كه زير برگهاي بزرگ جمع مي شوند ؛ ريز و صورتي و سفيد يا بنفش هستند گل در اوخر بهار تا اوايل پاييز باز مي شوند قسمت هاي مورد استفاده :سر شاخه هاي گل دار و برگ . توصيه ميشود كه گل و برگها در زماني كه كه گياه حيث ماده فعالش غني تر از هميشه است يعني در آغاز گل آوري چيده مي شود.
تركيب | خواص | موارد مصرف |
تانن | محرك | سرفه |
اسانس(حاوي تيمول) | ضد تشنج | گلو درد |
بررسي عمومي
تاريخچه
ويرييل (19_70) قبل از ميلاد در مجموعه شعر خود به نام قطعه اي را وقف عطر اين گياه كرد و آن را ببوي عسل تشبيه كرده . آتيوس طبيب نام دار و جراح معروف يوناني قرن پنجم ميلادي در كتابش بنام تتراپيبلوس تاكيد مي كند كه براي نقرسي ها چهار دراگم پودر در آن ناشتا داده وكمي سركه نيز همراه آن مي كنيم اين باعث خروج سموم وعفونتهاي مزاحم بدن كه ايجاد درد مي كنند مشود واوبا توصيه ي دادن پودر اين گياه به اشخاصي كه درد هاي كليوي و مثانه اي ،نفخ كوليت ، حالات غم زدگي و گرفتگي هستند دستور هاي خود را دنبال مي كند .
پلين مي گويد بايد آويشن را در زمان گل دادن چيد و گل هاي آن را در سايه خشك كرد . از اين گياه دو نوع وجود دارد سفيد وسياه كه هردو خواص نيكويي دارند ديد چشم را روشني مي دهندچه به صورت غذا وچه به صورت دوا دارويي بسيار مفيد براي سرفه هاي طولاني و آزار دهنده است كه خروج خلط را آسان مي كند و مخلوط آن با عسل مانع غلظت خون مي گردد . در مصرف خارجي ضماد خردلي آن براي دفع بلغم وآرام كردن دردهاي قديمي گلو و معده نيك است . معذالك بايد آم معتدل بود چه زيادش ايجاد ناراحتي مي كند.
آويشن دوبار در فارما كوپه هاي قرن يازدهم ميلاددي ظاهر مي شود. هيلد گارد وآلبر بزرگ از آن نام برده اند و براي جذام ، فلج وناراحتي هاي عصبي نيكويش مي دانند.
وان سويتين بخار دم كرده را بر عليه لومباگو مصرف ميكند و لمري آن را جهت تقويت مغز و ضد سم آكوليك و كمك كننده ي هضم و مقاوم سازنده بر عليه سموم و انگيزنده رگل و كمك كننده به وضع حمل توصيه مي كند .
خواص
آويشن يك بر انگيزنده ي عمومي است چه بدني وچه رواني . به اين دليل آن را بر عليه تشويشها و دلهره ها و به اصطلاح (ايده هاي سياه ) خوب نمي دانند . عمل آن با مختصري بالا رفتن فشار خون و نيرو هاي بدني همراه است كه خود مي توا ند تقويت كننده ي روح باشد از طر في ديگر به خاطر اثر تونيك آن بر سلسله ي اعصاب مي توان آن را بر عليه تمام بيما ريها ، خسته گيها و ضعف ها به كار برد همينطور در هضم هاي مشكل و درد ناك كمك خوبي محسوب مي شود .
بخاطر خاصيت ضد عفوني كننده ي آن مصرفش در ناراحتي هاي ريوي ،سرما خوردگي ها ،سياه سرفه ،آسم و همينطور بر عفونتهاي دستگاه گوارش و مجاري ادرار مورد دارد .
فراموش نشود كه آويشن شهرت انگيزنده ي هوش و ايجاد كننده ي اشتهاي جنسي را دارد . لوسيون آن از ريزش موها جلوگيري مي كند و به طور كلي گياهي محسوب مي شود كه براي برجا نگاه داشتن سلامتي از آن استفاده ي فراوان مي شود . اگر بتوان شيره ي قهوه صبح را با يك فنجان دم كرده آويشن عوض كرد طولي نمي كشد كه اثرات بسيار خوب آن در مصرف كننده پديدار مي شود . اين اثرات عبارت اند از :
عدم خستگي فكر ،سبكي دستگاهاي گوارش ،از بين رفتن سرفه هاي شديد صبحگاهي و با لا خره كمي انگيزنده و خلسه آور كمترين صفاتي است كه مي توان به آن نسبت داد و كمترين حالاتي است كه مي توان ادعا كرد از مصرف آن حاصل مي شود .
