1. خمیردندان
5000 سال پیش از میلاد5000 سال پیش از میلاد، بابلی ها و مصری ها دندان های شان را با خاکستر سُم گاو نر، پوسته تخم مرغ و سنگ پا تمیز می کردند و برای مدت ها مزه این خمیردندان بهبود پیدا نکرد. در روم و یونان آنها کمی ساییدگی را دوست داشتند و برای همین اندکی استخوان خرد شده و پوسته صدف را هم به این ترکیبات اضافه کردند. در سال 500 پیش از میلاد، چینی ها کمی چاشنی به خمیر دندان ها با جنسینگ و نعنا اضافه کردند. تمام این مواد در نهایت در قرن 18 میلادی تبدیل به خمیردندان شدند. با همه اینها سفید کردن دندان و جلوگیری از پوسیدگی فقط با پیشرفت های اخیر حاصل شده است یعنی از سال 1914 به بعد.
2. صابون
2800 سال پیش از میلاداولین تلاش شناخته شده برای تولید صابون مربوط به بابلی هاست. آنها با ترکیب چربی حیوانات، روغن و خاکستر چوب ترکیبی شوینده را برای ابزارها و لباس های شان تولید می کردند. مصری ها، رومی ها و یونانی ها هم با ترکیب روغن، نمک و چربی صابون درست می کردند اما عمدتا نه به دلیل استفاده بهداشت شخصی، بلکه برای استفاده های پزشکی. یکی از اولین پایه های صابون مدرن، صابون حلب از سوریه بود که در جاده ابریشم معامله می شد. وقتی که در آسیا، خاورمیانه و ایران این صابون خرید و فروش می شد، اروپایی ها متوجه این صابون شدند و در اسپانیا در پادشاهی کاستیل نوعی از این صابون در قرن 12 میلادی ساخته شد که اکنون هم در دسترس است.
3. شانه
5000 سال پیش از میلادانسان ها صدها هزار سال است که با خون آشام هایی به نام شپش مبارزه می کنند. یکی از ابتدایی ترین موارد استفاده از شانه به احتمال زیاد برای مبارزه با شپش ها بوده که قدمت آن به دوران نوسنگی باز می گردد. این شانه ها در مقبره های مصری یافت شده اند. همچنین گویا اسپارتی ها به نوع آرایش موهای شان اهمیت می دادند و خوش تیپ بودن همیشه برای شان مهم بوده است. در نهایت این ابزار به دلیل اهمیتی که داشته است به عنوان اولین دست سازهای بشر شناخته می شود.
4. دستمال توالت
50 سال پیش از میلادما از زمان استفاده از تکه های اسفنجی بر چوب در حمام های رومی مسیر زیادی را آمده ایم. در 50 پیش از میلاد، چینی ها کاغذ را اختراع کردند و امپراتوری از خاندان سانگ دستور داد کاغذهایی در ابعاد 60 در 90 سانتی متر برای استفاده دز توالت تولید شود. در این زمان باقی افراد در سراسر دنیا برای تمیزی از هر وسیله ای که دست شان به آن می رسید، استفاده می کردند. با این که این اختراع سابقه زیادی دارد، اما حقیقت این است که از سال 1857 بود که کم کم مورد استفاده عموم قرار گرفت.
5. حمام
1767 میلادیقبیله های باستانی سعی می کردند با استفاده از جریان های پرفشاری به نام «آبشار» خود را تمیز کنند و در نهایت انسان های قرن های بعدی سعی کردند مدل کوچکی از آن را در خانه های شان داشته باشند. خدمتکاران مصری با استفاده از کوزه، آب بر سر ارباب شان می ریختند، اما یونانی ها ایده بهتری داشتند. آنها با استفاده از کانال ها، آب پرفشاری را برای حمام های عمومی فراهم می کردند. رومی ها هم ایده یونانی ها را ادامه دادند تا قرن ها بعد یعنی سال 1767 اولین حمام مکانیکی ساخته شد و در نتیجه انسان ها توانستند در حریم خصوصی خود حمام کنند.