اكليل كوهي
اكليل كوهي درختچه اي است با برگ هاي ماندگار كه در سرزمين هاي خشك نواحي مديترانه اي فراوان است ،ساقه ي چوبي اش مي تواند گاهي به يك ونيم متر تا دو متر برسد . برگهايش متقابل باريك و ضخيم است و به رنگ سبز مايل به خاكستري در رو ومايل به سفيد و كرك دار در زير است .
گلها به رنگ آبي كمرنگ (گاهي سفيد)با لكه هاي بنفش در انتهاي شاخه ها ديده مي شود. گل در آب وهواي مديترانه اي در قسمت اعظم سال و در ديگر نواحي از بهار تا تابستان باز است . اين گياه بوي خوش دارد كه اندكي به بوب كافور شبيه است .
قسمت هاي مورد استفاده : برگ ها و سر شا خه هاي گل دار
تركيب | خواص | موارد مصرف |
اسانس | ضد تشنج | اختلالات گوارشي |
ماده ي تلخ | محرك | سرفه هاي همراه با تشنج |
ساپونين | هضم كننده | تشنج |
اسيد ارگانيك | ضد رماتيسم | تب |
تانن | ضد ناراحتي هاي عصبي | حالت هاي افسردگي |
هتروزيد | مقوي عمومي | رماتيسم |
| التيام بخش | درد هاي مفصلي |
| حلال | ضد عفو ني كننده |
اين گياه زماني در مراسم مذهبي و غير مذهبي در ازدواج ها و مراسم تدفين حضور داشت . از اين گياه تاج مي ساختند.همچنين به عنوان بخور مي سو زاندند و در قرن شانزدهم در يكي از مقابر فراعنه مصر باستان شاخه اي از اين گياه به دست آمد .
اكليل كوهي مخصوصا براي دوران نقاهت خستگي هاي مفرط افسردگيها وحتي براي اشخاصي كه به دل آشوبهو و ميگرن ودلشوره و بي خوابي دچارند ، توصيه شده است . همچنين در موارد سؤ هاضمه ناشي از نا هماهنگي اعضاي دستگاه گوارشي موثر است وهمراه با افزايش ترشح صفرا و تسهيل دفع آن ،دستگاه گوارشي را تقويت مي كند .
براي درمان تنگي نفس ، مي توان از دود برگ هاي خشك استنشاق كرد . در استعمال خارجي بلكه پخته اش را به صورت مرهم روي آماسهاي دردناك و پيچيدگي مفصل وضربه ديدگيها و همچنين رماتيسم مفصلي مي گذارند .
بررسي عمومي
آورد . ولي به علت سبز بودن گياه برگ هت در تمام فصول بدست مي آيد اكليل كوهي وحشي كه در جنوب يافت مي شود بسيار موثر تر از نوع پرورش يافته ي آن است . ارجحيت در مصرف با گياه خشك شده است كه تلخي وگسي آن از حالت تازه كمتر است.
تاريخچه
هوراس به سال 65تا 68 قبل از ميلاد قطعاتي از اشعار خود را تقديم به كيفيات اسرار آميز آكه به آن نسبت داده مي شده نموده است .
ديوسكوريت و تئوفراست آن را به صورت دارويي قطعي در ناراحتي هاي كبدي و معدي تلقي مي كنند و جالينوس تاييد مي كند كه جوشانده ي آن يرقان را عقب رانده و شيره ي تازه گياه همراه عسل در معالجه ي بعضي از ناراحتي هاي چشم مي تواند به كار رود .
اطبا عرب مصارف زيادي از اين گياه را توصيه مي كنند و هم آنها هستند كه كه براي اولين بار موفق شدند به وسيله ي تبخير يك روغن اصلي از آن استخراج كنند .
افسانه هاي زيادي به اين گياه نسبت داده اند كه جالبترين آن اكسير جوانيست به نام (اكسير ملكه ي مجارستان ). مي گويند كه اليزابت مجارستان به سال 1378 در حالي كه 72 سال داشته ونقرس و فلج او را از پاي انداخته بود فرمول اين آب به دستش مي رسد و جواني و زيبايي را به صورت معجزه آسا باز مي يابد و به سن هيجده سالگي باز مي گردد . وشاه لهستان از او خواستگاري مي كند .
آلبرت بزرگ در مورد اين فرمول صحبت مي دارد . در اولين چاپي كه در فرانسه از نوشته هاي او كه در تورن به سال 1500 ميلادي به طبع رسيده بود چنين مي گويد :
750 گرم گل اكليل كوهي را با همراه 250 گرم گل مرزنگوش 250گرم گل اسطو خودوس جوشانده 2 بار در هفته صبحگاه به طور ناشتا مصرف شود . آبيست كه نيرو مي دهد فكر را به كار مي اندازد ديد چشم را توانايي مي دهد و امكان تمركز قوا را زياد مي كند .
اكليل كوهي را به علت شهرت فراواني كه در اين زمان كسب كرده تمام دارو سازان و عطاران قرون 16 و 17 در نسخ فراواني وارد كرده اند .
علاوه بر آن رومارن در تركيب سركه (چهارد زد ) وارد مي شود تركيبي كه شهرت جلوگيري از امراض عفوني را دارد .
آنرا از خيساندن مريم نخودي ، افسنطين ، اكليل كوهي ، نعناع ، اسطو خودوس ، دارچين ، ميخك ، موسكاد ، سيرو كافورد در سركه ي قرمز به دست مي آيد .
تام عجيب اين سركه از اين داستان جالب مي آيد كه در اپيد مي طاعون تولوز به سال 1628 چهار دزد بدون وحشت از ابتلا به بيماري جيب نعشهايي را كه در اطراف از بيماري مرده بودند خالي مي كردند و حتي با آنهايي هم كه در حال نزاع بودند رحم نمي كردند پس از دستگيري يشان وقتي محكوم به سوختن زنده زنده در آتش شدند دربهاي آشكار ساختن راز اين سركه ها را از وا گيري مصون داشته و محكوميت آنها يك درجه تخفيف يافت و دارشان زدند بالاخره اين گياه در (اپودولوك ) معروف پاراسلز وارد مي شود كه دارو ايست عليه رماتيسم و درد هاي نظير آن .
انيسون
نام هاي ديگر : باديانه ،رازيانه رومي
تركيب | خواص | موارد مصرف |
اسانس | ضد تشنج | اختلالات روده |
روغن | مقوي معده | سؤ هاضمه |
مواد پكتيني | مسكن | اختلالات روده و معده ي |
نشاسته | ادرار آور ضعيف | ناراحتيهاي مختصر عصبي |
لعاب |
|
|
قند |
|
|
صمع |
|
|
انيسون را گياهي است از تيره ي جعفري ها نبايد با شوكران اشتباه گرفت، البته رايحه و طعم خاص آن از اين اشتباه جلوگيري مي كند . در بعضي از كشور ها از اين گياه به خاطر بوي خوش و خواص آن در شيريني پزي ،آب نبات سازي و غيره استفاده مي شود
مصرف باديانه مخصوصا براي تحريك و تقويت دستگاه هاضمه و بيشتر از همه براي بر طرف ساختن ناراحتي هايي كه منشا عصبي دارند توصيه مي شود . گذشته از اين در مورد ميگرن ، سرفه و تنگي نفس خاصيت مسكن دارد .
ضمنا انيسون شير آور است ، يعني مادراني كه شير مي دهند به ترشح آن كمك مي كند .
در طب عاميانه ، مدتها از بخور دانه ي انيسون براي درمان ناشنوايي استفاده مي شد .
اسم من ارزن است !