6. مسواک
3500-3000 سال پیش از میلاداولین مسواک، دست انسان بود که با آن دندانش را تمیز می کرد اما طبق معمول این خلاقیت مصری ها و بابلی ها بود که با استفاده از جویدن تکه چوبی دندان های خود را تمیز می کردند. چینی ها این ایده را فراتر بردند و با تیز کردن یک سر چوب، آن را به عنوان خلال دندان مورد استفاده قرار دادند. تا قرن 15، چینی ها با قرار دادن موهای خوک در سوراخ های ریزی که در استخوان یا بابمو ایجاد می کردند، از آن به عنوان مسواک استفاده کردند.
وقتی این طراحی به اروپا رسید، آنها از موی اسب استفاده کردند، چون نرم تر بود و همچنین برای خلال دندان به سمت استفاده از پر روی آوردند. اختراع مسواک مدرن کاری از «ویلیام آدیس» است که در سال 1780 آن را طراحی کرد. موهای نایلونی مسواک زمانی معرفی شد که مواد مصنوعی ساخته شدند. این مسواک ها در نهایت از سال 1939 همه گیر شدند تا امروز استفاده از آنها شایع است.
7. بوزدا (دئودورانت)
1880میلادیقبل از وجود این مواد برای برطرف کردن بوی بد عرق، مردم برای این کار از گیاهان خوشبو و روغن ها استفاده می کردند. مصری های باستان به خاطر عطرهای شان شهرت داشتند. تاثیر آنها بر روم و یونان باعث شد که عطرها گسترش پیدا کنند اما تا اوایل قرن 19 طول کشید تا دئودورانت ها به بازار بیایند. بعد از آن محصولاتی به نام مام و ضد تعریق به بازار آمدند که بر لباس لکه به جا می گذاشتند. تا اواسط دهه 50 میلادی، مام های رولی با ایده گرفتن از خودکار به بازار آمد و بعدها اسپری های ضد تعریق و خوشبو کننده هم بازار را اشباع کردند.
8. برس (قشو، ماهوت پاک کن)
5 قرن پیش از میلاداین ابزار که شبیه وسایل شکنجه است، در یونان قدیم برای تمیز کردن بدن استفاده می شد. این وسیله به خصوص بین ورزشکاران طرفداران زیادی داشت، چون قبل از مسابقه به بدن خود روغن می مالیدند تا سنگ ریزه های زمین به بدن آنها آسیب نزند و بعد از آن با این وسیله خود را تمیز می کردند. این برس ها آنچنان مهم بودند که در مقبره افراد، این وسیله و قوطی روغن را هم دفن می کردند. رومی ها این سنت را ادامه دادند و به همراه خودشان در حمام این وسیله را می بردند تا خدمتکاران شان کار را برای شان انجام دهند.
9. اندروپیرز
انگلیسی 1845-1770او که در لندن سلمانی داشت، صابونی شفاف درست کرد. این صابون طرفداران زیادی در طبقات بالای اجتماع داشت. او به همراه نوه اش شرکتی تاسیس کرد که به خاطر تبلیغات پیشرویی که داشت، شهرت زیادی به دست آورد. آنها حتی از صابون خود به عنوان نمادی از امپراتوری ملنکه الیزابت استفاده کردند؛ با این پیام که آنها برای پاکیزه کردن تمدن ها آمده اند.
10. جولز مونتنیر
آمریکایی 1962-1895اولین دئودورانت ها باعث خارش می شدند و چندان مناسب نبودند. تا زمانی که این شیمیدان اهل شیکاگو، استاپت را درست کرد. این ماده شامل چیزهایی بود که باعث خارش نمی شد و بوی خوبی هم داشت. او طرح اختراع خود را در سال 1941 به ثبت رساند و محصولش را با شعار تبلیغاتی «پوف، اینم از عرق» به بازار معرفی کرد. این محصول مونتنیر را میلیونر کرد.
منبع: سایت برترینها
.jpg "چرا پیامبران و ائمه (ع) بیمار می‌شوند؟ ضعف بشری و مقام عصمت")