فارسي من ارزن است ، عرب ها به من دخن مي گويند . در آذربايجان به من دري بر وزن قري گفته مي شود . و در فارس الم مي گويند . برادري دارم كه در فارسي به آن گاورس ،در شيراز به آن گال مي گويند .اعراب آن را به من معرب كرده و جاورس مي گويند و در تهران به ارزن آنتي گفته مي شود .. من و گاورس انواع مختلفي داريم ، من بيشتر در آذربايجان ،بادغيس و بلوچستان به طور خودرو مي رويم . و در اكثر زمين هاي كم قوت وشني كاشته مي شوم . و برادرم گاورس در آذربايجان ،يزد ، بلوچستان و مازندران كاشته ميشود . من و برادرم گونه هاي مختلف داريم و من بيشتر به صرف غذاي پرندگان ميرسم قدرت غذايي من كه كمتر از گاورس و فوايد طبي من بيشتر از آن است و از قديم خواص دارويي من مورد توجه بوده است . چنانچه يكي از رجال عرب مي نويسد من در مدينه دچار اسهال سخت شدم ،حضرت صادق به من دستور دادند كه ارزن را با كمي زيره به صورت قاووت در آورده ميل نمايم . من به اين صورت عمل كردم ومعالجه گرديدم .
دانه هاي من درشت و پوست آنها سخت تر از دانه هاي گاورس است . در كارخانه هاي دارو سازي آلمان چندين داروي اقتصادي از دانه هاي من جهت مي گيرند . دانه هاي گاورس چون پوستش نرم تر است در بعضي از شهر هاي ايران به مصرف تهيه ي نان مي رسد و در اروپا از آن نوعي آبجو به نام دئو و نوعي نوشابه به نام كوسكو مي سازند دانه هاي مقشر من شكم رويش را بند مي آورد و پيشاب را زياد مي كند ولي چون داراي پوستي سختو سلولز زياد هستند براي تهيه ي نان صلاحيت ندارند .مقشر من با شير و نان تازه لينت مي دهد و شهوت را زياد مي كند پزشكان سنتي ايران عقيده داشتند كه زياده روي در خوردن ارزن توليد سنگ مثانه مي نمايد چنانچه آرد ارزن يا گاورس را در روغن پخته و در حمام گرم در شكم بمالند و بنشينند تا عرق كنند يا آنكه پارچه اي را در اين رو غن گرم آغشته و آن را گرم گرم بر شكم ببندند نفخ شكم و دل پيچه و دل درد را بر طرف مي كنند . ماليدن اين روغن براي درمان بواسير و نواسير مفيد است. اگر گاورس را با شير بپزند تا حليم شود ، خوردن آن خون را تصفيه مي كند .
بد نيست بدانيد كه ارزن و گاورس با اينكه به هم شباهت زيادي دارند و اكثر مردم آنها را يكي مي دانند از نظر تركيبات غذايي با هم يكسان نيستند و نوع نشاسته ي آنها با هم فرق دارد نسبت نشاستهاي كه گاورس بيشتر به نسبت سلولز در ارزن زياد تر است ، روغن دانه هاي گاورس سبكتر از روغن موجود در دانه هاي ارزن است مواد معدني ارزن بيشتر از مواد معدني گاورس مي باشد ،اين نكته قابل توجه است كه در دهات بين يزد و كاشان _بين يزد و كرمان كه نان خود را با آرد گاورس درست مي كنند اشخاص سالمند كه سن آنها از صد سال بيشتر بوده غالبا تندرست و با نشاط مي باشند ،وخيلي زياد ديده مي شوند نويسنده ي زبان خوراكي ها كه روي علل طولاني شدن عمر آنها مطالعه كرده است ، چنان مي نويسد اين ها با آنكه جزو طبقات زحمت كش بوده و كار و كوشش را تا آخر عمر ادامه مي دهند معذالك غذايي بسيار ساده و كم قوت دارند.
نان آنها بيشتر از آرد گاورس تهيه مي شود و گوشت و چربي خيلي كم به ندرت صرف مي كند و در عوض لبنيات و سبزي هاي گو ناگون مخصوصا سبزي هاي صحرايي و خودرو زياد استفاده مي كنند . نان گاورس قدرت غذايي زيادي ندارد و حرارت بدن را بالا نمي برد و دير هضم مي شود ، كسي كه نان گاورس را مي خورد بايد حتما كار و فعاليت داشته باشد تا غذايش هضم شود و چون اشتها را سد مي نمايد ميل به غذا هاي ديگري ندارد . خوشبختانه نان گاورس نه تنها براي معده مضر نيست بلكه يبوست را هم معالجه مي كند و چون اين غله در معده زياد مي ماند .و به تدريج جذب بدن شده ونيروي لازم را مي دهد . ، و چيزي از آن ذخيره نمي شود و به همين جهت است كه اين ها قلمي و لاغراندام مي باشد و استخواني محكم دارند فشار خونشان زياد نيست و حرارت بدنشان 37 درجه كمتر است . ضربان قلب آنها كند تر است از اشخاص ديگري هست هرگز دچار چربي خون تصلب شرائين نمي شوند و به طوري كه مي گويند كسي در ميان آنها به سرطان مبتلا نشده است
درختچه ي ارژن
بارهنگ
گونه ي اول گياهي است به ارتفاع 50-8 سانتيمتر (بسته به محل رويش ) و داراي برگ هايي با پهنك بزرگ و واقع در سطح زمين گل هاي آن داراي حبابي به رنگ خاكستري روشن و يا مايل به قرمز ، مجتمع به صورت سنبله هاي دراز است . هريك از اين سنبله ها نيز در راس دنباله ي بلندي منتهي به وسط برگ ها جا دارد .
قسمت مورد استفاده ي اين گياه برگ و ريشه هاي آن است كه در طب عوام به مصارف درماني مي رسد.
خواص درماني
اثر دادن برگ هاي بارهنگ بر روي زخم ها باعث سرعت در بهبو دي زخم مي شود .
بهداشت پوست
محل جمع آوري
بومادران
بومادران گياهي علفي و معطر ي است كه در حاشيه ي جاده ها ، راه آهن ها و در زمين هاي باير ، كشتزار ها و مراتع مي رويد . ارتفاعش از 10 تا 80 سانتي متر متغير است .
سا قه اش مستقيم است و در درازاي شيار دارد.
برگ هاليش باريك است و حاشيه هايي تقريبا مساوي دارد و برگچه هايي كه در دو رديف چيده شده اند و برگچه هاي بسيار ظريفي دارد گل هايش سفيد و صورتي و به صورت كلاپركهاي كوچكي كنار هم گرد آمده به شكل ديهيم گل آذين مي بندند و به يك گل ساده شبيه مي شود گل ها زبانه شكلش را ممكن است با گل برگ ها اشتباه كند . گل در اوايل بهار تا اوايل پاييز باز مي شوند .
قسمت هاي مورد استفاده : سر شاخه هاي گل دار .
تركيب | خواص | مورد مصرف |
روغن معطر | التيام بخش | اسهال |
آزولن | ادرار آور | بواسير |
روغن | باد شكن |
|
گلو كوزيد تلخ | مقوي معده | قابض |
| ضد غلبه ي دم |
|
| ضد تورم |
|
تاريخچه:
چنين به نظر مي رسد كه از دير باز گياه ، بومادران اثر درماني بسيار موثري داشته است ، چه براي بند آمدن خون ، خون دماغ و خون ريزي بواسير و چه براي درمان جراحت هاي تركيدگي پستان ، سرما زدگي ، ضربديدگي .
امروزه بومادران همچنين به كار مي رود، دست كم در برخي مناطق ، با مخلوط كردن گياه پوست كنده و پيله ي پمادي تهيه مي شود اين پماد را مي توان روي زخمها خناريز و حتي سوختگي به كاربرد زخم ترميم شود بومادران همچنين به عنوان محرك هاضمه ، تنظيم كننده ي قاعدگي ، ضد تشنج ، صاف كنندهي خون و نيز درمان لك و پيس و جوش غرور به كار مي رود سرما زدگي يا هول و هراس عظيم به هم مي ريزد دم كرده بومادران مي تواند آن را ترميم كند . براي در مان درد هاي عصبي با استفاده از اين پماد نتايج خوبي به دست آيد .
در مورد زخم هاي خوني ، براي اجتناب از هر گونه تحريك بهتر است از مصرف پماد بومادران احتراز شود
بابا آدم
گياهي است علفي بزرگ و داراي ساقه ي منشعب به طول 8/0تا 5/1 متر و حتي بيشتر . ريشه هايي دراز به قطر انگشت با ظاهر دوكي شكلي به رنگ قهوه اي است ولي اگر شكسته شود مقطع رنگ تقريبا سفيد نشان مي دهد . اختصاصات آن اينست كه پهنك برگ هاي آن بسيار بزرگ و داراي حالت نسبتا افتاده بر روي ساقه است . بزرگي پهنك برگ ها آن به نسبتي كه از قاعده ي ساقه راس آن نزديك مي شويم كم مي گردد رنگ آنها در سطح فوقاني پهنك سبز تيره ولي در سطح تحتاني به علت پوشيده بودن از تار هاي فراوان سبز روشن است .
كاپيتولهاي آن ظاهري كروي و مجتمع دارند و هريك از آنها نيز مركب از گل هاي كوچك ارغواني به تعداد 4 تا 5 محصور در تارهاي ابريشمي .
ميوه ي آن پس از رسيدن به صورت فندقه اي با 3 تا 4 سطح مشخص در مي آيد . رنگ آنها خاكستري يا قهوه اي روشن و يا حنايي و گاهي منقوش به لكه هايي نسبتا تيره است در بالاي ميوه ي آن دسته اي تار ابريشم كوتاه به رنگ زرد يا سفيد مايل به زرد ديده مي شود كه زود افت است . وجود اين حالت باعث مي گردد كه ميوه بر اثر چسبيدن به پشم و پوست حيوانات مخصوصا گله هاي گوسفند به مناطق دور دست انتقال يابد و اين عمل وسعت پراكندگي گياه پيوسته افزايش مي يابد .
خواص درماني
محل جمع آوري : پارك ملي تندوره در ه ي رجبه
باد آورد
نام های دیگر : شوک ، خارخسک ، خارغلتان
باد آورد گیاهی است علفی و یک ساله و پرزدار که بلندیش از 10 تا 60 سانتیمتر متغیر است و بیشتر در مزرعه ها و زمین های خشک می روید .
ساقه ی اصلی که حامل گل است مستقیم ، گره دار و با شاخه های جدا از هم است .
برگ های پهن ، دندانه دار ، خاردار به رنگ سبز مات و بارگبرگهای سفید است .
گل آذینش به شکل کلاپرک منفردی است به شکل ناقوس ، پرزدار با برگ های درشت و به رنگ زرد . گل در اواسط بهار تا اواخر تابستان بار می شود .
قسمت های مورد استفاده : گیاه ، گلدار کامل
باد آورد به خاطر خواصش در تنظیم کار دستگاه گوارشی و رفع تب و دفع کرم های روده به کار می رود . به علاوه ، برای تحریک اشتها و تشدید ادارار توصیه شده است . استعمال زیاده از حد باد آورد ممکن است به تهوع بینجام
ترکیب | خواص | موارد مصرف |
آب | ضد رماتیسم | زخم ها |
خاکستر | ادارار آور | سرمازدگی |
روغن | ضد تب | بواسیر |
تاتن | هضم کننده | رماتیسم |
اسید های چرب | آنتی بیوتیک | سوء هاضمه |
ماده تلخ | پاک کننده |
|
استرول
تاریخچه :
پیاز
پیاز گیاهی است علفی به ارتفاع 50 تا 90 سانتی متر . در ایران به صورت خود رو می روید . اما در دیگر نقاط فقط کاشته می شود . غده ی پیاز یا پا درشت و معمولا پهن و عرض آنبیشتر از ارتفاعش است . چندین نوع آن شناخته شده است . از پیاز درشت و شیرین معروف به پیاز اسپانیای تا پیازهای ریز که معمولا ترشی می اندازند .
ساقه ی گلدارش مستقیم ، آماسیده و در نیمه ی زرین به صورت غلاف است . برگهایش استوانه ای ، میان تهی و غلافی به شکل است و نزدیک به ریشه قرار می گیرد .
گلها متمایل به سبز و سفید یا بنفش اند و به صورت چتر درشت کروی ( 3 کاسبرگ + 3 گلبرگ + 6 پرچم ) جمع می شوند . گل در اواسط بهار تا اواخر تابستان باز می شود.
ارسال مقاله توسط عضو محترم سایت با نام کاربری : abolfazl0362
/س
